محمد چراغی: نابینا، قاری قرآن کریم و مداح اهل بیت(ع)

محمد چراغی
نابینا، قاری قرآن کریم و مداح اهل بیت(ع)

این نابینای نخبه و موفق درباره زندگی خویش، چنین نگاشته است:
در 22 بهمن 1365 در روستای سرخده از توابع بخش خلجستان به دنیا آمدم. در اواخر سال 1371 و برای سهولت در امر تحصیل به اتفاق خانواده از سرخده به قم مهاجرت کردیم. تحصیلاتم را در مقطع ابتدایی در مدرسه‌ای به نام ابا بصیر که ویژه دانش آموزان استثنایی بود گذراندم. در همان سالهای اول تحصیل به دلیل داشتن صدای خوب، بارها و بارها از طرف معلمان و مدیران شهری آن زمان مورد تشویق قرار گرفتم. این تشویق‌ها به حدی بود که گاهی مورد حسادت دانش آموزان دیگر نیز قرار می‌گرفتم. قرائت قرآن و تکخوانی سرود از اولین موفقیت‌های آن زمان من بود. اما از سال 1376 به بعد و با گرایش به سمت مداحی اهل بیت(ع) روند زندگی من دچار تغییر شد. این روند ادامه داشت تا اینکه برای ادامه تحصیل در مقطع راهنمایی و به دلیل نبود مدرسه برای دانش آموزان نابینا در آن زمان به ناچار وارد مدارس عادی شدم و از آن زمان تا پایان تحصیلات در بین دانش آموزان عادی تحصیل کردم.
همه مدیران کادر استثنایی در اوایل دوره راهنمایی بارها و بارها از من و خانواده‌ام خواستند که من به تهران بروم ولی زیر بار نرفتم. در سال 1380 و با حمایتهای سید مهدی تحویلدار برای یادگیری بهتر فنون مداحی وارد انجمن نغمه سرایان کوثر شدم. این انجمن زیر نظر حاج رضا فلاح بود و به این ترتیب بود که آقای فلاح به عنوان اولین استاد تخصصی من در مداحی قرار گرفت. در اوایل دوره دبیرستان در سال 1382 برای یادگیری بهتر مداحی نزد حاج زین العابدین غلام رفتم. البته در همان زمانها بارها تلاش کردم که به حوزه علمیه قم بروم اما مسؤولان حوزه گفتند ما برای نابینایان امکانات نداریم.
در سال 1384 برای یادگیری بهتر مداحی نزد حاج سید مهدی میرداماد رفتم و ایشان به گرمی از من استقبال کرد و بارها و بارها از آن زمان تاکنون از مداحی من حمایت کرده و همیشه بنده را مورد تشویق قرار داده است.
در سال 1386 برای تحصیل در دانشگاه وارد دانشگاه قم شدم. در سال 1390 موفق به اخذ لیسانس در رشته الهیات و معارف اسلامی با گرایش علوم قرآن و حدیث از همان دانشگاه شدم.
در زمانی قرار بود به فعالیت در صدا و سیما نیز اقدام کنم که متأسفانه با بی مهری و کم لطفی مدیران مربوط مواجه شدم. مدیران محترم بارها به توانایی‌ام اقرار کردند اما هرگز به من میدان ندادند تا ببینند حداقل آنچه به آن اقرار کرده‌اند حقیقت دارد یا نه!
به خواست خداوند متعال امروز با حمایت همه اساتید و خانواده محترم در فن مداحی و ستایشگری اهل بیت علیهم السلام توانسته‌ام آنچه که در حد توانم بوده را ارائه کنم.
مأخذ: زندگینامه خود نوشت در دفتر فرهنگ معلولین

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *