دولت سمرقندی

دولت سمرقندی

دفتر فرهنگ معلولین

بی‌بی دولت مشهور به دولت سمرقندی، بانوی شاعر و نابینا و اهل سمرقند بود. او در سده هشتم قمری در ماوراءالنهر در دوره حکومت امیر تیمور (۷۳۶ـ۸۰۷ق) می‌زیست.
وقتی امیر تیمور به سمرقند تاخت و آن شهر را تصرف کرد، یکی از سپاهیان وی باری بر سر بی‌بی دولت گذاشت و او را به بردن آن واداشت. وی نیز بداهتاً این بیت را سرود و با آواز بلند خواند: «آتشی در شهر سمرقند باد ـ وین تمرلنگ چو اسپند باد.» چون این شعر به گوش امیر تیمور رسید، این بانو را فراخواند و نامش پرسید. وی نام خود را گفت. پس تیمور گفت: دولت که کور نمی‌شود. او پاسخ داد اگر کور نمی‌بود نزد همچون تویی لنگ نمی‌آمد. چون امیر تیمور لنگ بود و در زمره معلولان جسمی ـ حرکتی بود.
این اطلاعات از مقاله کوتاهی که به قلم رسولی در دانشنامه ادب فارسی منتشر شده اخذ شد.
مآخذ
پرده‌نشینان سخنگوی، ماگه رحمانی، کابل، ۱۹۵۳م، ص۲۳ (قبلاً در ماهنامه آریانا در ۱۹۵۱ـ۱۹۵۲ منتشر شد)؛ تذکره حسینی، میرحسین دوست سنبهلی، لکنو، مطبع نامی منشی نول کشور، ۱۲۹۲ق، ص۱۲۴؛ زنان سخنور، علی‌اکبر مشیر سلیمی، تهران، علی‌اکبر علمی، ۱۳۳۵، ج۳، ص۱۴۶؛گلزار جاویدان، محمود هدایت، بی‌جا، بی‌نا، ۱۳۵۳، ج۱، ص۵۱۴؛ دانشنامه ادب فارسی: آسیای مرکزی، حسن انوشه، تهران، مؤسسه فرهنگی دانشنامه، ۱۳۷۵، ج۱، ص۳۹۸.

*.م.ن

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *