در بحران کرونا جای تشکلهای مدنی خالی

در بحران کرونا جای تشکلهای مدنی خالی

سهیل معینی نوشت: در گویش یا زبان لری بسته به تعریف کلاسیک از زبان، ضرب المثلی است که ترجمه آن رسیدن کشاورزی داس به دست پس از اتمام درو به مزرعه است که کنایه از تمام شدن یک مشکل و دیر اقدام کردن شخصی است.
به گزارش ایران سپید مصداق این ضرب المثل محلی فراخواندن تشکلهای مدنی اجتماعی به کارزار مهار کرونا پس از شیوع بحرانزای این ویروس در کشور است.
همانطور که به باور بسیاری از فعالین امور اجتماعی، اطلاعرسانی فراگیر در خصوص ابعاد شیوع ویروس کرونا در کشور دیر کلید خورد، استفاده مدیریت این بحران در کشور از شبکه ها و تشکلهای اجتماعی در راستای مبارزه با این ویروس نیز دیر کلید خورد. این امر ناشی از دو عامل اساسی است، نخست عدم باور ریشه ای و اصولی مدیریت کشور به ظرفیت تشکلهای اجتماعی مردمی در جهت حل مشکلات کشور و عدم نهادینه کردن بستر فعالیت این تشکلها که متأسفانه همچنان و علی-رغم شعارهای دولتها مبنی بر فرصت بودن ظرفیت تشکلهای مدنی برای توسعه کشور، تداوم دارد. عامل دیگر عدم وجود مدیریت علمی بحران در کشور است که پس از تبدیل مشکلات به بحران تازه به فکر استفاده از ظرفیتهای موجود در جامعه برای مهار بحرانها فراتر از امکانات دولت میافتند. فقط در چند روز اخیر است که اقداماتی در جهت استفاده از ظرفیت اجتماعی شبکه ها و تشکلهای مدنی در آموزش و اطلاعرسانی به مردم در خصوص مهارتهای مقابله با شیوع ویروس کرونا، بسیج نیروهای داوطلب برای کمک به عملیات میدانی مهار کرونا یا جذب امکانات و منابع مردمی برای این مبارزه دیده میشوند. آیا تجربه عملکرد موفق سازمانهای غیردولتی در کمک به سیلزدگان بهار امسال یا زلزله های مختلف کشور یا مبارزه با آثار اجتماعی تحریمها کافی نیست که استفاده از ظرفیتهای تشکلهای مدنی به عنوان یکی از محورهای ثابت و اصلی در ستادهای مدیریت بحرانهای مختلف در کشور تثبیت شود. فقط با جمعبندی تجارب مدیریت بحرانهای مختلف در ایران و جهان است که میتوانیم شاهد رشد دانش مدیریت بحران و آزموده شدن مدیران کشور در این عرصه ها باشیم. در این میان آنچه قابل توجه است سازمان دادن عملکرد سازمانهای مختلف دولتی به ویژه سازمانهای خدماتی در عرصه گروههای آسیبپذیرتر در بحراهایی همچون شیوع کرونا است. به عنوان نمونه افراد دارای معلولیت مانند سایر مردم در معرض ابتلا به ویروس کرونا هستند اما برخی گروههای معلول به واسطه تأثیر نوع و شدت معلولیتشان بر سیستم ایمنی یا دستگاههای تنفسی در معرض آسیب مضاعف اند که مدیریت ویژه خدمات مراقبتی و امدادی سازمانهای دولتی و غیردولتی را توأمان نیاز دارد. افزایش ضریب بهداشت در مراکز نگهداری افراد معلولی که دارای ویژگیهای پیش گفته هستند یا نمیتوانند از خود مراقبت کنند مانند افراد کمتوان ذهنی یا سالمندان ایجاب میکند سازمان بهزیستی کشور و شبکه مراکز غیردولتی طرف پیمان سازمان بهزیستی اقدامات مضاعفی را در این خصوص طراحی و اجرا کنند. توجه ویژه به دسترسی آن دسته از خانوارهای دارای معلولیت به مواد بهداشتی و ضدعفونی کننده که به علت داشتن چند معلول شدید یا ضعف بنیه مالی قادر به تهیه مواد و وسایل بهداشتی کافی برای مقابله با کرونا نیستند، محور دیگر اقدامات مضاعف سازمانهای دولتی یا استفاده از تشکلهای مدنی برای تأمین این ملزومات است به ویژه معلولان ساکن مناطق محروم و روستاها باید به طور خاص مدنظر قرار گیرند. مسئله دیگر تولید بسته های اطلاعاتی متناسب با شرایط گروههای مختلف دارای معلولیت است از آن جمله بسته های اطلاعاتی ویژه ناشنوایان و نیز بسته های اطلاعاتی صوتی یا به خط بریل برای نابینایان. کارگاه های آموزشی فوری برای والدین دارای معلولان در معرض خطر مضاعف از اقدامات فوری مدیریت بحران کرونا است که باید با حمایت سازمان بهزیستی یا وزارت بهداشت یا از طریق تشکلهای مدنی صورت پذیرد.
به امید بلوغ مدیریت بحران در کشور

منبع: سایت ایران سپید، ۱۷ اسفند ۱۳۹۸

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *