تلاش‌های معلولان برای دستیابی به پایگاه خبری

تلاش‌های معلولان برای دستیابی به پایگاه خبری

محمد نوری، ۳ آبان ۱۳۹۷

در ایران خبرگزاری‌های مختلف، پایگاه‌های اطلاع‌رسانی گوناگون که اقشار مختلف جامعه را پوشش می‌دهند وجود دارد؛ اینها هر کدام در شرایط خاص و برای پاسخگویی به ضرورتی تأسیس شده‌اند. دانشجویان، کارگران و دیگران هر کدام تحت پوشش رسانه خبری ویژه خودشان هستند، اما معلولان هیچ خبرگزاری و پایگاه اطلاع‌رسانی اختصاصی ندارند؛ با اینکه جمعیت آنها انبوه‌تر و رخدادها و سوژه‌های خبرساز آنها هم کمتر از دیگران نیست. اما در سال‌های اخیر اقداماتی در راستای تأمین این نیاز انجام شده است. نیز برای فرهنگ‌سازی و توجیه مسئولان و جامعه، خود معلولان اقدام به نشر مطالبی کرده‌اند. یکی از این مطالب پرونده‌ای است که با عنوان پرونده ویژه جامعه خبری معلولان توسط ماهنامه بلوط منتشر شد. این ماهنامه به نهادی وابسته نیست و مستقل است و در شماره ۴، مهرماه ۱۳۹۷ پرونده‌ای شامل چند گفت‌وگو و مطلب درباره خبررسانی ویژه معلولان منتشر کرد.


گزارش پرونده ویژه خبری معلولان

این پرونده شامل چهار صفحه از نشریه بلوط است. نکته‌ها و مطالب جدید می‌باشند. اکنون نگاهی می‌اندازیم به این مطالب.

روایت می‌کنم تا حقیقت گم نشود
محمدجواد خادمی خبرنگار نابینای پایگاه خبری معلولان است که در این مقاله به فلسفه راه‌اندازی پایگاه خبری معلولان پرداخته و مقاله‌اش را با این پرسش آغاز می‌کند که راه‌اندازی باشگاه خبرنگاران معلول واقعاً چرا؟
خادمی در پاسخ به این پرسش با قلم پر حلاوت و طربناک طنز، مطلب حاضر را نوشته است. از همه معلولان تمنا می‌کنم این مطلب را مطالعه کنند و ببینند چه با ظرافت و زیرکی نقد مسئولان و مقامات برخاسته و چه زیبا حقایق را مطرح کرده است.
خادمی از قول دیگران چند دلیل اندر ضرورت راه‌اندازی پایگاه خبری معلولان بیان کرده، از جمله نیاز معلولان به اشتغال این پایگاه می‌تواند اشتغال برای بعضی از آنان فراهم آورد. جملاتی از این مقاله را تبرکاً می‌آورم:
در زمانه‌ای که رسانه‌های مختلف در خصوص معلولین و مشکلاتشان بسیار قلم فرسایی می‌کنند. در روزگاری که… جای آن هست که معلول خود قلم به دست گیرد و راه دانش در پیش و خود بگوید.
آری وقت آن رسیده که معلولان خود قلم به دست بگیرند، گزارش و مقاله؛ شعر و نثر و طنز بنویسند و به فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی مبادرت ورزند.


از دیدن افراد در لنز لذت می‌برم
مهری مصور گفت‌وگویی با اصغر فخاری عکاس خبری ویلچرنشین انجام داده که برای اصفهانی‌ها بسیار عبرت و درس‌آموز است. فخاری نماینده جامعه خبری معلولان است، فعالیتش را در رشته بسکتبال با ویلچر از سال ۱۳۵۹ آغاز کرده و به دلیل علاقه‌اش به عکاسی و ثبت خاطرات و ماندگاری رخدادها در تاریخ از همان زمان عکس می‌گرفته است. عکس‌های او در چند رسانه مثل آسنا نیوز منتشر می‌شود. همه او را می‌شناسند و به لطافت روح و صفای باطن و باورهای زیبای او باور دارند.
فخاری در این مصاحبه از مشکلاتش می‌گوید از اینکه چهار دهه هزاران قطعه عکس خَلق کرده ولی هنوز حقوق مالی ندارد، از اینکه برای همه کار می‌کند ولی هیچ‌کس حال او را نمی‌پرسد، از اینکه همه را با تصاویر زیبا به شهرت رسانده اما مقامات یک بار هم مشکلی از دوشش برنداشته‌اند.
او می‌گوید تا چند سال قبل با موبایل عکس می‌گرفته و الآن با یک دوربین بی‌کیفیت. استانی که ادارات آن غرق در هزینه‌های ریز و درشت‌اند آیا نمی‌توانند یک دوربین برای یک خبرنگاری که عمرش را برای آنان تلاش کرده، تهیه کنند. تاریخ درباره استاندار اصفهان چه قضاوتی خواهد داشت؟ نسل‌های آینده وقتی این مصاحبه را می‌خوانند راجع به فلان حاجی اصفهانی که ده بار به سفر مکه رفته و مجدداً با هزینه چند ده میلیونی مجدداً تلاش می‌کند به سفر مکه برود، فلان بازاری یا فلان مقام یا … که پول یک دوربین، پول تو جیبی یک هفته بچه‌اش در دبیرستان است چه خواهند گفت؟
اگر یک دانشجو یا یک معلول یا یک کارگر روی سایتی اعلام کند مردم هزینه یک دوربین برای فخاری تأمین کنند، قطعاً با پرداخت‌های اندک، مبلغ دوربین تهیه می‌شود، چون همه اصغر آقای فخاری را دوست می‌دارند، اما برای بازاریان، کارخانه‌داران، بانکداران، پولداران و به ویژه مسئولین اعم از شهردار، فرماندار، استاندار و امام جمعه اصفهان زیبنده و مناسب است؟ به هر حال این گفت‌وگو که مشتمل بر نکات سودمند با یکی از قدیمی‌‌های رشته خبررسانی و عکاسی معلولان است، بسیار زیبا است و لازم است همگان آن را مطالعه کنند.


ده درصد جامعه یک درصد امکانات
منصور گلناری از چهره‌های فعال معلولان اصفهان، مقاله‌ای با قلم روان و ساده اما پر مغز درباره مسائل و ابعاد خبررسانی و رسانه معلولان نوشته است. این مقاله ناظر به مشکلات و مسائل روز است.

جشنواره‌ای متفاوت
بهمن توکلی‌فرد مقاله کوتاهی درباره جشنواره و رسانه‌ای معلولان نوشته است. ویژگی‌های این جشنواره را بیان کرده و از استقبال معلولان از این جشنواره گفته است.


روزهایی که باید تکرار شود
مهری فروغی این مطلب را درباره جشنواره بین‌المللی رسانه معلولین نوشته است. او از این منظر به مسئله نگاه کرده که معلولین اگر در کنار هم باشند، با اتحاد و همکاری و همدلی، بهترین کارها را می‌توانند به ثمر رسانند و این جشنواره یکی از این اقدامات بود که به اهتمام معلولان شکل گرفت.

روایتی از اثبات خواستن توانستن است
سحر مشایخی خبرنگار پایگاه خبری آسنا نیوز هم مطلبی درباره جشنواره بین‌المللی رسانه معلولان نوشته است. او به آثار رسیده به جشنواره و ویژگی‌های آنها، طبقه‌بندی و سطح این آثار و دیگر جوانب جشنواره نوشته است.


آخرین نکته
این پرونده از اولین اقدامات درباره شکل‌دهی به جریان اطلاع‌رسانی و راه‌اندازی یک رسانه، یک خبرگزاری یا پایگاه است که تمام خبرهای معلولان را پوشش دهد. بسیاری از کاستی و مشکلات در جامعه معلولان ایران ناشی از فقدان یک پایگاه پر نفوذ اطلاع‌رسانی است. اگر چنین پایگاهی راه‌اندازی شود افتخاری برای نظام جمهوری اسلامی هم هست زیرا توانمندی‌های معلولان را به جهان نشان می‌دهد. مهم‌‌تر اینکه بستر و عاملی برای رفع مشکلات معلولان در زمینه اشتغال و غیره می‌شود و بار عمده‌ای را از دوش حکومت و دولت برمی‌دارد. سوم اینکه کارها و تعهدات بین خود معلولان و مراکز معلولیتی پخش و مشکلات به دست خودشان گره‌گشایی خواهد شد. همه اینها در پرتو یک جریان سالم و قوی رسانه‌ای و اطلاع‌رسانی برای معلولین عملی و اجرایی خواهد شد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *