به مناسبت فرارسیدن روز جهانی معلولان

سخنرانی سید محمد موسوی، بنیانگذار و رئیس هیئت مدیره کانون معلولین توانا، ۹ آذر ۱۳۹۱

سلام و درود می فرستم به همه مردان و زنان آزاده جهان که نگاه سراپا مهرشان بر دلها حکمرانی می کند و قلب های پاکشان برای همنوعانشان می تپد و دردها و رنج هاي بشری را دردهاي خود می دانند.

خوشبختانه ما امروز در دنيايي زندگي مي كنيم كه جلب ترحم عمومی و مشارکت مردمی برای جمع آوري کمک بلاعوض براي معلولان ديگر جایگاهی ندارد و جهت دهی حس نوعدوستی و برانگیختن ترحم انسانها به سوی معلولان، فاقد وجاهت است. و اکنون ما نیز اين اقدام را محکوم می کنیم؛ زیرا نفس این عمل یعنی جمع آوری کمک بلاعوض، حس ناتوانی را در معلولان نهادینه و استقلال فردی را از آنها سلب می كند.
ما براین باوریم که قانون مداری و پرداختن به حقوق اجتماعی معلولان و در نتیجه ایجاد فرصت های برابر برای عزیزانی که از محدودیت جسمی رنج می برند، آنها را در عرصه های اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی به بالندگی و توانمندی سوق داده و در همه زمینه ها شرایط را برای رشد استعدادهای بالقوه آنان مهیا خواهد کرد.
اکنون در آستانه روز جهانی معلولان فرصت را غنیمت می شمارم و با رهبر معظم انقلاب، درد و دلی خودمانی می کنم تا شاید اين درد و دل از یک سو سخنی بی پرده از رسالت سنگین مسوولان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را بازگو نماید و از سوی دیگر مرحمی باشد برای زخم های آشکار و پنهان مردمانی بی ادعا که شکستگی قفس تن را سرآغاز پرواز روح می دانند.
سید بزرگوار، روزی که شما به درجه رفیع جانبازی نائل آمدید، یقیناً مشیت الهی این گونه رقم خورد تا حضرتعالی نیز همچون من و دوستان معلولم از محدودیت جسم برخوردار باشید تا شاید اندکی طعم تلخ معلولیت را بچشید و ما نیز جراتي پيدا كنيم تا به راحتی به حضرتعالی بگوییم: اگر چه “معلولیت ناتوانی نیست بلکه محدودیت در کالبد انسانهاست و این محدودیت سرآغاز پرواز روح است” لیکن رویکردی نو و حمایتی ویژه از سوی متولیان و مسوولان لازم است تا در سایه تلاش صادقانه و قانونمند، ناخواسته محدودیتها را به محرومیت نکشانند، رویکردی بدیع که بهای اصلی را برای اندیشه انسانها قائل است و کمک بلاعوض را در تناقض با کرامت انسانی معلولان می داند. آری در چنین شرایطی محدودیت می تواند یک نعمت الهی برای معلولان به شمار آید. نعمتی بزرگ و هدیه اي از جانب خالق دوست که می تواند عاملی برای رشد استعدادهای درونی معلولان تلقی شود و زمینه ساز بهره گیری از قدرت اندیشه و گرایش به امور تحقیقی، پژوهشی و مدیریتی در جامعه اسلامی باشد.
رهبرم، حضرتعالی به خوبی واقفید که این قله های بلند موفقیت و توانمندی فقط و فقط در سایه تحقق برابری فرصتها برای معلولان در کنار دیگر اقشار جامعه دست یافتنی خواهد بود و صد البته این خواسته، حقوق قانونی و انسانی معلولان است و دولت و سازمانهای حمایتی نباید با نگاه ترحم آمیز، به مشکلات معلولان بپردازند و یا به اشکال مختلف آنها را به عنوان سمبل محرومیت و فقر به کار بگیرند، بلکه امروز انتظار می رود كه خادمین این ملت در سایه راهنمایی های مدبرانه و حمایتهای بی شائبه حضرتعالی، توجه ویژه ای به حقوق اجتماعی معلولان معطوف كنند تا يك رویکرد صحیح، بسترساز حضور معلولان در عرصه های مختلف باشد و الگوی موفقی از ارج نهادن به شان و منزلت انسانها در جوامع اسلامی را به جهانیان معرفی كند تا دیگر حکومت های مدعی نيز با الهام پذیری از نگاه دین مبین اسلام به حقوق انسانها، احترام به عزت و کرامت انسانی معلولان را سرلوحه امورخود قرار دهند.
لذا ضمن اعلام این مطلب که ما حضرتعالی را عضو کانون معلولین توانا می دانیم، صمیمانه خواهان همگامی و همیاری حضرتعالی با این تشکل هستیم. تنها تشکلی که در ایران درخواست هرگونه کمک بلاعوض را مخرب شخصیت معلولان می داند و -به تحقیق- فلسفه فکری آن در سراسر جهان بی نظیر است.
لذا از حضرتعالی انتظار داریم تا انشاا… در راستای تحقق شعار برابری فرصتها و رفع محرومیت های اجتماعی معلولان، به مجلس معزز و دولت محترم جمهوری اسلامی ایران دستور فرمایید نسبت به حقوق اجتماعی معلولان، بیش از پیش بکوشند.
و اما اکنون روی سخنم با عزیزانی است که همچون من دارای محدودیت جسمی، حرکتی و یا حسی هستند:
دوستان خوبم، تبریک صمیمانه این حقیر را پذیرا بوده و از اینکه خداوند منان شما را اینگونه پسندیده است خرسند باشید و بدانید که انسان از پی محدودیت سازنده و توانا شد. بنابراین یقین بدانید که شما می توانید از دیگران تواناتر و سازنده تر باشید، زیرا “محدودترید”.
برادر و خواهر عزیزم، بدان که سهم تو در جامعه کارگری نیست بلکه تو باید در عرصه فکر و اندیشه و مدیریت جامعه خود بکوشی…!
اکنون که با تو سخن می گویم، بغض در گلویم پنهان است؛ چرا که در اغلب کشورهای جهان، دولت ها از پی ناآگاهی به حقوق اجتماعی معلولان و عدم ایجاد فرصت های برابر این گونه تو را به استضعاف کشیده و با نگرشی غلط تو را مستحقِ ترحم و دلسوزی می دانند.
برادر و خواهر معلولم، سخت در اِشراف به حقوق حَقه ات بکوش و توانمندی هایت را با کانون توانا پیوند بزن تا دست در دست هم و با دیدگاهي کارشناسانه، قانونگذاران و مجریان قوانین را یاری و حقوق اجتماعی خود را مطالبه كنيم.
و اما سازمانهای حمایتیِ دولتی، متولیان، موسسان و مدیران خیراندیش سازمانهای مردم نهاد جهان به خصوص در حوزه معلولان !
روي صحبت من با شما فرشتگان آسمانی است که انسان دوستانه در آسمان ارزشهای انسانی در پروازید و برخلاف خیلی های دیگر، بیش از آنکه به خود بیندیشید به دیگران اندیشیده اید؛ پس حالا که فراتر از زمینیان می اندیشید، بدانید که هر زمان که بر احساسات انسان دوستانه خیرین و اغنیاء تمرکز می کنید تا با جذب کمک بلاعوض، نیازهای مادی معلولان را مرتفع كنيد، شاید در آن لحظه احساس خوبی داشته باشید ولی ناخواسته به معلولان محرومیت و ناتوانی را القا می کنید.
بنابراين ضمن محکوم كردن نفسِ درخواست کمک بلاعوض برای معلولان، قلباً آرزو می کنم روزی برسد که همه NGO ها يا همان تشكل هاي مردمي، بیش از اینکه البته به طور سهوي، انرژی خود را صرف تخریب شخصیت معلولان كنند، به حقوق قانونی آنها و تحقق برابری فرصتها بیندیشند تا اِعمال روش های غیراصولی از سوی ما و دیگر نمایندگان معلولان بیش از این، آنها را از صحنه پرتلاطم زندگی محو نكند و دست كم ما که خود را مدافعان حقوق معلولان می دانیم، ناخواسته آنها را به استضعاف نکشانیم.
باید پذيرفت که معلولان صرف نظر از توان جسمی، می توانند در عرصه فکر و اندیشه، گام های بلندی در جامعه خود بردارند و جامعه خود را یاری كنند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *