اخبار سینمایی

نمايش معلوليت در سينمای جهان
نمايش «معلوليت» در سينما در گسترده‌ای وسيع، از آثار کلاسيکی چون مرد فيل نما (ديويد لينچ) تا فيلم‌های معاصری چون «ذهن زيبا» ران هوارد همواره دو بحث عمده با موضوع هدف‌گيری حس ترحم مخاطب يا عرصه‌ای برای بيان توانايی بازيگران سرشناس را پيش کشيده است.
بخش تحقيق و گزارشهای فرهنگی هنری (ايسنا)، با بررسي چند فيلم شاخص، به تجزيه و تحليل اين موضوع مي‌پردازد: مخاطب سينما بدون در نظر گرفتن نمايش توانايی‌های بازيگران مطرح و غيرسرشناسی که ايفاگر نقش‌های معلولين بوده‌اند، احساسی از ترحم نسبت به اين شخصيت‌ها خواهند داشت هرچند که بازيگرانی چون رابرت دنيرو (فيلم بيدارگری)، داستين هافمن (فيلم رين من سخاوتمند)، شون پن (فيلم من سام هستم)، راسل کرو (فيلم ذهن زيبا) و دانيل دی لوئيس (فيلم پای چپ من) با ارائه‌ی نقش معلول سعی کرده‌اند در اين عرصه دشوار به طبع آزمايی بپردازند.
فروش فيلمهايی چون رين من، پای چپ من و ذهن زيبا در گيشه نيز فوق‌العاده بودند و با کسب توفيق در مراسم اسکار کارشان را تکميل کرده‌اند، اما پرسشی که عموما در اين خصوص مطرح می‌شود، اين است که اگر از خود معلولان در نقش‌های اصلی استفاده شود چه اتفاقی می‌افتاد؟
انتخاب بازيگران نام آشنا در ايفای نقش معلولان تا حدود زيادی به تصميم شرکت‌های فيلمسازی مربوط
می‌شود و آنان احساس می‌کنند برای جذب مخاطب بيشتر نياز به نام‌های بزرگ دارند. اما در اين روند فيلم‌های موفقی نيز توليد شده‌اند که بدون حضور بازيگران سرشناس و با استفاده از بازيگران واقعاً معلول به موفقيت‌های قابل وجهی دست يافته‌اند، از جمله اين آثار می‌توان به فيلم بعد از زندگی ساخته کمپانی گابريل فيلمز اشاره کرد.
هر دو گروه اين آثار (استفاده از بازيگران سرشناس و گروه استفاده از بازيگران معلول) مورد توجه گروه‌های حمايت از معلولان قرار گرفته است، چون در هر صورت اين آثار شخصيت‌های معلول را در مرکز توجه خود قرار داده و از سوی ديگر به مخاطبان عادی نظر دارند. اما آنچه در تمامی آثار با موضوع معلولان مد نظر قرار گرفته است، توجه به توانايی‌های آنان برای ادامه زندگی است واينکه آنان تلاش می‌کنند به چيزی فراتر از معلوليت اين شخصيتها دست پيدا کنند. (خبرگزاری دانشجويان ايران)
***
فيلم بهزيستي و تغيير نگرش جامعه به معلولان
با حضور نخبگان و كارشناسان و مديران، نشست نقد فيلم بخش کودکان استثنايی جشنواره فيلم رشد، با عنوان «فيلم بهزيستي» برگزار شد. سخنرانان اغلب تأكيد مي‌‌‌نمودند: فيلم سازان بايد فعاليت‌های فرهنگی، هنری و ورزشی دانش آموزان با نيازهای ويژه (معلول) را به نمايش درآورند. معاون وزير و رئيس سازمان آموزش و پرورش استثنايی گفت: فيلم سازان در تغيير و اصلاح نگرش جامعه به معلولان با اين سازمان همکاری کنند.
نمايش موفقيت‌های چشمگير معلولان در رقابت با ديگر دانش آموزان در زمينه‌های فرهنگی و مذهبی در تغيير نگرش جامعه به اين گروه موثر است.
گروه‌های مختلف دانش‌آموزان معلول شامل نابينا، ناشنوا، کم توان ذهنی،جسمی و حرکتی، چند معلوليتی و اوتيسم با توجه به ويژگی‌ها، نيازها و توانمندی‌ها معرفی شوند.
اين گونه فيلم‌ها اميد را درخانواده‌های دارای کودک معلول افزايش خواهد داد و اين کودکان را نيز از گوشه خانه به اجتماع می‌آورد.
محمد رضا تات، معاون آموزشی و فرهنگی سازمان آموزش و پرورش کودکان استثنايی نيز در اين مراسم با بيان اينکه گفتگوی فيلم‌سازان با خانواده‌ها و دانش آموزان معلول سرشار از موضوع و سوژه است، افزود: اين گونه خانواده‌ها از نگاه جامعه نگرانند و فرزندان معلولشان را از جامعه دور می‌کنند.
او به لزوم تعامل صحيح جامعه با معلولان اشاره کرد و گفت: نبايد به اشتباه معلوليت فرزند را به گناه والدين نسبت داد که اين نگاه عامل انزوای معلول می‌شود. (خبرگزاری دانشجويان ايران)
***
توليد فيلم براي معلولين و ديدگاه‌هاي سينماگران
سه تن از توليدكنندگان مشهور فيلم به بيان نظرات خود درباره مشكلات و موانع و نيز اقتضائات و شرائط جديد مي‌پردازند.
1. سعيد سهيلي در اين‌باره مي‌گويد: سينماي بهزيستي به سرمايه و حمايت نياز دارد. مسئولان و مديران حوزه‌هاي فرهنگي و بهزيستي بايد براي تقويت سينماي بهزيستي و جريان سازي در اين عرصه سرمايه گذاري اساسي‌تر و حمايت بيشتري انجام دهند.
به گزارش سايت سينمايي سوره، سعيد سهيلي در آستانه برگزاري نخستين جشنواره فيلم بهزيستي به گروه رسانه‌اي جشنواره گفت: اينکه تاکنون به صورت ريشه‌اي، کامل و جامع به موضوعات و مضامين بهزيستي پرداخته نشده به دليل حمايت نشدن و فقدان سرمايه‌گذاري در اين عرصه بوده است.
وي ادامه داد: لازم است دستگاهها و سازمان‌هاي ذيربط براي استقبال هنرمندان و نگاه جديتر به اين حوزه از فيلمسازان با در اختيار گذاشتن امکانات و سرمايه حمايت واقعي و جدي کنند. متأسفانه سينماگران و فيلمسازان کشور از مسئولان فرهنگي به دليل تمرکز بر ميزها و دغدغه‌هاي شخصي‌شان قطع اميد کرده‌اند و برخي مديران فرهنگي با سينما و هنر بيگانه هستند.
سهيلي از نحوه مشاركت و تعامل مسئولان سازمان بهزيستي با حوزه سينما و تلويزيون انتقاد و خاطرنشان كرد:‌ اغلب سياست‌هاي موجود در رابطه با سينما، تلويزيون و هنر درست نيست و اين گروه به يكسري كارهاي روبنايي و سطحي بسنده كرده‌اند. مديران و مسئولان بهزيستي اكنون بايد هدفمندتر حركت كنند و جشنواره فيلم بهزيستي طليعه حركتي ثمربخش و خوب است.
وي در پايان گفت: بخش خصوصي به دليل استقبال نكردن گيشه از چنين آثاري سرمايه‌گذاري روي زندگي معلولان نمي‌كند. پس وظيفه بهزيستي و سازمان‌هاي مرتبط است كه وارد عمل شوند و به مشكلات، گرفتاري‌ها و دغدغه‌هاي معلولان بپردازند و بهترين و ماندگارترين راه هم سينماست.
2. سيد جواد هاشمي كارگردان و بازي‌گر مشهور سينماي ايران در اين‌باره چنين اظهار نظر كرده است:
متوليان سينمايي به موضوع معلولين و آسيب‌هاي اجتماعي كم توجه هستند
متوليان سينمايي و مديران و تهيه كنندگان سينما در خصوص ساخت فيلم‌هايي با موضوع معلولين و آسيب ديدگان اجتماعي خوب عمل نكرده‌اند و توجه لازم به اين عرصه‌ها صورت نگرفته است.
به گزارش سايت سينمايي سوره، سيد جواد هاشمي بازيگر سينما و تلويزيون در آستانه برگزاري نخستين جشنواره فيلم بهزيستي با بيان اين مطلب افزود: جايگاه سينما براي معرفي معلولان و آسيب ديدگان اجتماعي، بسيار رفيع و تاثيرگذار است و توجه و رويكرد خوب سينما مي‌تواند حتي، نگاه جامعه را به اين قشرها دچار استحاله و تغيير كند.
وي ادامه داد: وسايل تبليغاتي و فرهنگي به ويژه امكانات سينمايي، تلويزيوني و تصويري مهمترين رسانه‌هاي تأثيرگذار و دگرگون كننده اخلاقيات و عواطف جامعه هستند و قدرت فرهنگ سازي دارند.
او معتقد است اگر نويسندگان ما بتوانند معضلات اخلاقي جامعه و آسيب‌هاي اجتماعي را به گونه‌اي جذاب و در قالب قصه‌هاي عاطفي پسند و پرطرفدار و اثر بخش ارائه دهند، تهيه كنندگان و كارگردانان هم استقبال می‌كنند.
هاشمي با اشاره به لزوم توجه به سينماي بهزيستي گفت: بايد مديران و مسوولان مراكز بهزيستي مديران سينمايي را در خصوص توليد فيلم در اين زمينه حساس كنند و با رايزني‌هاي لازم بودجه و اعتبار كافي و منابع قوي براي هنرمندان و سازندگان اين ژانر سينمايي پيش بيني نمايند.
وي برگزاري جشنواره فيلم بهزيستي را به عنوان بستري براي رقابت جدي و شناسايي آثار ارزشمند و تشويق و ترغيب تهيه كنندگان، كارگردانان و نويسندگان سينمايي به اين حوزه، ضروري و پسنديده خواند و خاطرنشان كرد: كساني كه به نوعي با مسائل و موضوعات بهزيستي مرتبط هستند با برگزاري اين گونه جشنواره‌ها روحيه و انرژي مي‌گيرند.
گفتني است، نخستين جشنواره فيلم بهزيستي از 12 تا 16 آذرماه 1392 در سينماها و فرهنگسراهاي تهران برگزار شد.
ابوالفضل جليلي درباره توليد فيلم براي معلولين و فيلم بهزيستي مي‌گويد: سينما و تلويزيون بايد آگاهانه و هوشمندانه به عرصه بهزيستي و آسيب‌هاي اجتماعي وارد شوند. سينما و تلويزيون بايد با پشتوانه‌هاي تخصصي و پژوهشي و آگاهانه و هوشمندانه وارد حوزه‌هاي بهزيستي و آسيب اجتماعي شوند.
به گزارش سايت سينمايي سوره، ابوالفضل جليلي كارگردان صاحب نام سينماي ايران در آستانه برگزاري نخستين جشنواره فيلم بهزيستي و در گفت و گو با گروه رسانه اين جشنواره با بيان اين مطلب افزود: در اين زمينه، مخصوصاً، تلويزيون كاركردهاي گسترده‌تري دارد. اين رسانه مي‌تواند مردم را به سمت بهشت يا جهنم بكشاند ولي متأسفانه، در حال حاضر، تلويزيون به سمت هرج و مرج و متمركز شدن بر پول پيش مي‌رود.
تلويزيون توانمنديها و پتانسيل بالايي دارد و حتي تهيه. توليد گزارشهاي عادي مناسب از بچه‌هاي بهزيستي، معلولين و آسيب ديدگان اجتماعي مي‌تواند اثرات بسيار خوبي بر افكار عمومي بگذارند.
جليلي كه با فيلم «دت يعني دختر» در اولين دوره جشنواره فيلم بهزيستي حضور دارد بر اين باور است كار كردن در زمينه بچه‌هاي بهزيستي و آسيب ديدگان مستلزم درك شرايط و وضعيت بغرنج آنهاست و بايستي با لمس دردها و با هوشياري و اطلاعات و دانش به سمت اين موضوعات و مضامين رفت.
وي خاطرنشان ساخت: خوب است بچه‌هاي بهزيستي نمونه‌ها و الگوهاي سينمايي طيف خودشان را ببينند. توجه و اهتمام به آنها و تعريف جايگاه واقعي آنها در جامعه فرهنگ‌سازي مي‌خواهد كه رسانه‌ها مي‌توانند به اين امر كمك كنند.
كارگردان فيلم سينمايي «حافظ» كه در حال تدوين فيلم جديدش است اظهار داشت: لازم است در رابطه با موضوعاتي چون «بچه‌هاي كار» و «دختران فراري» و «زنان آسيب ديده» فكر اساسي‌تري صورت گيرد تا نتايج معكوس حاصل نشود و بدآموزي اتفاق نيفتد. (وب سايت سينمايي سوره)
***
معلوليت در آثار سينمايي
دانشكده مديريت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم تحقيقات، روز شنبه 7 بهمن 1391 شاهد برگزاري جلسه دفاعيه يكي از فارغ التحصيلانش بود. نكته‌اي كه اين جلسه دفاعيه را متفاوت‌تر مي‌كرد. موضوع پايان‌نامه‌اي است كه پريسا افتخار، فارغ التحصيل مقطع كارشناسي ارشد رشته مديريت فرهنگي، براي پژوهش انتخاب كرده بود؛ «انعكاس معلوليت در آثار سينمايي، بر مبناي الگوهاي معلوليت». موضوعي كه به زعم استادان مشاور، راهنما و داور، عليرغم كمبود و نبود منابع كافي، آنقدر جذاب و جديد هست كه مي‌تواند سرآغاز پژوهش‌هايي جديد و جدي در اين زمينه باشد.
پريسا افتخار كه از اعضاي قديمي انجمن باور، عضو هيأت امنا و مسئول سابق واحد رسانه باور نيز هست، با جديت تمام در نگارش اين پايان‌نامه اهتمام داشت و با دريافت نمره كامل، فارغ التحصيل شد. (خبرگزاري دانشجويان ايران)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *