دوره آموزشی برای رابطین زبان اشاره در ماکائو

دفتر فرهنگ معلولین، 19 اسفند 1396

خبری در کانال تلگرامی کانون ناشنوایان ایران درج شده به این صورت: “برگزاری کلاس آموزشی برای رابطین زبان اشاره در کشور ماکائو”
هر ایرانی این خبر را ببیند بیش از هر چیز کلمه «ماکائو» نظرش را جلب می‌کند. ماکائو Macau که کمتر آن را می‌شناسند در جنوب چین و حدود 65 کیلومتری غرب هنگ گنگ قرار دارد، شامل چند جزیره و یک شبه جزیره و 17 کیلومتر مربع مساحت و حدود نیم میلیون نفر جمعیت دارد. این کشور چندین سال مستعمره پرتغال بود و بعداً زیر سلطه چین قرار گرفت.
عجب اینکه مدیران ارشد این کشور دور افتاده، طرح‌های به روز و بسیار پیشرفته برای معلولین دارند و توانسته‌اند رفاه و پیشرفت و اشتغال برای این قشر ایجاد کنند. در متن خبر چنین آمده است:
یک دوره آموزشی سه روز از 21 تا 23 اردیبهشت‌ماه 1397 برای رابطین بین‌الملل برگزار می‌شود. شرکت‌کنندگان باید تسلط به زبان اشاره و بر زبان انگلیسی داشته و برای ثبت‌نام 200 دلار آمریکا بپردازند و نهایتاً تا 24 اسفند 96 ثبت‌نام کنند. کل هزینه‌ها اعم از هتل، هواپیما، ویزا، حمل و نقل بر عهده شرکت‌کنندگان است. عزیزانی که می‌خواهند ثبت‌نام کنند باید به کانون ناشنوایان ایران مراجعه نمایند.
پرسش این است که چرا یک کشور کوچک که کوچک‌ترین استان ایران از آن کشور بزرگ‌تر است توانسته برنامه‌های حساب شده و با تدبیر برای معلولین اجرا کند ولی ما در ایران به رغم این همه امکانات خدادادی توانایی اجرای چنین پروژه‌هایی را نداریم یا نمی‌خواهیم کمر همت ببندیم و آستین بالا زنیم و پروژه‌های سودمند برای جامعه هدف اجرا کنیم؟
با امکاناتی که در ایران هست، تشکل‌های مردمی و نهادهای دولتی می‌توانند هر ماه یک برنامه در زمینه کتاب، خط بریل، زبان اشاره، اشتغال و ده‌ها موضوع دیگر اجرا کنند. و با توجه به اینکه ایران در یک منطقه سوق الجیشی است، از کشورهای پولدار حاشیه خلیج یا آسیای میانه بیایند و در این کارگاه‌ها یا دوره‌های آموزشی شرکت کنند و از این طریق هم برای معلولین اشتغال ایجاد خواهد شد و هم به درآمد و رفاه می‌رسند.
ایران در هر زمینه می‌تواند پایگاه و قطب باشد، در توانبخشی، در فناوری و ساخت وسایل مورد نیاز معلولان، در امور پزشکی معلولین، در مهارت‌آموزی مثل یاد دادن موسیقی، تئاتر و سینما تا یاد دادن هنرهای دستی تا مهارت‌هایی مثل تاکسیدرمی و خلاصه در صدها و هزاران سوژه مورد نیاز معلولان ایران ظرفیت و استعدادهای خوبی دارد. اما چرا ماکائو می‌تواند و ایرانیان نمی‌توانند؟
پاسخ این پرسش را باید از مسئولین پرسید. در واقع آنان باید شرایط جهانی را برای ایرانیان مهیا کنند تا ایرانی‌ها مثل ماکائویی‌ها بتوانند پیشرفت و فعالیت داشته باشند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *