معرفی کتاب تجربه های یک ناشنوا

تجربه های یک ناشنوا (با اشاره، لب خوانی، سمعک و …)، فاطمه صفائی، نشر سخن گستر، چاپ اول، ۱۳۹۱، ۱۲۰ص.

خانم فاطمه صفایی که دارای مشکل شنوایی است، در وبلاگ خود (nashenavayan1.blogfa.com) درباره کتاب تازه چاپ شده اش می گوید:

در این ۱۲۰صفحه کتاب تلاش کردم تجربه هایی که در این ۲۶سال زندگی ام داشته ام که بخاطر مشکلات شنوایی بوده را بنویسم تا هموطنان و همدردانم با آن آشنایی پیدا کنند و روش رفتاری آن را راحتر بدانند.
در حال حاضر خیلی از ناشنوایان و کم شنوایان و سمعکی ها در رودررویی با شنوایان و برعکس دچار استرس میشوند و نمیدانند که چگونه همدیگر را تفهیم کنند و راحت باشند.
همچنین سعی کردم راه و روشهایی که تجربه کردم را بنویسم مثل:
پدر و مادر چگونه فرزندانشان را با سمعک پیشرفت بدهند؟
چگونه سمعک زدن را در فرزندانشان تمرین بدهند؟
فرد ناشنوا یا سمعکی چگونه با شنوایان ارتباط برقرار کند؟
شنوایان چگونه با افراد ناشنوا وسمعکی ارتباط راحت داشته باشند؟
تو خوابگاه و مکان های شلوغ چگونه رفتار کنند چون همهمه و شلوغ است؟
یا مثلا:
یک مهمان ناشنوا دارید و زنگ آیفون را زدید و متوجه نمیشود اینجا چه باید کرد؟
یا مهمانش شده اید و هرچه به خانه اش زنگ میزنید در را باز نمیکند اینجا چه باید کرد؟
دیگر اینکه دانش آموز مشکل دار را چطوری توجیه کرد و سمعک او را کنترل کرد؟
و …

برای تهیه کتاب میتوانید به آدرس های زیر مراجعه نمایید:
www.sokhangostar.com
آدرس: مشهد ـ خیابان ابن سینا ـ بین ابن سینای ۱۶ و پاستور- شماره ۱۷۴ – انتشارات سخن گستر تلفن: ۰۵۱۱۸۴۳۹۹۵۵

تجربه‌های یک ناشنوا
دفتر فرهنگ معلولین
زندگی‌نامه خودنوشت (اتوبیوگرافی) یکی از راه‌های انتقال تجارب از یک فرد به افراد دیگر و به نسل‌های آینده است. یک فرد چند دهه در عرصه معلمی یا مدیریت یا پژوهش یا حتی مشاغلی مثل خانه‌داری و تربیت بچه و صدها زمینه دیگر دستاوردهایی به دست آورده و اندوخته‌هایی دارد. این تجارب وقتی تجمیع شود، سرمایه کلانی را تشکیل می‌دهد. اما اگر به این سرمایه توجه نشود و در وجود افراد مخفی و بدون دسترسی بماند، در واقع پس از فوت افراد این سرمایه هم از دسترس خارج شده و از بین می‌رود؛ یعنی به این شیوه میلیاردها تومان سرمایه معنوی و انسانی هر سال از بین می‌رود. ولی اگر در اختیار جامعه قرار گیرد و همگان به آن دسترسی داشته باشند، این سرمایه به کار گرفته می‌شود و رشد و توسعه پیدا می‌کند و نه تنها از بین نمی‌رود بلکه ارزش افزوده پیدا می‌کند.
بنابراین محققان معلولیت بر این باورند که نگارش خود زندگی‌نامه (اتوبیوگرافی) از سوی افراد دارای معلولیت، یکی از بهترین راه‌های ممکن برای درک تجربیات زندگی همراه با معلولیت در جامعه است. از نگاه آنها، افراد دارای معلولیت به جای آنکه موضوع یا سوژه کتاب‌ها، داستان‌ها و فیلم‌ها باشند، بهتر است که خود به تولید محتوا بپردازند و از زندگی همراه با معلولیت بویسند. در این صورت، نه تنها نقایص ادبیاتی و فرهنگی موجود در محصولات ادبی و هنری معلولیت کاهش می‌یابد بلکه این امکان فراهم می‌شودکه افراد غیر معلول، تجربیات، توقعات و خواسته‌های افراد دارای معلولیت را بدون واسطه دریافت کنند. پس از آنکه سال گذشته زندگی‌نامه مرحوم فاطمه بزرگ‌نیا با عنوان «یک عمر انتظار» از سوی انجمن باور منتشر شد، امسالنیز انتشار دو کتاب از سوی دو فرد دارای معلولیت، راهی نو در عرصه ادبیات معلولیت ایران را نوید می‌دهد.
کتاب «تجربه‌های یک ناشنوا»، نوشته فاطمه صفایی، نویسنده دارای مشکل شنوایی، اخیراً از سوی انتشارات «سخن گستر» مشهد منتشر شده است. فاطمه صفایی هدف از انتشار این کتاب را بیان مشکلات و توقعات افراد ناشنوا از جامعه بیان کرده و آورده است: «از همه همدردانم (ناشنوایان و کم‌شنوایان) خواهش دارم که استقلال و خوداتکایی را در خود پرورش بدهید زیرا بعد از سال‌های سال از زندگی با پدر و مادر و تحصیل در مدرسه، به جامعه پا می‌گذارید و با افراد مختلف و زندگی‌های مختلف آشنا می‌شوید و زندگی اجتماعی در پیش‌رو خواهید داشت که باید بیشتر هم تلاش کنید تا زبان گفتاری و شنیداری و ادراکی خود را تقویت کنید». *.م.ن

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *