ریحانه عصاریان و احراز رتبه برتر

ریحانه عصاریان
مصاحبه به مناسبت احراز رتبه برتر

دفتر فرهنگ معلولین، ۲۹ مرداد ۱۳۹۹

توضیح
در اواخر مرداد ماه ۱۳۹۹ مطلع شدیم خانم ریحانه عصاریان در آزمون دکتری شرکت کرده و قبول شده آن هم با رتبه ۱۶ در کشور. از این‌رو تصمیم گرفتیم با ایشان گفت‌وگویی داشته باشیم. البته قبلاً هم مصاحبه مفصلی درباره زندگی‌نامه و فعالیت‌شان با ایشان انجام دادیم.
این مصاحبه توسط مریم قاسمی و برای بانک جامع اطلاعات معلولان و در آخر مرداد ماه ۱۳۹۹ انجام شد.

متن مصاحبه با ریحانه عصاریان

* قبولی شما در آزمون دکترا را تبریک می‌گویم. ان‌شاءالله مراحل بعدی را هم با موفقیت پشت سر بگذارید. لطفاً خودتان را بیشتر برای ما معرفی کنید.
ـ من ریحانه عصاریان هستم، متولد ۱۳۶۹، ساکن قم. تحصیلاتم را در رشته کامپیوتر آغاز کردم. در کنکور سراسری رتبه ۴۷ کنکور سراسری را آوردم و در رشته کامپیوتر مشغول به تحصیل شدم در دانشگاه شریعتی تهران در مقطع کاردانی. در مقطع کارشناسی به دلیل اینکه یک سری مشکلات برایم پیش آمده بود که می‌خواستم فقط در شهر خودم باشم، برای دانشگاه شهاب دانش قم اقدام کردم که غیرانتفاعی است و مدرک لیسانس کامپیوتر را به این صورت اخذ کردم.
سپس به دلیل علاقه‌ای که به رشته کارآفرینی و حوزه کسب و کار داشتم، برای این رشته از طریق گرایش‌های مدیریت اقدام کردم؛ یعنی در واقع به نوعی تغییر رشته دادم و برای مقطع ارشد دانشگاه حضرت معصومه(س) قم قبول شدم که دولتی است و دو سال کارشناسی ارشدم به این صورت طی شد.

* رتبه شما برای ارشد چند بود؟
ـ دقیق یادم نیست، اگر اشتباه نکنم رتبه‌ام ۹۳۰ شد. بعد از اینکه در مقطع ارشد شروع به تحصیل کردم دیدم که خیلی علاقه دارم به تحقیق و پژوهش و نوشتن؛ یعنی استعدادم را در این زمینه در مقطع ارشد کشف کردم. چون لازم بود که در حوزه پژوهشی کار کنم و لازمه تحصیلم بود چه برای پایان‌نامه و چه برای تمام دروس، یک توفیق اجباری شد تا من به این زمینه روی بیاورم و تحقیق و پژوهش را شروع کنم و اولین مقاله‌ای هم که کار کردم در زمینه کارآفرینی اجتماعی بود.
البته این را داخل پرانتز بگویم که در مقطع ارشد رشته مدیریت بازرگانی گرایش کارآفرینی را تحصیل می‌کردم. به این دلایل به تحقیق و پژوهش و نوشتن روی آوردم. اول با مقالات شروع کردم، سعی کردم مقالات علمی پژوهشی بیشتر بنویسم، مقالات کنفرانسی همین‌طور و در این حدود بود که خیلی به کارآفرینی معلولان در این حوزه علاقه‌مند شدم. چون خودم هم معلولیت داشتم، در خانواده و فامیل هم مورد این‌چنینی داشتیم که از نظر شنوایی دچار مشکل بود. من از بچگی با این عزیزان آشنا بودم و مشکلاتشان را می‌دیدم. خودم هم تا حدودی با این مشکلات دست و پنجه نرم می‌کردم و می‌دیدم که چقدر برایشان کار کردن مشکل است، چقدر کسب درآمد برایشان سخت‌تر است، کار پیدا کردن نسبت به افراد معمولی چقدر برایشان سخت‌تر است.
همین‌طور که در حوزه کارآفرینی تحقیق می‌کردم به این نتیجه رسیدم که انگار که رسالت و مأموریت من است، خودم در خودم دیدم که باید در این زمینه، در واقع کارآفرینی حوزه معلولان، کسب و کار در حوزه معلولان، در این زمینه کار کنم و دیدم که خیلی در این حوزه کم کار شده و تصمیم گرفتم که شروع کنم به نوشتن در قالب یک کتاب با عنوان «کارآفرینی معلولان» و به این حوزه بپردازم و کسب و کار معلولان، شروع کسب و کار، روش‌هایی که می‌شود برای آغاز یک کسب و کار به کار برد که موفق شد.
و خلاصه اینکه در نهایت برای چاپ این کتاب‌ها مشکل داشتم. چون هیچ حمایتی از جایی نمی‌شدم و خودم هم با هزینه شخصی نمی‌توانستم چاپ کنم.
تا اینکه به مدد خداوند با دفتر فرهنگ معلولین آشنا شدم. دفتر فرهنگ معلولین خیلی حمایت زیادی از من کردند و تمام هزینه‌ها را تقبل کردند و این کتاب موفق به چاپ شد؛ و همچنین کتاب‌های بعدی که پس از آن با آنها کار کردم.
در همین حین تصمیم به ادامه تحصیل هم داشتم و یکی از دلایل ادامه تحصیل و تلاش برای این کار این بود که اعتبار خودم را در قالب نوشته‌هایم بالاتر ببرم. من به نویسندگی خیلی علاقه داشتم و احساس می‌کنم که این کار من است و باید این راه را در پیش بگیرم. ولی باید اعتبار خودم را بالاتر می‌بردم و علاقه هم داشتم به ادامه تحصیل به کسب دانش بیشتر. در نتیجه اقدام کردم برای مقطع دکترا و با مطالعاتی که داشتم در کنکور سراسری شرکت کردم و رتبه شانزده را در گرایش کارآفرینی و آینده پژوهی مدیریت تکنولوژیک به دست آوردم. در نهایت ببینیم که چه اتفاقی می‌افتد و آیا در مصاحبه‌ها پذیرفته می‌شوم یا خیر.

* روش مطالعه شما چگونه بود و چطور در آزمون دکترا این موفقیت را کسب کردید؟
ـ من سعی کردم رفرنس‌ها یا منابع اصلی کنکور را مطالعه کنم. به هیچ عنوان کلاس کنکور و غیره نرفتم، کتاب تستی هم، البته در زمینه کارآفرینی حتی ما رفرنس خیلی خوبی که بخواهیم برای کنکور بخوانیم هم نداریم و بیشتر سعی کردم رفرنس‌های اصلی را بخوانم. البته در مقطع دکترا اینگونه نیست که فقط یک کتاب به عنوان منبع معرفی شود و ممکن است برای هر درس پنج شش و حتی بیشتر ما منبع داشته باشیم. ولی سعی کردم حالا تجربیاتی از دوستانی که در سال‌های قبل قبول شده بودند، کسب کنم و ببینم بیشتر چه کتاب‌هایی را مطالعه کرده‌اند و در مجموع به چندین کتاب خاص رسیدم و سعی کردم بیشتر آنها را مطالعه کنم، برای خودم خلاصه نویسی می‌کردم، چون بیشتر مطالب نکات ریزی داشت و در نهایت موفق شدم که این رتبه را کسب کنم تا ببینیم در نهایت چه اتفاقی می‌افتد.

* توصیه‌ای دارید برای هم رشته‌ای‌های خودتان، یا همنوعانی که شرایطشان مثل شماست، دوستانی که معلولیت دارند و می‌خواهند در تحصیلات عالیه ادامه تحصیل بدهند؟
ـ من بیشتر از هر چیز توصیه می‌کنم اول توکلشان به خدا باشد و اعتماد به نفس خودشان را به هیچ عنوان از دست ندهند. اعتماد به نفس خیلی مقوله مهمی است. من خودم واقعاً به این نتیجه رسیدم که هر وقت خودم را دست کم می‌گرفتم نتیجه حاصل نمی‌شد. شاید تلاش هم می‌کردم، ولی چون خودم را دست کم می‌گرفتم، آن نتیجه‌ای که می‌خواستم حاصل نمی‌شد. اعتماد به نفس داشته باشند و بدانند که هیچ چیزی از رقیب‌هایشان کمتر ندارند.
ما متأسفانه نمی‌دانم به خاطر نظام آموزشی‌مان بوده، تربیت خانواده‌ها بوده، دلیلش را نمی‌دانم، ولی همیشه خودمان را در میدان نبردی فرض کرده‌ایم که باید خودمان را مقایسه کنیم ببینیم بقیه چه کار کرده‌اند. ولی اصلاً این راه درستش نیست. به نظر من اصلاً کاری نداشته باشید که رقیب‌هایتان چقدر بالاتر از شما هستند، یا مثلاً من زبان بلد نیستم، بقیه زبان انگلیسی‌شان خوب است، یا این موارد. فقط راه خودشان را در پیش بگیرند و توکلشان هم به خدا باشد. اعتماد به نفسشان را هیچ وقت از دست ندهند و بدانند که حتماً حتماً تلاششان نتیجه می‌دهد.

* به نظر شما پیشرفت در زمینه تحصیل چقدر می‌تواند در زندگی یک فرد معلول تأثیرگذار باشد؟
ـ به نظر من بزرگترین روشی که یک فرد معلول می‌تواند خودش را به جامعه ارائه بدهد تحصیلات است و کسب و کار؛ و چه خوب که کاری باشد که در پس‌زمینه‌اش تحصیلاتی هم باشد. اگر یک کار علمی صورت بگیرد قطعاً خیلی ثمره بیشتری خواهد داشت.

* اگر در پایان صحبتی باقی مانده می‌شنویم.
ـ من واقعیتش همیشه یک گله‌ای داشتم، البته این گله را همه می‌کنند، مخصوصاً در حوزه معلولان و سازمان بهزیستی کشورمان حمایتی ندارد، در حوزه کنکور آن چنان از معلولان حمایت خاصی ندارد. ما به فرض مثال، حالا البته که لازم است و من هیچ انتقادی ندارم در این زمینه که به فرض بنیاد شهید و ایثارگر خیلی حمایت بیشتری از خانواده‌های شهدا می‌کند. البته حقشان است، شهید داده‌اند به هر حال، یا جانباز، یا ایثارگران، واقعاً ما مدیون این قشر هستیم. ولی من انتظار دارم که حداقلش سازمان بهزیستی یک مقداری از بنیاد شهید یاد بگیرد، یک مقداری حمایت بکند. من مثلاً می‌دیدم فرزندانی که افرادی که دانشجویانی که پدرانشان درصدی جانبازی دارند، با تلاش نسبتاً متوسطی، چون در کنکور ضریب خوبی برای حمایتشان است، با تلاش تقریباً خوبی، متوسط حتی، به نتیجه خوب می‌رسند. ولی معلولانی داریم که خیلی هم تلاش می‌کنند، ولی چون حمایتی نمی‌شوند، آن نتیجه‌ای که باید حاصل بشود واقعاً برایشان حاصل نمی‌شود. من همیشه این انتقاد را کرده‌ام، می‌گویم که کاش حداقل کمی از این بنیاد یاد بگیرند. حالا نه در آن حد، ما مدیونشان هستیم، ولی یک درصد بیشتر. برای استخدامی‌ها هم همین‌طور، سه درصد در نظر گرفته‌اند که به نظر من واقعاً کم است. باید به این قضیه خیلی دقت کنند که واقعاً کار کردن برای معلولان خیلی سخت‌تر از افراد معلول است. شاید فرزند جانباز یا فرزند ایثارگری که توانمند است و معلولیتی ندارد خیلی راحت‌تر بتواند گلیم خودش را از آب بیرون بکشد، ولی یک معلول واقعاً نیاز به حمایت دارد. من هیچ وقت نمی‌گویم بنیاد شهید حمایت نکند، اتفاقاً باید هم بکند، لازم هم است. ولی من می‌گویم که اداره بهزیستی هم از معلولین حمایت کند. من در کنکور دیدم اصلاً هیچ ضریبی برای معلولین در نظر گرفته نشده است. حالا کنکورهای دیگر را نمی‌دانم.

* برای کنکور که سهمیه‌ای ندارد. نهایت برای همان آزمون‌های استخدامی باشد که اگر در کد شغلی این ظرفیت استفاده شود که خیلی از مواقع همین سه درصد هم استفاده نمی‌شود و خالی می‌ماند.
ـ من خودم تجربه این قضیه را دارم. من در آزمون‌های استخدامی هم شرکت کردم و یا در واقع ضریبی نیست، یا اگر هم باشد در آن عنوان شغلی خیلی هم کم است و نمی‌شود خیلی روی آن حساب کرد و از مسئولین تقاضا دارم یک تدبیری در این حوزه بیندیشند.

* با تشکر از اینکه وقت خود را در اختیار ما گذاشتید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *