همچون نگینی بر کویر زندگی ام می درخشم

1448963157_14اینکه بخواهم از خودم و روزگارم بنویسم،میشود تکرار هزاران حرفی که توی هرسایت و شبکه ای شبیه حرفهایم هست،این بار از سختی روزگارم نمی نویسم،فریاد صبوری ام را سر می دهم و مشت محکم اعتماد به نفسم را به دهان تمام تحقیرها میزنم،همچون نگینی بر کویر زندگی ام می درخشم،اینکه آسمان دلم ابری است مهم نیست،مهم این است که بعداز هر بارانی رنگین کمان است،دست و پایم اگر همراهی ام نمی کنند مهم نیست،مهم شور و شوق من برای زندگی است،من عاجز نیستم چون لحظه هایی را خلق میکنم که خیلی ها از خلقشان عاجزند،لبخندم را نثار کسانی میکنم که از دست روزگار خسته اند و تیر و ترکش ناشکری اشان را به سوی آسمان پرتاب می کنند،آرامشم را هدیه میکنم به آنهایی که درگیر ناملایمات دنیایی اند…
من خاص ترین آفرینش خدایم هستم،که بی دست می نویسم و بی پا راه می روم و بی چشم می بینم و بی گوش می شنوم،من زاده ی تمام احساساتی هستم که بوی شکرگذاری می دهند،مادرم صبورترین زن و پدرم محکم ترین کوه استقامت است.و من خوشبخت ترینم…
امروز روز جهانی من است،روز جهانی تمام کبوترانی که با بال زخمی به راه زندگی ادامه دادیم و هرروز محکم تر از قبل فریاد صبر سر دادیم،کبوتران توان یاب روزتان مبارک.

فاطمه اربابی بمناسبت روز جهانی معلولین/ کاشان

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *