امام محمد باقر علیه السلام و اطعام یتیمان و معلولان

امام محمد باقر (پنجمین امام) علیه السلام در سیره آن حضرت چنین گزارش شده است:
ولقد کان یعول مئة أهل بیت من فقراء المدینة، وکان یعجبه أن یحضر طعامه الیتامی و الأضرّاء و الزّمنی و المساکین الّذین لا حیلة لهم، وکان یناولهم بیده، و من کان له منهم عیال حمل له إلی عیاله من طعامه.
ایشان صد خانوار از فقرای مدینه را اداره می‌کرد و خوشحال می‌شد یتیمان، نابینایان آسیب دیده، معلولان حرکتی و مستمندان بی پناه بر سر سفره‌اش حاضر باشند. با دست خود به آنها غذا می‌داد و هر یک از آنان عائله‌ای در خانه داشتند برای آنها هم غذا می‌فرستاد.
(المناقب لابن شهر آشوب، ج۴، ص۱۵۴ ؛ بحارالأنوار، ج۴۶، ص۶۲، ح۱۹)

راستی آیا انسان گراتر از این مکتب، سراغ دارید؟ کدام رهبر انبوهی از معلولان را دعوت می‌کند و به دهان آنان غذا می‌گذارد و سر یک سفره با آنان می‌نشیند و برای خانواده آنان هم غذا بفرستد؟

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *