روایت بانویی که مومنانه برای معلولان و نیازمندان خانه می سازد

روایت بانویی که مومنانه خانه می‌سازد

به خودم می‌گویم خدایا می‌شود خانه نیمه تمام معلولان را به پایان برسانم سرپناهی برایشان ایجاد کنم یا خیر، می‌گویم خدایا خودت کمک کن و ادامه می‌دهم.

خبرگزاری فارس مازندران؛ زری طاهری پرکوهی: حضور مرد در کنار زن نقطه قوتی است برایش، ولی امروز شاهد حضور بانوانی هستیم که بدون حضور آقایان نه تنها مشکلات خودشان را حل می‌کنند بلکه چتری برای دیگران هستند.
شاید با خودتان بگویید، همیشه در بحث دستگیری از نیازمندان چند فرد در قالب گروه، قرارگاه، موسسه و به‌صورت جمعی اقدام به جمع‌آوری تا اهدای کمک‌ها می‌کنند ولی همیشه اینطور نیست.
موارد بالا ذکر شد تا به روایتی جالب از زندگی یک بانوی ساروی بپردازیم که به تنهایی خیریه‌ای کوچک اما با اقداماتی بزرگ را اداره می‌کند، وی نه پول فراوان دارد، نه مرد است و نه یار و یاوری دارد!
معصومه علیزاده بانوی ساروی که اهل یکی از روستاهای بخش چهاردانگه است هم اکنون ۶۱ سال دارد، وی بازنشسته آموزش و پرورش بوده، پنج فرزند دارد، پس از فوت همسرش چند سالی است بار زندگی خود و دیگران را به دوش می‌کشد، تا به حال چندین خانه برای معلولان و نیازمندان ساخته است!
با خانم علیزاده که هم صحبت می‌شویم، برایمان از علاقه زیادش به کمک به دیگران که از دوران کودکی در وجودش موج می‌زد، می‌گوید و بیان می‌کند؛ از دوران کودکی، نوجوانی، جوانی، پس از ازدواج به همراه همسرم تا به الان، از کمک کردن به دیگران لذت می‌بردم به‌طوری که از هر چیزی که داشتم نصفش را برا خودم نگه می‌داشتم مابقی مال دیگران بود.
تا اینکه به‌طور جدی از سال ۹۳ موسسه خیریه‌ای را در کیاسر با عنوان “خیمه‌گاه اهل‌بیت ” تاسیس کردم، برای کمک‌ها حد و حدود تعریف نکردم از آن‌جایی که از خودم جز حقوق بازنشستگی چیزی ندارم، با درخواست از دیگران شروع به فعالیت‌های جدی و شناسایی نیازمندان واقعی کردم.

*تحت پوشش قرار دادن ۴۵۰ خانواده نیازمند
وی ابراز می‌کند؛ اهدای سبد کالا، کمک هزینه جهیزیه، اهدای پوشاک و بحث ساخت مسکن از مواردی بود که مدنظر قرار دادم، از این رو هزار و ۵۰۰ خانوار نیازمند و باآبرو را در مدت ۶ ماه مورد ارزیابی قرار دادم تا در نهایت ۴۵۰ خانواده را که وضعیت حادی دارند را زیرپوشش خیریه قرار دادم.

*افتتاح تولیدی و کارآفرینی برای زنان مطلقه
در روستای کوات چهاردانگه پس از احداث مسکن ۷۵ متری برای یک خانواده دارای معلول، جایگاه دام ساختم تا برای اشتغال‌شان اقدامی صورت بگیرد، سپس تولیدی پوشاک بیمارستانی کیاسر با نام “پوشاک امید” را وابسته به خیریه برای کسب درآمد ثابت خیریه با کارآفرینی برای ۷ بانوی مطلقه افتتاح کردم.
علیزاده ادامه می‌دهد؛ برای انجام این کارها سرمایه اولیه نداشتم، عزم خود را جزم کردم که کمک کنم، خداوند در تک تک لحظه‌ها دستم را گرفت، من در این راه حاضر هستم جانفشانی کنم و از خودم مایه بگذارم، عاشق اینم که لبخند بر لب نیازمندان واقعی بیاورم.

*اهدای ۴۰ هزار ماسک رایگان به نیازمندان واقعی
با شیوع ویروس کرونا، با اینکه از نظر اقتصادی مشکل داشتیم، ۴۰ هزار ماسک رایگان را زیر پل میدان خزر ، زیر پل راهبند ساری ” محل تجمع کارگران روزمزد” در بین رانندگان تاکسی‌، بیمارستان‌ها بین همراه بیماران، ۱۰۰ دست لباس بیمارستانی در درمانگاه کیاسر و ۱۰۰ جفت ساق دست به‌صورت رایگان توزیع کردم، کار ضدعفونی مکان‌های پرخطر را هم انجام دادم.
این بانوی خیر می‌گوید؛ در خیابان غفاری برای خانواده‌ای که سه معلول دارد و در روستای قلعه سر چهاردانگه برای زن و شوهر مریضی که بچه سالم دارند، مسکن مناسب احداث کردم.*ساخت ۳ مسکن برای معلولان
این کارها را در شرایط سخت مالی به پیش بردم، پایان کار جز معجزه چیزی نبود، به فکر رفع نیازهای اساسی همچون کمبود مسکن نیازمندان واقعی باشم، در این راه جز لطف خدا و کمک پنهانی خیران واقعی چیزی باریم نکرد، هنوز جواب طلبکاران ساخت مسکن برای معلولان را می‌دهم.

*می‌گویم خدایا کمک کن!
وی با اشاره به دردودل‌هایش بیان می‌کند؛ در کارگاه دخل و خرج نمی‌خواند بعد از بحران کرونا به گرانی‌های زیادی برخوردیم به خودم می‌گویم خدایا می‌شود خانه نیمه تمام معلولان را به پایان برسانم سرپناهی برایشان ایجاد کنم یا خیر، می‌گویم خدایا خودت کمک کن و ادامه می‌دهم!
به گزارش فارس: اگر بار دیگر مطالب را بالا مرور کنید با خودتان می‌گویید در زمانه‌ای زوج‌های جوان قادر به تهیه مسکن برای خودشان نیستند این بانو چگونه با دست خالی برای دیگران خانه می‌سازد!

منبع: فارس، 5 شهریور 1399

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *