داود گنجه‌ای: موسیقی‌دان، قطع پا

داود گنجه‌ای: موسیقی‌دان، قطع پا

داود گنجه‌ای در سال ۱۳۲۱ در شهر ری در خانواده متقی و متدين و هنرمند متولد گرديد. وی در نوجوانی در اثر سانحه قطار به سختی آسيب ديد، به طوری که به قطع يک پا از زير زانو و پای ديگر از انگشتان منجر گرديد. بعد از اين حادثه او با روحيه‌ای مصمم و با تلاش و کوشش به فعاليت و تحصيل پرداخت، وی آنچنان در رفع اين مشکل کوشيد که حتی دوستان و آشنايانش نقص عضو او به سادگی تشخيص نمی‌دهند.
وی پس از گذراندن تحصيلات ابتدايی به فراگيری دستگاه‌ها و رديف‌های موسيقی آوازی ايران روی آورد و پرداخت. داود گنجه‌ای «واليش» مدت هفت سال نيز به آموختن ويولون کلاسيک نزد استاد خارجی به نام پس از تحصيلات دوره متوسطه در سال ۱۳۴۶ دانشجوی رشته موسيقی دانشگاه تهران شد و موفق به اخذ ليسانس گرديد. او در زمان تحصيل در دانشگاه از محضر استادانی چون: دکتر نورعلی برومند، دکتر داريوش صفوت و ساير استادان استفاده کرد.
داود گنجه‌ای با عشق و علاقه خاصی در مرکز حفظ و اشاعه موسيقی سنتی ايران به تحقيق پرداخت. و در اين زمينه از مکتب بزرگانی نظير: سعيد هرمزی، يوسف فروتن، محمود کريمی بهره‌ها گرفت و در نواختن کمانچه، با اين که از محضر شادروان سعيد هرمزی استفاده‌ها کرد، ولی درس اصلی را از شادروان استاد اصغر بهاری فراگرفت و خود را مديون اين استاد میداند. در نواختن ويولون هم خود را شاگرد مکتب استاد فقيد ابوالحسن خان صبا میداند. سال‌ها در مرکز حفظ و اشاعه موسيقی سنتی ايران به تدريس کمانچه و تحقيق درباره رديف‌ها پرداخت و از سال ۱۳۵۷ در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مناصب متعددی انجام وظيفه کرده است از آن جمله میتوان به اين کارها اشاره کرد: عضو شورای عالی گروه موسيقی سنتی، عضو گروه سرود و آهنگ‌های انقلابی، مشاور هنری انجمن سرود و آهنگ‌های انقلابی اين وزارتخانه، مسئول خروج کليه سازها از کشور توسط هنرمندان، و مسئول بررسی صلاحيت هنری کسانی که ساز از کشور خارج می‌کنند، عضو شورای نظارت بر صدور پروانه نوارهای موسيقی وی در مقطعی عضو شورای موسيقی صدا و سيما نيز بوده است.
داود گنجه‌ای اين هنرمند آزاده و با اراده و تلاشگر هيچ گاه از آموختن و آموزش دادن خسته نشده و همواره در اين راه سر ازپا نمی‌شناسد، با اين که ساز تخصصی او ويولون است ولی با راهنمايی دکتر نورعلی خان برومنده همه تلاش خود را مصروف حفظ سبک سنتی کمانچه نمود و همه کوشش خود را در جهت ارائه و اشاعه موسيقی سنتی ايران بکار برده و برای اين منظور مدت هفت سال با زنده ياد محمود کريمی در رديف‌سازی و آواز و مطابقت گوشه‌ها کار کرده است.
مأخذ: کتاب مشاهیر دارای معلولیت در ایران و جهان، به‌کوشش منصور برجیان ؛ فصلنامه توان یاب، شماره 75-76، ص 60.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *