به مناسبت روز جهانی عصای سفید

به مناسبت روز جهاني عصاي سفيد

مهدي ضيايي‌فر
۲۳ مهر برابر با ۱۵ اکتبر, به عنوان روز جهانی عصای سفید، یا به قول بچه های سرزمین ما روز جهانی نابینایان نامگذاری شده است. روزی که برای همه نابینایان ایران و جهان بسیار مهم است.
چون این روز روز ویژه ای برای آنان است. در کشور جمهوری اسلامی ایران، از زمانی که حد اقل من و شما یادمان میآید مسؤولین, این روز را با برگذاری مراسمهای مختلف به یاد میآورند. هر شهر با سبک و سیاق خود این روز را برای نابینایان آن شهر به خاطره ای تبدیل میکند.
اما نکته بسیار مهم اینجاست؛ که آیا دغدغه نابینایان فقط جشن گرفتن یا برگذاری مراسم و پذیراییهاییست که در آنجا میشود است؟
آیا همه دغدغه نابینایان همین است؟
آیا این قشر از جامعه مشکلات دیگری ندارند؟
آیا در روز جهانی نابینایان باید فقط به فکر برگذاری مراسم بود؟
نکته بسیار مهم آن است که: روز جهانی نابینایان
یا هر روز دیگری که برای هر یک از اقشار جامعه است؛
وقتی زیباتر میشود که، کار مثبت و دلچسبی برای این قشر یا اقشار دیگر انجام شود.
و لذا چند نکته را به مسؤولین محترم متذکر میشویم که انشا الله توجه کنند؛ و آن را در برنامه کاری خود بگنجانند.
– روز جهانی نابینایان باید مانند روزهای دیگر که برای اقشار دیگر قرار میگیرد؛ ثمراتی برای این قشر داشته باشد.
صرفاً جشن گرفتن و برگذاری همایشهای مختلف کار چندان مفیدی نیست؛ و نتیجه چندانی هم ندارد.
الحمد لِلاه جشن زیاد برگذار میشود؛ ۲۳ مهر هم نشد ۲۳ آبان یا هر روز دیگر میشود جشن را برگذار کرد تا شاید یک فرصتی برای دوری از مشکلات پیدا شود.
اما آنچه نابینایان ما میخواهند تنها این نیست.
– و در پیوست نکته ۱ آنچه نابینایان ما میخواهند
برطرف شدن چند مشکل است تا نابینایان ما بتوانند مانند اقشار دیگر جامعه با آرامش بهتری زندگی را سپری کنند.
۱. اشتغال نابینایان
متأسفانه در سالهای اخیر این امر چندان از سوی مسؤولین جدی گرفته نمیشود.
باید بگویم در سال ۸۲ قانون حمایت از حقوق معلولین در هیئت وزیران وقت به تصویب رسید.
و در تابستان ۸۳ در مجلس ۶ نیز به صورت قانون درآمد.
اما متأسفانه باید بگویم این قانون حد اقل برای ما نابینایان خیلی ضمانت اجرایی نداشته.
به گمانم میرسد مجلس شورای اسلامی باید نظارت جدی داشته باشد.
چرا برخی از مفاد این قانون هنوز اجرایی نشده؟
چرا دولت خود را موظف به حل مشکل جذب ۳ درصد در نهادهای خود نمیکند؟
پیشنهاد ما برای حل این مشکل اینست که نمایندگان هر شهر کمیته‌ای تشکیل داده تا نسبت به حل جدی این مشکل اقدام نمایند.؛ و از دستگاههایی که این قانون را اجرا نمیکنند توضیح بخواهند.
۲. یکی دیگر از مشکلات نابینایان این است که فرهنگسازی برخورد با معلول خصوصاً نابینا به طور کامل رعایت نمیشود. در این زمینه میتوان رسانه ملی را مقصر اصلی بدانیم. همیشه در جامعه باب شده تا اسم معلول و نابینا به میان میآید. همه فکر میکنند که بهزیستی همه کاری برای اینها میکند. من میخواهم بگویم چرا همه بهزیستی را مالک ما میدانند؟ و بقیه از مسؤولیتی که دارند شانه خالی میکنند. آنچه امروز صدا و سیما برای نابینایان تهیه میکند معمولاً برنامه هایی است با ریتم آرام,
که صرفاً میخواهد حس ترحم را برای مردم درباره این قشر به وجود آورد.
و احتمالاً کسی پیدا شود تا کمکی به اینها فقط از روی ترحم بکند.
مسؤولین محترم بدانند و آگاه باشند: با وجود نابینایان پر توانی که در جامعه وجود دارد. تعدادی از نابینایان هم هستند که به هر دلیلی سواد زیادی ندارند. و علا الظاهر کار چندانی هم نمیتوانند انجام دهند. در کشورهای توسعه یافته برای این افراد مستمری ماهانه قرار داده میشود؛ تا خدایی نکرده این افراد به مشکلاتی از قبیل: تکدیگری و… روی نیاورند. پیشنهاد ما به دولت و خاصه نهادهای مرتبط اینست که بیایید مهارتهای دستی را به اینها یاد بدهید تا از این طریق بتوانند امرار معاشی هم داشته باشند. استعدادهای فراوانی در بین نابینایان وجود دارد که واقعاً اگر بها به آنان داده شود فوق العاده خواهد بود. اما امروز متأسفانه حد اقل در شهری مثل شهر مقدس قم به این افراد مهارت خاصی آموخته نمیشود.
امروز در کنار حرم حضرت معصومه سلام الله علیها افراد نابینایی هستند که بخاطر کسب درآمد به دستفروشی مشغولند؛ که این اصلاً زیبنده و سزاوار نه او بلکه شهر مذهبی قم نیست.
۴, مسئله ازدواج نابینایان هست. متأسفانه باید بگویم که باز در این مورد هم فرهنگ صحیحی در جامعه وجود ندارد. و خانواده های ما نمیتوانند بپذیرند که نابینایان نیز میتوانند مانند افراد دیگر تشکیل خانواده دهند. و حق زندگی داشته باشند. هنوز فرهنگ ازدواج نابینا با بینا در جامعه ما جا نیفتاده که امیدواریم جامعه در این مسئله به حد بلوغ برسد. اما باز برگردیم سر حرف اولمان یعنی همان اشتغال. اگر جامعه به توانمندی این قشر آگاه است؛ پس باید از شعار فاصله گرفته و به عمل بپردازد. ساماندهی در امر اشتغال جامعه را به بلوغ اجتماعی میرساند.
۵. حرف پایانی ما با آن دسته از مسؤولینیست که در فضای مجازی وظیفه خطیری را بر عهده دارند.
نابینایان ما امروز در امر رایانه دارای مدارک بسیار شاخصی هستند اگر نگوییم تا به حال کارهای شاخصی داشته اند و توانسته اند برنامه های نرم افزاری قابل توجهی را هم طراحی کنند, پر بیراه نگفته, و اغراق هم نکردیم. اما امروز متأسفانه فضای مجازی در کشور ما طوری طراحی نمیشود که نابینایان به راحتی از آن استفاده کنند.
متأسفانه مسؤولین در طراحی سایتها اصلاً به نکات ظریف توجهی نمیکنند.
باید بگویم شرکت گوگل که ما از او به عنوان یک جستجو گر در دست رسی به مطالب از آن استفاده میکنیم؛ تا حدی به این مسائل ظریف هم توجه کرده است. اما در فضای مجازی کشور ما این چیزها رعایت نمیشود.
پیشنهاد ما به دستگاههای نظارتی این است که بیایند و از طراحان سایتهای مورد اعتماد نظام بخواهند تا در طراحیهایشان دسترسی آسان نابینایان و معلولین را به سایتها آسانتر کنند. به طور خاص پیشنهادهایی داریم که اگر استقبال شد اشاره خواهیم کرد.
خوب این بخشی از آنچیزی بود که باید میگفتیم. اما از شما هم میخواهیم تا نظرهای خودتان را خیلی سریح و بیپرده بگذارید. اگر نکته ای هست حتماً بگویید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *