نوید مجاهد

نوید مجاهد: وبلاگ نویس مستعد
mojahed

سرويس مصاحبه ايتنا – برای هيئت داوران دومين سال انتخاب وبلاگ‌های برتر فارسی، كشف يك استعداد غريب در پهنه وبلاگ‌های فارسی هيجان‌آور بود: جوانی معلول كه در يكي از شهرهای ايران، با جديت در كار نوشتن وبلاگ است، چنان هم مستمر و مصمم كه تصورش ساده نبود، آن هم در يك زمينه تخصصی مانند برنامه‌نويسی وب! و فراتر از آن، به صورت آموزشی. تحفه اين كه “مژده” -كه اينك يكی از وبلاگ‌نويسان مشهور وبلاگستان شده- در كار ترغيب و تشويق ديگر ناتوانان جسمی، به وبلاگ‌نويسی و بروز توانايي‌های فراوان نهفته در وجودشان است، و گفته هر كاری بتواند برايشان می‌كند.
داوران در برگزيدن اين وبلاگ‌نويس، و نمايش اين ظرفيت شگفت وبلاگ‌نويسی ترديد نكردند!

– در ابتدا از خودت و سن و تحصيل و كار و علائقت بگو
من نويد مجاهد هستم، ۲۲ سال سن دارم و در شهر يزد زندگی می‌كنم.
به علت اين كه مبتلا به بيماری ديستروفي دوشن هستم فقط توانستم تا كلاس پنجم دبستان با تحمل زحمات زياد به كمك پدرم تحصيل كنم. پس از آن چون معلوليت جسمی‌ام پيشرفت كرده بود پدرم تصميم گرفت تا تحصيلاتم را در منزل ادامه دهم. چون خودم مايل نبودم روال عادی دروس را بگذرانم، بنابراين به مطالعه كتب مختلفی كه در منزل داشتيم و پدرم تهيه می‌كرد مشغول شدم. ابتدا به مطالعه رمان‌های مختلف می‌پرداختم و سپس به طرف مطالعه كتب تاريخی، نجوم و علمي تخيلي كشيده شدم.
بعد از آشنايي با كامپيوتر، علاقه من به مطالعه كتاب‌های كامپيوتری و برنامه‌نويسی… جلب شد. در حال حاضر عمده علاقه من را وبلاگ‌نويسی، طراحی و برنامه‌نويسی سايت‌های اينترنتی تشكيل می‌دهد.
در مورد كار، مدتی است در منزل برای يك شركت معتبر كامپيوتری به كار طراحی سايت و برنامه‌نويسی مشغول شده‌ام.

– فكر می‌كنم خوانندگان هم ميل دارند در باره وضعيت جسماني تو بيشتر بدانند، لطفاً در اين مورد بگو
من مبتلا به بيماری ديستروفي دوشن هستم. دوشن يك بيماری ژنتيكي است كه به تدريج باعث ايجاد ضعف در ماهيچه‌ها می‌شود. در واقع من تا ۱۲ سال پيش قادر به راه رفتن بودم، اما به تدريج اين توانايي را از دست دادم. در حال حاضر از صندلي چرخ‌دار برای جابجايي استفاده مي‌كنم و دست‌هايم هم ضعيف است.
همين طور كه مي‌دانيد معلوليت مشكلات زيادی را برای خود فرد و خانواده ايجاد مي‌كند. من از اين فرصت استفاده مي‌كنم و از زحمات پدر و مادرم كه محيطي آرام و مناسب را برای رشد من فراهم كردند واقعا تشكرم مي‌كنم. در واقع من پيشرفتم را مديون پدرم هستم.
چطور شد كه اصلاً سراغ كامپيوتر و اينترنت رفتي؟
حدود ۱۰ سال پيش با خريد يك دستگاه كامپيوتر توسط پدرم و تشويق ايشان به فراگيری آن پرداختم. در شروع كار، از آنجايي كه فقط تحصيلات ابتدايي داشتم برايم مطالعه كتاب‌های كامپيوتری مشكل بود با اين وجود با كمك و تشويق پدرم شروع به يادگيری انگليسي، كامپيوتر، و برنامه نويسي با Qbasic نمودم.
به علت مشكل جسماني توانايي ايجاد و خلق برنامه‌ها(كاری كه در دنيای واقعي قادر به انجام آن نبودم) در من شوق و علاقه زيادي ايجاد مي‌كرد. پس مدتي كه سطح آشنايي من با كامپيوتر بالاتر رفت پدرم شخصي را براي آمورش موارد پيشترفته‌تر به منزل آوردند. از آن زمان به بعد كار جدي من در زمينه كامپيوتر و برنامه نويسي به زبان Pascal شروع شد.
در حدود دو سال پيش كار طراحي و برنامه‌نويسي وب را آغاز كردم. اولين كار من طراحي سايتي با ASP براي يكي از اساتيد دانشگاه بود كه به دانشجويان اين اجازه را مي‌داد كه نمرات خود را در شبكه مشاهده كنند. اين سايت اولين سايتي در اين زمينه بود كه در يزد راه‌اندازي مي‌شد. بعد از اين سايت دانشگاه آزاد يزد هم شروع به انجام چنين كاري كرد.
در حال حاضر مشغول كار بر روي ASP.net هستم.
من به علت اين كه نمي‌توانستم براي يادگيري موارد مختلف كامپيوتر از كلاس‌هاي موجود استفاده كنم، اكثرقريب به اتفاق مطالب فني مربوط به كامپيوتر را از كتاب آموختم. بدون اغراق به هر موردي كه علاقه‌مند مي‌شدم پدرم تعداد بسيار زيادي كتاب در آن زمينه برايم تهيه مي‌كردند. به اين وسيله از ايشان سپاسگزاري مي‌كنم.

– چه مدت است كه در اينترنت كار مي‌كني؟
حدود چهار سال

– بيشتر تمركز تو در وبلاگ، آموزش تجربيات و اطلاعاتت به خوانندگان است، چرا چنين روشي را پيش گرفتي؟
به نظر من بهتر است وبلاگ براي خوانندگان مفيد باشد، تا بازديدكنندگان دست خالي از وبلاگ خارج نشوند. اگر هر كس در وبلاگ در مورد رشته تخصصي خود بنويسد سطح دانش جامعه بسيار گسترش خواهد يافت. به همين دليل من سعي كرده‌ام در وبلاگم بيشتر به مطالب آموزشي بپردازم.
البته من وبلاگ شخصي را هم نفي نمي‌كنم. آن وبلاگ‌ها هم با نوشتن، تجربيات خود در اختيار خوانندگان قرار مي‌دهند.

– اختصاصاً بيشتر در چه زمينه‌اي مي‌نويسي؟
من بيشتر در زمينه سيستم مديريت محتوای Movable Type مطلب آموزشي مي‌نويسم. اين سيستم به اين علت كه يكي از قو‌ی‌ترين سيستم‌هاي مديريت وبلاگ در دنياست، در بين وبلاگ‌نويسان ايراني محبوبيت فراواني پيدا كرده است. اين سيستم به حدی گسترده است كه نياز به آموزش آن كاملاً احساس مي‌شد.
اميدوارم اين مطالب براي خواننده مفيد بوده باشد.

– ظاهراً در زمينه تشويق و ترغيب كساني كه مشكل جسمي دارند به حضور در وب، خيلي تلاش مي‌كني. كمي در اين باره بگو
معلولان به دليل مشكلات جسمي، كمتر قادر به رساندن نظرات و مشكلات خود به گوش ديگران هستند. به همين جهت مردم كمتر با نظرات، عقايد، مشكلات و … معلولين آشنايي دارند. به نظر من وبلاگ بهترين جايي است كه معلولين مي‌توانند خود و مشكلات خود را مطرح كنند.
من در اين زمينه هر كمكي از دستم ساخته باشد حاضرم انجام دهم. تا به حال هم دو وبلاگ براي معلولين ساخته‌ام به اين آدرس‌ها:
آشنايي با يك معلول قطع نخاع: (نشاني: iran.mojde.com)
من و MS (نشاني: ms.mojde.com)

– چه نظرات و پاسخ‌هايي از مخاطبانت در وبلاگ داشته‌اي؟
اكثراً از اين كه يك معلول اين مطالب را مي‌نويسد اظهار تعجب مي‌كنند، غافل از اين كه اگر محيط مناسبي كه براي من فراهم بود، فراهم باشد همين معلوليت باعث شكوفايي استعداد در ديگر اعضاي سالم شخص معلول مي‌شود.

– چقدر مخاطب و بيننده داري؟ چقدر مشتري ثابت؟ اصولاً در باره وبلاگ‌نويسي چه نظري داري؟ و آن را به چه كساني توصيه مي كني؟
وبلاگ باعث ايجاد تغيير شگرفي در محتواي فارسي در اينترنت شد. در حال حاضر اگر در موتورهاي جست‌وجو به دنبال كلمه‌اي بگرديد، اكثر نتايج در وبلاگ‌ها يافت خواهند شد.
پيش از اين اكثر سايت‌ها فقط ساخته مي‌شدند و به به روز كردن آنها اهميت كمتري داده مي‌شد اما با وجود وبلاگ‌ها به سرعت مطالب به روز مي‌شود.
بيشترين اثري كه وبلاگ‌ها براي شخص من داشته‌اند، آشنايي با اشخاص مختلف بوده است. پيش از اين از طريق چت به اين صورت نمي‌شد با عقايد و سطح دانش افراد مختلف آشنايي پيدا كرد. اين مسئله در مورد معلولان نمود بيشتري پيدا مي‌كند. معلولاني كه قادر نيستد از خانه خارج شوند، سطح ارتباطات آنها با افراد جامعه بسيار ناچيز است و وبلاگ‌نويسي به آنها اين امكان را مي‌دهد كه با افراد بسيار زيادي ارتباط بر قرار كنند.
من به معلولان، وبلاگ‌نويسي را بسيار توصيه مي‌كنم.

navidنوید مجاهد روز سه شنبه ۱۹ مرداد از بين ما رفت. نوید مجاهد مبتلا به بیماری ژنتیکی دوشن بود و به علت همین بیماری در جوانی درگذشت.
نويد از پشت ميز كاري خود در يزد پروژه‌های نرم‌افزاری خود را در گستره ايران انجام می‌داد.
او وبلاگی به نام مژده داشت که در آن به راهنمایی در زمینه برنامه‌های تحت وب و به ویژه نرم افزار موویبل تایپ می‌پرداخت. اما شاید بزرگترین کار او که ارزش خاصی از لحاظ اجتماعی داشته و دارد، ایجاد سایت special.ir برای معلولان و تشویق آنها به وبلاگ‌نویسی بود که علاوه بر وبلاگ‌هایی در این زمینه، تالار گفتگویی هم برای بحث درباره معلولیت‌های جسمی و عصبی داشت.
نوید برای هیچکدام از کارهایی که برای معلولان انجام می داد پولی دریافت نمی‌کرد، بلکه علاوه بر وقت و تخصص، هزینه‌هایی را هم شخصا تقبل می‌کرد.
نوید مجاهد دوستی دلسوز، اهل فرهنگ، خوش‌اخلاق و ماهر بود و در حالیکه از بیماری شدید حرکتی رنج می‌برد و حتی نشستن نیز برایش دشوار شده بود؛ با نهایت دقت تا آخرین روزهای حیاتش به تعهداتش وفا کرد.

منبع: وب سايت خبری فناوری اطلاعات (ایتنا)

1 پاسخ

تعقیب

  1. اما یک سالی است که هر روز منتظر همان نگاه می مانم. اصلا برای همان نگاه می آیم، و گرنه مونا و مهرداد و نسیم که هر روز آپ نمی کنند، ولی من هر روز چندین بار صفحه ات را می گشایم و خودم را در معرض نگاه مستقیم ات قرار می دهم، آن گاه لبخندی می زنم و می گویم: “سلام نوید جان
    http://aida.special.ir/1394/05/%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%AA-%D8%B4%D8%B4%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF/

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *