عباس کریمی

abaskarimiوقتی عباس به دنیا آمد، پدر و مادر او به جای این که از تولدش خرسند شوند، از سرنوشت و آینده‌ی این فرزندشان به‌شدت نگران شدند؛ زیرا عباس از رحم مادر بدون دو دست به دنیا آمد. اما حالا او برای مردم افغانستان یک قهرمان است.
بزرگ‌ترین نگرانی خانواده‌ی عباس این بود که او وقتی بزرگ شود، بار دوش آنان خواهد شد و زندگی مملو از مشکلات و محرومیت‌ها را سپری خواهد کرد. اما پس از چهارده سال، حالا خانواده‌ی عباس نه تنها از آینده‌ی او تشویشی ندارند، بلکه به وجود او افتخار می‌کنند. عباس کریمی اخیرا در مسابقات بین‌المللی شنا در ترکیه برای اولین‌بار توانست به نمایندگی از افغانستان برنده‌ی جایزه‌ی مسابقات «معلولیت ناتوانی نیست» شود. در این مسابقه شناگران معلول از ۳۵ کشور جهان شرکت کرده بودند و عباس در آن مدال طلا و عنوان قهرمانی را کسب کرد.
علی کریمی، برادر عباس کریمی می‌گوید، از این که برادرش برای افغانستان افتخار کسب کرده، خرسند است: «جای خوش‌حالی و افتخار برای تمام مردم افغانستان خصوصا برای خانواده‌اش است». برادر عباس کریمی می‌گوید، بسیاری از مهارت‌ها و استعدادهای او را پیش از این که مستقیما خبر شود، از طریق رسانه‌ها شنیده است. او می‌گوید: «من شنیده بودم که عباس رانندگی می‌کند، اما ندیده بودم؛ اما زمانی که عباس موتر خودم را رانندگی کرد، من تعجب کردم که چگونه این امکان دارد».
پیش‌تاز در صنف
اولین باری که خانواده‌ی عباس متوجه استعدادش شد، مهارت او در یادگیری مضمون‌های مکتب بود. خانواده‌ی او در نخستین روزهایی که عباس به مکتب می‌رفت، متوجه شد که او استعداد فوق‌العاده‌ای دارد و در درس خواندن نسبت به هم‌صنفان و سایر اعضای خانواده پیش‌تاز است.
خانواده‌ی او کتابچه‌ی انگلیسی عباس را به خبرنگار دویچه وله نشان دادند. این معلول نوت‌های صنف را با پایش نوشته است و حتا قادر است تا با یک پایش بایستد و با پای دیگرش روی تخته‌ی صنف بنویسد. عباس کریمی در حالی که با پایش می‌نویسد، نظر به تمام هم‌صنفان و اعضای خانواده‌اش، خوش‌خط‌تر و با سلیقه‌تر است. این معلول در داخل کشور مشهور است. رسانه‌های کشور، به‌خصوص تلویزیون‌ها، گزارش‌هایی از نوشتن، رانندگی و ورزش او نشر می‌کنند. عباس حالا به الگوی یک معلول موفق در ‌‌کشور تبدیل شده است.
از مکتب به ورزشگاه
وقتی عباس بزرگ‌تر شد، به دلیل نداشتن دو دست و کم‌بودی که از این ناحیه حس می‌کرد، از درس و مکتب دل‌سرد شد، ولی خانواده‌ی او تلاش کرد تا عباس در هر‌رشته‌ای که شوق دارد، مصروف شود. این جوان ابتدا به ورزش‌های رزمی رو آورد و بعدا علاقه‌مند شد تا شنا یاد بگیرد.
قسیم حمیدی، مربی تیم ملی آب‌بازی (شنا) در مورد نخستین روزهایی که عباس به شنا رو آورد، می‌گوید: «عباس جان در ابتدا کم و خیلی با سختی شنا می‌کرد. من که متوجه شدم، علاقه‌مند شدم تا کار کنم که این جوان از این حالت نجات پیدا کند». آقای حمیدی گفت که عباس تنها در مدت ۱۵ روز تمرین توانست شنا را یاد بگیرد. مربی عباس می‌گوید، این جوان حتا زودتر و خوب‌تر از افراد سالم توانست شنا را بیاموزد.
الگوی پیروزی برای معلولان
این نخستین‌بار نیست که عباس برنده‌ی مدال طلا می‌شود. او پیش از این در مسابقات داخل کشور نیز مدال طلا به دست آورده است. زبیر، یکی از ورزش‌کاران رشته‌ی شنا که خود نیز معلول است، می‌گوید، در مسابقاتی که بین آب‌بازان در کابل برگزار شد، عباس توانست مقام اول را کسب کند. او گفت: «خوش‌بختانه عباس توانست که در دسته‌ی کسانی که دست ندارند، مدال طلا را کسب کند و من توانستم مدال نقره را کسب کنم».
در همین حال، رییس فدراسیون شنا می‌گوید، عباس کریمی نخستین مدال طلا را به نام ورزش‌کاران معلول ‌کشور ثبت کرد. ظفر جلال، رییس فدراسیون شنا گفت که کسب مدال طلا توسط عباس کریمی، سبب شده تا تمام ورزش‌کاران معلول برای به دست آوردن افتخارات بیش‌تر، تلاش کنند. گفته می‌شود که عباس کریمی با به دست آوردن این مقام، می‌تواند مستقیما به مسابقات جام جهانی پارالمپیک برود.
این در حالی است که افغانستان یکی از کشورهایی است که بیش‌ترین معلول را دارند. حکومت برای این که شغلی برای معلولان بی‌کار پیدا شود، آن‌ها را در ایست‌گاه‌ها مؤظف کرده تا در بدل تنظیم وسایط، از رانندگان پول بگیرند؛ اما رانندگان اکثر اوقات با آنان برخورد نادرست می‌کنند.
شماری از معلولان کشور هم به گداهایی تبدیل شده‌اند که در کوچه و بازار دست به گدایی می‌زنند و با خوابیدن در پیاده‌روها، نان بخور و نمیر‌شان را به دست می‌آورند. هدف مسابقات ورزشی که میان معلولان در ترکیه برگزار شده بود، نشان دادن توان‌مندی‌های معلولان و مبارزه برای زدودن طرز فکرهایی بود که گویا معلولان بار دوش جامعه‌اند.

منبع: دویچه وله ؛ وب سایت اطلاعات روز

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *