حجت الاسلام دکتر احمدعلی کریمی، فعال در آموزش و پرورش و امور اجتماعی

توان ‏‏نامه
فصلنامه مطالعاتی و اطلاع ‏رسانی ویژه معلولیت و توانمندسازی
Quarterly of Studies and Information Specially Disabled and Empowerment

شماره 4-5، بهار و تابستان 1395، 128 صفحه
با تحقیقات ویژه: جامعه‌سازی جبار باغچه‌بان؛ کتاب معلولیتی؛ معلولیت در افغانستان
(Jabbar baghche ban’s Sociology, Book for Disabled People, Disability in Afghanistan)
دریافت کامل مجله: PDF، 5 MB

حجت الاسلام دکتر احمدعلی کریمی
فعال در آموزش و پرورش و امور اجتماعی

مصاحبه‌کننده: بهمن کاظمی

اشاره
پس از هماهنگی با حجت الاسلام دکتر احمدعلی کریمی مصاحبه زیر درباره علل و عوامل موفقیت نابینایان ایران و وضعیت فرهنگی و اجتماعی آنان انجام یافت. ایشان دارای نابینایی مطلق و پدر شهید محمود کریمی است. این مصاحبه در دفتر ایشان انجام یافت. آقای کریمی دفتر ازدواج 179 اصفهان واقع در چهارراه تختی دارد. دفتر ایشان محیطی بسیار ساده با امکانات مربوط به مراسم خطبه عقد برای عروس و دامادهایی که می‌خواهند زندگی مشترک خود را با سادگی توأم با معنویت شروع نمایند، مکان مناسبی است.

* حجت الاسلام دکتر کریمی ضمن معرفی خود، درباره نکات محل زندگی خود بفرمایید؟
– اینجانب دکتر احمد علی کریمی فرزند اعراض متولد سال 1317 شمسی در آبادان می‌باشم که در 2 الی 3 سالگی بر اثر آلودگی به ویروس آبله بینایی هر دو چشمم را از دست دادم. لازم به ذکر است در آن سال‌ها به دلیل عدم گسترش بهداشت و نبود وسایل و امکانات پیشگیری، هر آلودگی معمولاً منجر به تلفات انسانی یا نقض عضو می‌گردید که در صورت آلودگی، ویروس آبله به دو شکل به افراد آسیب وارد می‌کرد 1- بر روی صورت و ایجاد فرورفتگی‌های متعدد و آبله گونه کردن آن 2- در صورت درگیری چشم به این ویروس و با توجه به وسعت آلودگی، قرنیه چشم را از بین برده و فرد را نابینا می‌کرد که آلودگی اینجانب از نوع دوم بود و بنابراین از ناحیه هر دو چشم نابینا شدم و به دلیل اینکه این اتفاق در دوران طفولیت من بوده است پس از آن با مجموعه از مشکلات متعدد مواجه شدم.

* با توجه به اینکه برای حضور معلولین در فعالیت‌های مختلف اجتماعی محدودیت‌های فردی و اجتماعی وجود دارد، انگیزه و هدف شما برای تحصیل در حوزه علمیه و دانشگاه تا مراحل عالی چه بود؟
– اینجانب از اوان کودکی به دانستن و خواندن و تجربه کردن بسیار علاقه‌مند بودم و با توجه به اینکه امکانات و محیط مناسبی جهت آموزش روشندلان در آبادان وجود نداشت و بعلاوه اینجانب در خانواده‌ای مذهبی پا به عرصه وجود گذاشته بودم و همچنین با توجه به علاقه بسیار وافرم در ارتباط با شناخت دین و مسائل دینی از کودکی من را با تنها حوزه علمیه آبادان آشنا و در آن محیط رفت و آمد در آن محیط مشتاقم کرد به همین دلیل آموزش را از همان محیط مقدس شروع نمودم و بعلاوه در جمع‌های معلولان و روشندلان در محیط آبادان حضور میافتم آموخته‌هایم را با گفتگو و آموزش به آنها انتقال می‌دادم.

* آقای دکتر مراحل طی شده تحصیل خود را به‌اختصار توضیح بفرمایید؟
– بنده دوره ابتدایی را به‌صورت یکجا و با امتحانات سال ششم پشت سر گذاشته (لازم به ذکر است که در آن سال‌ها دوران ابتدایی به‌صورت شش سا ل طی می‌شد) و سپس به همین‌گونه امتحانات دوره راهنمایی و به دنبال آن امتحانات مقطع دیپلم را گذراندم.

* در چند سالگی و در کجا و چگونه وارد حوزه علمیه شدید؟
– من از ابتدا علاقه‌مند به شناخت مسائل دینی از طریق حوزه علمیه بودم. و به همین دلیل از کودکی با مدرسه علمیه آیت الله قائمی آبادان رفت و آمد می‌کردم و با طلبه‌های آن مأنوس شده بودم لذا این دو مطلب باعث گردید که مقدمات را در همان مدرسه آیت الله قائمی در سن پانزده سالگی شروع و وارد حوزه مقدسه علمیه شوم و پس از گذراندن مقدمات به‌منظور ادامه تحصیل در سال 1339 به قم مهاجرت نموده و در آنجا تا سال چهارم در س خارج آیت الله گلپایگانی به تحصیل در علوم دینی بپردازم و سپس برای ادامه تحصیل در دانشگاه، به تهران مراجعت کردم و پس از آن متأسفانه نتوانستم برای ادامه تحصیل در حوزه اقدام کنم البته در خلال تحصیل در دانشگاه هرگاه فرصتی پیش می‌آمد به قم مراجعت و در درس بعضی از آقایان شرکت می‌نمودم ولی با توجه به اینکه محل سکونتم آبادان بود و در دانشگاه تهران مشغول به تحصیل بودم و با توجه به مشکل چشمانم در توانم نبود که در هر دو جا به تحصیل اشتغال داشته باشم و بتوانم از ادامه درس آیت الله گلپایگانی بهره ببرم.

* از جلسات در س کدام‌یک از اساتید مبرز حوزه علمیه قم بهره برده‌اید؟
– اینجانب درس مقدمات فقه (لمعه) را نزد آیت الله ستوده گذراندم و از جلسات درس آیات عظام سبحانی، مکارم شیرازی و آیت الله گلپایگانی بهره‌مند گردیدم.

* از چه سالی با چه انگیزه‌ای در رشته فلسفه و حکمت اسلامی (فلسفه شرق) به تحصیل در دانشگاه مشغول شدید؟
– به دلیل علاقه بسیار زیاد به رشته فلسفه و حکمت اسلامی پس از انجام مقدمات در سال 1343 در مقطع لیسانس فلسفه وارد دانشگاه تهران شدم و به دنبال آن در سال 47 در مقطع فوق لیسانس و سپس در سال 49 در مقطع دکتری فلسفه و حکمت اسلامی Istern Falasafer)) مشغول به تحصیل شدم. لازم به ذکر است من خودم به این رشته علاقه‌مند بودم و دوست روشندلی داشتم بنام آقای نعمت اللهی که در ابتدا به ایشان پیشنهاد کردم در رشته فلسفه و حکمت اسلامی شروع به تحصیل کنیم که با شروع به تحصیل پس از مدتی نامبرده از تحصیل در این رشته منصرف و تحصیل در رشته ادبیات عرب را شروع کرد. لازم به ذکر است که فلسفه و حکمت اسلامی جزء علوم معقول و رشته ادبیات عرب جزء علوم منقول می‌باشد. به‌طور خلاصه اینجانب ذاتاً به رشته فلسفه علاقه زیادی داشتم و علیرغم مشکلات بسیار زیاد این رشته را تا مقطع دکتری ادامه دادم.

* شما دبیر بازنشسته آموزش و پرورش می‌باشید لطفاً بفرمایید در چه مقطعی و چه دروسی را تدریس می‌کردید؟
– اینجانب از سال 49 تا 89دروس عربی و بینش دینی و فلسفه و منطق را در مقطع دبیرستان در شهرهای آبادان و اصفهان تدریس داشتم. بعلاوه از سال81 تا 94 دروس معارف اسلامی و اندیشه اسلامی 1و2 را در دانشگاه‌های اصفهان و علوم پزشکی اصفهان تدریس می‌کردم.

* در زمینه تحصیلات حوزوی و یا دانشگاهی خود آیا تحقیقات و تألیفاتی داشته‌اید؟
– بله. بنده دو تألیف دارم یکی درباره وجود خدا که متأسفانه موفق به چاپ آن نگردیدم و دومی درباره خاطرات خودم می‌باشد.

* دلیل مهاجرت شما از آبادان به اصفهان چه بوده است؟
– پس از گذشت 9 ماه از شروع جنگ تحمیلی، به دعوت جناب حجت الاسلام شیخ مهدی مظاهری از آبادان مهاجرت و در اصفهان اقامت گزیدم.

* با توجه به وضع جسمی جنابعالی، چه مشکلاتی در امور شخصی، تحصیل و فعالیت‌های اجتماعی داشتید؟
– مشکلات شخصی بسیار زیاد می‌باشد از جمله مشکلات مربوط به تحصیلات، نحوه ارتباط با دیگران، مشکلات مربوط به اشتغال روشندلان و معلولان جسمی حرکتی و مناسب نبودن مکان‌های شهری جهت رفاه معلولان و روشندلان. بعلاوه در زمینه تحصیلات هم باید امکانات تحصیلی از جمله کتاب، بهره‌مندی از جلسات درس و ارائه روش‌های مفید و مؤثر برای استفاده بهینه روشندلان و معلولین در مراکز آموزشی و همچنین تدوین و ایجاد قوانین متناسب با شرایط معلولین فراهم گردد.
اینجانب در دوره تحصیل با مشکلات متعددی روبرو بودم از جمله در تهران با مشکل خوابگاه و همچنین مشکل رفت و آمد روبرو بودم و به دلیل عدم وجود وسایل و امکانات متناسب تحصیلی به سختی موفق به گذراندن امور درسی می‌شدم.

* با توجه به اینکه افرادی که معلولیتی دارند این موضوع تمام زندگی آنها و اطرافیان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد به جهت تحمل و مبارزه با آن مشکلات چه توصیه‌ای دارید؟
– به اعتقاد بنده اگر انسان دارای هدفی عالی باشد باید دو مطلب را همیشه مورد توجه قرار دهد اول اینکه به جهت رسیدن به آن هدف تلاش کند تا آن هدف به دست آید و این بستگی به اراده و خواست هر فرد دارد که معلولین باید زحمت چند برابری را متحمل شوند دوم اینکه لازمه تلاش و کوشش وجود صبر و تحمل در زندگی انسان‌هاست که این صبر و تحمل مسیر رسیدن به هدف را تسهیل و دلپذیر می‌نماید که این مطلب با استنباط از متون دینی و آموزه‌های شرع مقدس اسلام حاصل می‌شود.

* فرزند شهید شما در چه سالی و در چه عملیاتی به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. و لطفاً در مورد برجسته‌ترین خصوصیت ایشان توضیح یا خاطره‌ای تعریف کنید؟
– سردار شهید محمد کریمی فرمانده تیپ زرهی لشکر 25 کربلا متولد سال 1341 شمسی در آبادان بود و همیشه در دوران تحصیل علاقه‌مندی زیادی به طلبگی داشت و با شروع جنگ تحمیلی پس از آموزش‌های لازم به جبهه‌های حق علیه باطل عزیمت نمود و پس از مدتی بر اثر توانمندی‌ها و رشادت‌هایش، به عنوان فرمانده تیپ تی ان تی در لشکر 25 کربلا و سپس به‌عنوان فرمانده زرهی لشکر امام حسین علیه السلام مشغول گردید که بعد از انجام چندین سال فعالیت و بروز رشادت‌ها و از خود گذشتگی در تاریخ 29 فروردین 68 در عملیات فاو به درجه رفیع شهادت نائل گردید و پیکر پاک او در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شد. لازم به ذکر است که تواضع و شهادت این شهید همیشه زبان زد دیگران بود که این باعث موفقیت و توجه دیگران به ایشان گردیده بود.

* در پایان در ارتباط با معلولین چه توصیه‌ای دارید؟
– توصیه اینجانب دو جهت دارد اول به خود معلولین و اینکه هیچ‌گاه خودشان را معلول ندانند و با شناخت قوا و استعدادهای خود و کسب دانش و مهارت‌های لازم در امور اجتماعی و شخصی همچون دیگران فعالیت نمایند. درست است که ما اشکالی در اعضاء داریم ولی داشتن اشکال در بدن نباید باعث شود ما از اهداف عالیه خود عقب بمانیم البته مشکل هست و مشکلات با صبر و تلاش پیگیرانه حل می‌شود که صبر و ظفر هر دو قرین و یارند. توصیه دوم به مسئولین و مردم می‌باشد. مسئولین لازم است در اصلاح و ایجاد قوانین متناسب با شرایط معلولین مختلف و همچنین شرایط اشتغال و اختصاص امکانات به آنها و همینطور کمک به مؤسسات و مجموعه‌های مردم نهاد در جهت کمک و برطرف نمودن مشکلات معلولین اقدام نمایند و از مردم عزیز می‌خواهم که در برخورد و ارتباط با معلولین همراهی و همکاری‌های لازم را مساعدت نمایند.
در پایان از اینکه به اینجانب مراجعه و گفتگو کردید و به معلولین و مشکلات آنها توجه می‌نمایید سپاسگزارم و امیدوارم خداوند عمل شما را مورد توجه و لطف خود قرار دهد.

با تشکر از شما که وقت خود را در اختیار این مجله گذاشتید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *