معرفی کتاب “خِش خِش کفش ها”

خِش خِش کفش‌ها

محمد نوری/ دفتر فرهنگ معلولین

جشنواره صدای سکوت در سال 1396 در تهران با مشارکت جمعی از ناشنوایان برگزار شد. این جشنواره ویژه داستان نگاری ناشنوایان است و قرار است در سال‌های آتی هم برپا گردد. گزیده داستان‌های ارائه شده در این جشنواره در یک جلد کتاب با مشخصات زیر آمده است:
خش خش کفش‌های من (مجموعه داستان)، به کوشش زهره عارفی، تهران، داستان جمعه، 1397، 142ص.
چهارده داستان در این مجموعه آمده است: بادبادک از سمانه حسنی؛ سمعک شکسته از سهند سلیمان فلاح؛ تارتاروی از محدثه یوسفی؛ با مداد سحر از نرگس بیات؛ تابوت چوبی از محبوبه میرابوطالبی؛ پسرک خاکستری از وحید چهره عالم؛ عروس چوبی از فهیمه رسولی؛ خش خش کفش‌های من از زهره پور بابکان؛ من و مادرم از مرضیه پور عابدی؛ پسر قاتل از عربا بیگدلی؛ حسرت از اسد شرفی؛ وسیله کمک آموزشی از زهرا افراسیابی؛ منطقه ممنوعه از محبوبه اقبالی؛ کوله پشتی از خدیجه مثنوی.
بیشتر داستان‌ها از خانم‌ها است که نشانگر علاقه و اهتمام و پیشرفت خانم‌ها در هنر داستان است. مهم‌ترین پیام این کتاب این است که ناشنوایان و علاقه‌مندان به پیشرفت ناشنوایان درصدد هستند از طریق هنر داستان نگاری، توانمندی‌های ناشنوایان را به جهان نشان دهند. با توجه به اینکه این تجربه در اروپا و آمریکا اجرا شده و جواب داده است و اکنون بسیاری از ناشنوایان در رشته‌های هنری مثل تئاتر، فیلم، نمایشنامه نویسی، داستان و رمان نویسی فعالیت می‌نمایند و بهترین درآمدها را دارند. جای خوشبختی دارد که این حرکت خودجوش از درون و از اعماق اذهان و نیازهای فکری جامعه هدف بپا خاسته و حتماً تا رسیدن به هدف تعطیل نخواهد شد. اما این کتاب نقدهایی هم دارد (با توجه به اینکه توجه به نقد موجب پیشرفت بیشتر است)، مقدمه علمی و گزارشی ندارد؛ خوب بود از جشنواره صدای سکوت گزارش جامعی در اول یا آخر کتاب می‌آمد؛ لازم و ضروری است مختصری از نویسندگان و عکس آنها در ابتدای هر داستان می‌آمد یا حداقل در آخر کتاب زندگی‌نامه آنان درج می‌شد. زیرا معرفی توانمندی‌ها بدون معرفی فرد توانمند ممکن نیست.
دست‌اندرکاران جشنواره «صدای سکوت» اگر بخواهند این اقدام تداوم داشته باشد و جریان مداوم پیدا کند باید بیشتر با نخبگان کل جامعه و با جامعه هدف ارتباط داشته و کار خود را بیشتر معرفی کنند و اطلاع‌رسانی نمایند.
پیشنهاد دیگر اینکه اگر جلساتی درباره رونمایی و جشن کتاب برای این اثر برگزار گردد بسیار خوب است.
مجدداً یادآور می‌شوم که تنها راه نجات و تعالی و رسیدن به رفاه و خوشبختی، رشد و توسعه چنین اقداماتی است به ویژه چنین پروژه‌هایی در اشتغال پایدار و واقعی جامعه هدف مؤثر است. در صورتی که جلساتی به عنوان جشن کتاب برگزار گردد راجع به قصه‌ها هم نظراتم را می‌گویم.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *