داوود بيگلري و هانيه صداقت

 گفت وگو با مقام آوران جشنواره سراسری تئاتر مهر آيين

چندی پيش «داوود بيگلري» و «هانيه صداقت» از گروه هنری «آلتومين» شيروان در جشنواره سراسری تئاتر مهر آيين به ترتيب به عنوان نفر اول بازيگری مرد و نفر دوم بازيگری زن انتخاب شدند که افتخاری برای انجمن هنرهای نمايشی استان و همچنين جامعه معلولان بود. آن ها با اين درخشش نشان دادند که معلول بودن محدوديت ندارد و در همه بخش ها می توانند خوش بدرخشند.بر همين اساس گفت وگويی با اين ۲ هنرمند انجام دادم.
«هانيه صداقت» متولد سال ۱۳۶۴ است و مدرک کارشناسی رايانه دارد. وی که از کودکی به هنر نمايشی علاقه مند بوده است در سال ۸۶ در جشنواره هنرهای نمايشی سراسری معلولان موفق به کسب ديپلم افتخار جشنواره شد.وی توکل به خدا را عامل موفقيت و مشوق اصلی خود را خانواده اش می داند و می گويد: در سال ۸۸ که نخستين دوره جشنواره هنرهای نمايشی خزر نيز برگزار شده بود مقام سوم بازيگری زن را به خود اختصاص دادم.وی که در سال ۹۱ نيز مقام نخست بازيگری زن و ديپلم افتخار را برای بازی در نمايش «دوستت دارم عزيزم» نصيب خود کرده بود، می افزايد: ورود به اجتماع يکی از تاثيرات مهمی است که تئاتر بر زندگی من گذاشته است.وی ادامه می دهد: هنر تئاتر مرا از انزوا خارج کرده است.«صداقت» سختی های زمان تمرين نمايش را دوست داشتنی می داند و اضافه می کند: تمرين های نمايش باوجود سختی هايی که دارد برايم لذت بخش است.وی هدف خود از حضور در جشنواره‌ها را کسب تجربه هنری می داند و کسب رتبه و مقام را در مرحله دوم اهميت کاری اش عنوان می کند.«داوود بيگلري» ديگر بازيگر نمايش «دوستت دارم عزيزم» است که مقام نخست بازيگری مرد را از آن خود کرد.وی متولد سال ۱۳۷۱ است و فعاليت در هنر نمايش را با تئاتر دانش آموزی آغاز کرد.«بيگلري» هم خانواده اش را مشوق اصلی خود می داند و ادامه می دهد: در جشنواره‌های دانش آموزی بارها در بحث بازيگری و نمايش مقام هايی را از آن خود کردم.وی که قهرمان شنای جامعه معلولان کشور نيز هست، سال ۸۸ در جشنواره خزر موفق به کسب ديپلم افتخار شد و علاوه بر بازی در نمايش «خاموشی ستاره ها» به عنوان دستيار کارگردان نيز حضور داشت. وی تاثير تئاتر بر زندگی را ايجاد انگيزه عنوان می کند و ادامه می دهد: در هنگام انجام تمرين های نمايش بر اين باور هستم که گم کرده ای دارم که با هنر تئاتر به آن خواهم رسيد.«بيگلري» سختی کار را مانعی برای پيشرفت نمی داند و می گويد: هرچند تمرين هنرهای نمايشی، برای معلولان قدری مشکل است و شايد بعضی از حرکات ريز نمايشی را که جلوه خاصی به اين هنر می بخشد به دليل معلوليت، نتوان انجام داد اما دليل آن نداشتن توانايی نيست بلکه بعضی از محدوديت هايی که به دليل معلوليت داريم انجام برخی موارد در هنر نمايشی را برايمان سخت می‌کند.
منبع: رمضانی، روزنامه خراسان ؛ وب سایت شمعدانی، ۸/۱۱/۱۳۹۲

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *