قطعنامه سومین همایش دانشجویان ناشنوای سراسر کشور

قطعنامه سومین همایش دانشجویان ناشنوای سراسر کشور
۱۹ الی ۲۲ شهریور ۱۳۹۰ استان قم

بنابه دعوت کانون ناشنوایان استان قم نمایندگان دانشجویان ناشنوای سراسر کشور در روزهای شنبه تا سه شنبه ۱۹ الی ۲۲ شهریور ۱۳۹۰ گرد آمدند و بعد از طرح و بررسی و تبادل نظر درباره مسائل مطروحه این قطعنامه بوسیله آقای اردوان گیتی با زبان اشاره طبیعی به دانشجویان حاضر در همایش تفهیم شد و همزمان با آن متن قطعنامه روی پرده نشان داده شد و مورد تصویب قرار گرفت.
تامین نیازهای روحی ، فکری و بهداشت روانی جوانان
با توجه به اهمیت تقویت ایمان آگاهانه به خداوند بزرگ و تاثیر تعالیم اخلاقی که به عنوان عامل مهم تقویت ، روحی ، فکری ، شخصیتی و اعتماد به نفس و موجب کاهش فشارهای روحی ، اضطراب و افسردگی و مصون ماندن از انحراف اخلاقی و رفتارهای ضد اجتماعی است تنظیم و اجرای برنامه های پرورشی و تفریحی سالم مثل برنامه های ورزشی و گردشهای آموزشی مورد نیاز میباشد و اقدامات لازم را در اینخصوص از کانونها انتظار دارد.
شناسائی زبان اشاره و تامین خدمات مترجمی زبان اشاره
نظر به مواد ۲ و ۹ و ۲۱ و ۲۴ و ۳۰ کنوانسیون حقوق اشخاص دارای معلولیت که بموجب آن استفاده از زبان اشاره و خدمات مترجمی زبان اشاره از جمله حقوق انسانی اشخاص ناشنوا شناخته شده است.
و نظر به عدم شناسائی زبان اشاره و عدم استفاده از آن در آموزش اشخاص ناشنوا در تمام مقاطع تحصیلی از پیش دبستانی تا مرحله عالی در کشور ما و عدم امکان تامین مترجم زبان اشاره برای آموزش تمام ناشنواها در تمام دروس و در تمام موسسات آموزشی و بهمین علت غیر قابل استفاده بودن کلاسهای عادی برای اشخاص ناشنوا در تمام مقاطع تحصیلی دانشجویان ناشنوای حاضر در این گردهم آئی :
اوّلا – از کانون ناشنوایان ایران در خواست دارد برای قبول و تصویب طرح پیوست در مجلس شورای اسلامی هر گونه اقدام مقتضی را معمول دارد و رجوع به مقامات مسئول دولتی محل و نمایندگان مجلس شورای اسلامی مربوطه در پشتیبانی از این اقدام به عهده همه کانونهای ناشنوایان شهرستان و استان است.
ثانیا – با لحاظ آثار منفی روش تلفیقی بدون پشتیبانی آموزشی کافی در آموزش ناشنواها از مسئولان محترم وزارت آموزش و پرورش انتظار و استدعا دارند آموزش روش تلفیقی را به دانش آموزان نیمه شنوا اختصاص دهد و برای آموزش ناشنواها با برنامه آموزشی مناسب و استفاده از زبان اشاره در مدارس مخصوص ناشنواها و یا کلاسهای مخصوص ناشنواها ضمیمه مدارس عادی را در حد لازم توسعه دهد و برای آموزش ناشنواهای دور از موسسات آموزشی مخصوص ناشنواها به تاسیس مراکز آموزشی شبانه روزی اقدام نماید.
رفع اشکال ارتباطی دانشجویان ناشنوا
با توجه به اشکال تفهیم و تفاهم دانشجویان ناشنوا که در شرایط مختلف و با درجات مختلف مانع استفاده آنها از کلاسهای درس در موسسات آموزش عالی است و با توجه به اینکه تامین یک یادداشت نویس و یک مترجم زبان اشاره در همه کلاسها و همه رشته ها و همه موسسات آموزش عالی که یک یا چند دانشجوی ناشنوا در آن به تحصیل اشتغال دارند مقدور نمیباشد برای رفع مشکل بزرگ مزبور و تامین حق دسترسی جوانان ناشنوا به آموزش عالی با کیفیت قابل قبول و با توجه به قطعنامه مورخ ۲۶ – ۲۷ آذر ۱۳۸۵ اولین همایش دانشجویان در اصفهان که در دوّمین همایش دانشجویان در تاریخ ۱۵ تا ۱۸ مرداد ماه ۱۳۸۷ در ماکو مورد تائید قرار گرفته و در این سوّمین همایش دانشجویان ناشنوا در قم نیز مورد تائید میباشد.
از مسئولان وزارت علوم و آموزش عالی و فناوری اقدامات زیر را درخواست دارد :
۱- تامین یک مرکز راهنمائی و مشاوره مخصوص ناشنوایان برای کمک به آنها در انتخاب رشته و موسسه آموزش عالی.
۲- تسهیل انتقال دانشجویان ناشنوا به واحد دانشگاهی محل اقامت دائمی خود یا نزدیک به آن.
۳- با توجه به این که رشته پودمانی ماشین آلات در شهرک صنعتی کاوه موفقیت آمیز بوده ، تاسیس چند واحد مخصوص آموزش عالی ناشنواها در رشته های مناسب آنها در دانشگاههای موجود در چند نقطه کشور و آموزش در این واحدها با استفاده از مترجم زبان اشاره و سایر تسهیلات و وسایل پشتیبانی از قبیل وسایل نمایش تصویری دروس. مادام که این واحدهای دانشگاهی تشکیل نشده باشد اقدامات و زیر ضروری خواهد بود.
الف – اجازه ضبط دروس استادان با تصویر یا بدون آن بوسیله دانشجویان ناشنوا.
ب – تهیه جزوه های توضیحی دروس و کلاسهای فوق العاده برای دانشجویان ناشنوا.
ج – از کانونهای ناشنوایان انتظار دارد که برای تامین هزینه تحصیلی دانشجویان بوسیله سازمان بهزیستی کشور پی گیر اقدامات حمایتی لازم باشند.
بیکاری و اشتغال
چون در شرایط بحران بیکاری جوانان شنوا ناشنوائی عامل تشدید بیکاری جوانان ناشنوا میباشد از کانون ناشنوایان ایران انتظار دارد با کمک و پشتیبانی کانونهای ناشنوایان سراسر کشور برای اجرای قطعنامه هشتمین گردهم آئی نمایندگان کانونهای ناشنوایان سراسر کشور در تاریخ ۲۷ – ۲۸/۲/۱۳۸۵ در مشهد مقدس درباره تامین کار و اشتغال برای جوانان ناشنوای بیکار و برقراری مستمری بیکاری مادام که آنان بیکار باشند اقدمات لازم را معمول و تا حصول نتیجه پی گیری نمایند.
تامین دوستی و اتحاد
الف – در اجرای قطعنامه گردهم آئی مورخ مرداد ماه ۱۳۹۰ مسئولان کانونها در خمینی شهر تسریع در تهیه قواعد رفتاری و انضباطی کانونها را از کانون ناشنوایان ایران انتظار دارد.
ب – از جامعه ناشنوا انتظار دارد که با رعایت قطعنامه گردهم آئی مورخ مرداد ماه ۱۳۹۰ خمینی شهر برای رفع اختلافات درون سازمانی اقدام نمایند و تاکید میشود که از دسته بندی و شکایت از کانونها به مراجع رسمی اجتناب نمایند.
پیشنهاد تشکیل کنگره کشوری ناشنوایان
چون در حال حاضر در هیچیک از اجتماعات کنونی ناشنواها (مجمع عمومی ، گردهم آئی ، همایش) فرصت و امکان حضور و شرکت همه ناشنوایان علاقمند وجود ندارد و افزایش آگاهی و توسعه دوستی بین جامعه ناشنوای کشور ایجاب میکند که در تامین این منظور فرصت مناسبی برای همه ناشنوایان علاقمند کشور فراهم گردد لذا پیشنهاد شورای مرکزی جوانان ناشنوای کشور دایر به تشکیل کنگره سالیانه ناشنوایان سراسر کشور با رعایت شرایطی نظیر کنگره جهانی ناشنوایان مورد تائید میباشد و از کانون ناشنوایان ایران درخواست میشود که با مشارکت و همکاری سایر کانونها شرایط و ترتیبات تشکیل این کنگره را تدوین و زمان و محل نخستین کنگره کشوری ناشنوایان را اعلام نماید.
طرح
لایحه قانون شناسائی زبان اشاره و ترویج استفاده از آن
ماده اوّل – زبان اشاره اشخاص ناشنوا به عنوان وسیله طبیعی ارتباطی آنها به رسمیت شناخته میشود و مقرر میگردد هر گونه اقدام لازم به عمل آید تا از این وسیله در تمام مراحل آموزشی و اشتغال و نیز در تامین دسترسی اشخاص ناشنوا به اخبار و اطلاعات و موسسات خدماتی و فرهنگی و اجتماعی و غیره استفاده شود.
ماده دوّم – تحقیق و تدوین زبان اشاره فارسی اشخاص ناشنوا بدون هیچ تغییری و آموزش آن به داوطلبان یادگیری زبان اشاره در دوره های کوتاه مدت لازم به دانشگاه علوم توانبخشی و بهزیستی محول میگردد.
ماده سوّم – تنظیم قواعد رفتاری مترجمین زبان اشاره و صدور پروانه مترجمی رسمی زبان اشاره برای متقاضیان واجد شرایط فنی و الزام به رعایت قواعد رفتاری با ادای سوگند و تصویب تعرفه حق الترجمه زبان اشاره و تعیین ترتیبات مالی مربوط به حق الترجمه به گونه ای که در هیچ مورد ناشنوائی ملزم به پرداخت آن نباشد به عهده سازمان بهزیستی کشور است.
ماده چهارم – ترتیبات اجرائی این قانون بر طبق آئین نامه هائی خواهد بود که توسط سازمان بهزیستی کشور با جلب نظر مشورتی سازمانهای غیر دولتی ناشنوایان تهیه میشود و به تصویب وزارتخانه ها و سازمانهای مربوط میرسد.

منبع: سایت جوانان ناشنوای پیشتاز ایران، ۲۵ شهریور ۱۳۹۰

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *