میزگردی درباره حقوق و وضعيت اجتماعي معلولان

به مناسبت روز جهاني معلولان، نشستي با حضور علي همت محمودنژاد، عضو اصلی هیات مدیره سازمان جهانی معلولان و مدیرعامل انجمن دفاع از حقوق معلولین ایران؛ مهدیه نجفی زاده، معاون مجتمع آموزشی – نیکوکاری رعد و محمدرضا دشتی، کارشناس روابط عمومی و مسئول کارآفرینی اجتماعی موسسه رعد برگزار شد تا به نمایندگی از جامعه معلولان، حر فها، مشکلات و مسائل مهم حقوقي و اجتماعي معلولين رسيدگي شود. اين ميزگرد در خبر آنلاين، دهم اسفند ۹۲ منتشر شد.
گزارشي از مباحثي كه در اين ميزگرد مطرح شد تقديم مي گردد. تردد و پياده و با وسائط شخصي يا وسايل عمومي اولين مبحثي بود كه مطرح شد. محمودنژاد در بررسي گفت: همانطور که در ماده ۲ قانون جامع حمایت از حقوق معلولان آمده، الان بزرگترین مشکل معلولان دسترسی است. وقتی یک فرد نتواند وارد دانشگاه شود یا از امکاناتی مانند کتابخانه و فرهنگسرا استفاده کند هیچگاه نمی تواند توانایی های خودش را نشان دهد، تا نتواند وارد پارک و سینما شود نمی تواند از آن امکانات استفاده کند. هنوز پل ههای مترو و اتوبو سها برای معلولان مناسب سازی نشد هاند. خدا را شکر توانستیم پلاک ویژه معلولان را برای خودروی معلولان طراحی و پیگیری کنیم و مسئولان هم با آن موافقت کردند و به نتیجه رسید. این پلاک کمک میکند در طرح های ترافیک و زوج و فرد حضور پیدا کنیم. اداره راهنمايي هنوز در مورد مسائل معلوليتي جدي نيست. مثلاً اگر كسي در جايگاه ويژه معلولين توقف كند پليس او را جريمه نميكند. اگر بپرسيد چرا؟ پليس در جواب م يگويد چون در قبض جريمه كدي براي اين مورد تعبيه نشده است. شهردار ایتالیا فقط به خاطر یک دقیقه پارک در جایگاه ویژه معلولان از کار برکنار شد و این خبر خیلی مهمی در رسانه ها بود. بلیت هواپیما بر اساس ماده ۴ قانون جامع حمایت از حقوق معلولان باید نی مبها باشد، در این قانون گفته نشده که سفر خارجی باشد یا داخلی و گفته نشده که شرکت خصوصی باشد یا دولتی اما بلیت هواپیما تا سال گذشته برای معلولان تنها از دو شرکت دولتی نی مبها بود و حالا همان دو شرکت هم بلیت نی مبها نم یدهند و م یگویند بیایید اینجا و اگر هواپیما صندلی خالی داشت به شما بلیت نی مبها م یدهیم. حتي یک شرکت خصوصی در بلیت هواپیمایش نوشته از سوار کردن معلولان معذوریم. در ادامه از خانم نجف يزاده سؤال شد، ان جي اُها چقدر توانست هاند، خواست ههاي معلولين را جامعه عمل بپوشانند؟ و او گفت: ا نج یاوهایی که در این حیطه فعالند توانست هاند در این سا لها موثر واقع شوند به عنوان مثال تعاملی که با دستگا ههای اجرایی مسئول داریم باعث شده کارها برای معلولان خیلی سریعتر انجام شود. همین خیریه ما در منطقه دو قرار گرفته و شهرداری در آن منطقه با کمک گرفتن از خود افراد معلول آن ناحیه را مناس بسازی کرده است اما اوضاع شهرستا نها و شهرهای کوچک خوب نیست.
دشتی درباره وضعيت شغلي معلولين مي گويد: هاوکینگ شخصيت مهم و نابغه معلول انگليسي است. او شهرت جهاني دارد. اما ما در ايران كي شخصي داريم كه در سطح هاوكینگ است. خانم بهاره هنرپرور در دوران لیسانس با آقای هاوکینگ آشنا می شود و با او مکاتبه میکنند. ایشان به خانم هنرپرور میگوید من هم این مشکلات را دارم و بروید در همین رشته تحصیلی من درس بخوانید، خانم هنرپرور هم این رشته را تا مقطع دکترا ادامه میدهد. اما با مشكلات فراوان، چون سه بار در دوره فوق لیسانس ایشان را به دلیل معلولیت رد کردند تا این که با آقای هاشمی در دانشگاه آزاد جلسه گذاشتیم و این مورد را گفتیم و ایشان دستور دادند و کار ایشان پیگیری شد و توانستند دوره فوق لیسانس و دکترا را طی کنند. اما ایشان الان در افریقا مشغول کار و پژوهش است. چون در ايران كار برايش نيست. كي فردي كه افتخار براي ايران است بايد برود در افريقا كار كند.
مبحث ديگر درباره ورزشكاران معلول است و آقاي محمودنژاد گفت: تبعیض فاحشی بین قهرمانان پاراالمپیک و المپیک وجود دارد. عل يالقاعده نبايد بين معلول و غيرمعلول در ورزش قهرماني تفاوت باشد. اما متأسفانه میزان جایزه ورزشکاران المپیک ده برابر ورزشکاران پارالمپیک است.
سپس درباره قانون جامع حمایت از معلولین پرسش شد و آقاي محمودنژاد گفت: این قانون در ۱۶ ماده در سال ۸۳ در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید. و چندبار مورد بازنگری قرار گرفت. بیش از یک سال و نیم است که اداره حقوقی وزارت رفاه، سازمان بهزیستی و کارشناسان و نمایندگان ا نجی اوها درباره آن نظر داد هاند و ایرادهای مربوط به آن را گرفت هاند و الان در کمیسیون اجتماعی دولت است. انتظار داریم هرچه سریعتر آن را برای تصویب به مجلس برسانند. اما از مواردی که در این قانون رعایت نمی شود بحث اشتغال معلولان است. در این قانون آمده است که سه درصد استخدام ها باید برای معلولان باشد؛ اولا این که این سه درصد بسیار کم است و حتما باید این درصد زیاد شود چون وقتی به مناطق می رسد عملا سهمی به معلولان نمی رسد ضمن این که وقتی هم به استخدام می رسد از واژه هایی نامانوس و مخالف با کنوانسیون حقوق جهانی معلولان استفاده م یکنند و م یگویند دارای صحت جسمانی کامل. من نامه ای نوشت هام و خواست هام در جلسه شورای عالی رفاه کلمه صحت جسمانی کامل حذف شود و بنویسند شرایط جسمانی مناسب با کار. به عنوان مثال من که دکترا گرفته ام و از کشورهای خارجی فرصت مطالعاتی دارم، نم یتوانم برای تدریس سر کلاس بروم که می گویند باید صحت جسمانی کامل داشته باشی.
سپس به مقایسه بین وضعیت معلولان در ایران و سایر کشورها پرداختند. آقاي محمودنژاد در اين باره گفت: ما در کشورمان آیین دادرسی خاص ویژه معلولین نداریم در حالی که اگر آن را داشته باشیم هنگامی که قاضی بخواهد برای معلولی که جرمی را مرتکب شده حکم صادر کند می تواند بسیاری از موارد و شرایط را در نظر بگیرد یا وقتی علیه کسی که معلول است جرمی را مرتکب شوند باید تشدید مجازات در نظر گرفته شود. در انگلستان و بسیاری از کشورها افرادی که علیه معلولین جرمی را مرتکب می شوند با ۴۰ درصد تشدید مجازات مواجه می شوند در حالی که این موارد را نداریم. ما هنوز یک بانک اطلاعاتی راجع به معلولان زندانی نداریم در حالی که شرایط زندان برای معلولان بسیار سخت تر از شرایطی است که افراد عادی می توانند در آنجا تحمل کنند.
نجفی زاده درباره معلولان ايران و ديگر كشورها گفت: سوئد بهشت معلولین است. در سوئد هر معلول یک شخص حمایتگر دارد. نيز رشته ای به نام حمايت معلولین در سوئد هست. در ایران هم مي توان اين رشته را تأسيس كرد. خانم سوری پناهی که در حال را هاندازی یک ان جی او معلولان ایرانی در سوئد است مي تواند تجارب آنجا را به ما منتقل كند. البته در تمامي زمينه ها در غرب و استراليا كارهاي مهمي شده و ما بايد آن دستاوردها را به ايران بياوريم.
(مأخذ: خبرگزاری خبر آنلاین، ۱۰ اسفند ۱۳۹۳)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *