مدیریت بحران کرونا برای افراد دارای معلولیت

کرونا و معلولیت

دفتر فرهنگ معلولین

توضیح
کمپین دفاع از معلولان با برخی شخصیت‌ها درباره تأثیر بحران کرنا در زندگی و سرنوشت معلولین گفت‌وگوهایی انجام داده و مطلب‌هایی با عنوان‌های «مدیریت بحران کرنا برای افراد دارای معلولیت» و «ضرورت‌ پیوستن معلولان به کمپین مقابله با کرنا» را در سایت کمپین در ۲۴ اسفند ۹۸ منتشر نموده است.
گفت‌وگوی اول را با آقای ابوذر سمیعی دانشجوی دکتری سیاست‌گزاری فرهنگی درباره ضرورت آموزش معلولان نسبت به کرنا است و دوم با ناصر سرگردان وکیل دادگستری و فعال در معلولیت درباره حقوق معلولان در بحران کرنا است. متن این مطلب را عیناً می‌آورم. و در ادامه ملاحظاتی مطرح می‌کنیم.

مدیریت بحران کرونا برای افراد دارای معلولیت
ابوذر سمیعی، دانشجوی دکتری سیاستگزاری فرهنگی در گفتگو با کمپین معلولان گفت: یکی از مهم‌ترین بخش‌های مدیریت بحران در کشورهای توسعه یافته، مدیریت بحران برای افراد دارای معلولیت است.
عضو هیئت مدیره شبكه ملی تشكلهای نابینایان و کم بینایان چاوش با انتقاد از عدم برنامه ریزی و سیاست گزاری در حوزه مدیریت بحران و معلولان افزود:این موضوع، طیف گسترده‌ای از فعالیت‌ها از قبیل آموزش به افراد معلول، آموزش به گروه های امداد و نجات و کادر درمانی در خصوص نیازهای افراد دارای معلولیت و چگونگی تعامل با آنان و نیز دسترس‌پذیری محیط را در بر می گیرد. این مساله اما متاسفانه در کلیه بخش‌های مدیریت بحران در کشور ما مغفول مانده و تاکنون هیچ برنامه‌ریزی و سیاستگذاری در این خصوص صورت نگرفته است. این در حالی است که افراد دارای معلولیت به واسطه محدودیت در دسترسی به منابع آموزشی-مادی-محیطی، همواره یکی از #آسیب‌پذیر‌ترین قشرهای اجتماعی به حساب می‌آیند. این موضوع، بویژه در مواقع اضطراری تشدید یافته و پررنگتر می‌شود.
سمعیی با تاکید بر ضرورت اقدام در زمینه رسیدگی به معلولان اظهار داشت:به طور ویژه در مقطع کنونی و با وجود شیوع گسترده ویروس کرونا، هنوز هیچ برنامه‌ریزی جامعی در رابطه با پیشگیری و درمان افراد دارای معلولیت صورت نگرفته است. از همین رو ضروری است هر‌چه سریع‌تر، وزارت بهداشت و سازمان بهزیستی کشور، اقدام به تهیه دستورالعمل جامع «مدیریت بحران برای افراد دارای معلولیت» نمایند تا از آسیبهای بیشتر به این افراد پیشگیری به عمل آید.
ابوذر سمعیی در پایان پیشنهاداتی را برای پیشگیری و آگاه سازی افراد دارای معلولیت به وزارت بهداشت و سازمان بهزیستی را به شرح ذیل ارائه کرد:
تهیه پک‌های آموزشی #مناسب‌سازی شده برای گروه‌های مختلف معلولان در خصوص ویروس کرونا.
تهیه پک‌های آموزشی برای کلیه کادر درمانی در‌خصوص چگونگی تعامل با افراد دارای معلولیت.
هماهنگی با رسانه ملی و سایر رسانه ها به منظور دسترس‌پذیر نمودن آموزش ها برای کلیه افراد دارای معلولیت. (استفاده از زیرنویس یا مترجم برای ناشنوایان، اضافه نمودن توضیحات‌صوتی برای نابینایان)
دسترس‌پذیر نمودن مراکز درمانی و معاینه سرپایی.
اطلاع رسانی به افراد دارای معلولیت در خصوص مراکز کاملا دسترس‌پذیر.
راه‌اندازی خط تماس تصویری به همراه کارشناسان آشنا با #زبان_اشاره به منظور ارائه مشاوره اضطراری در‌خصوص ویروس کرونا به افراد دارای معلولیت شنوایی.
علاوه ‌بر آنچه که گفته شد، باید توجه داشت که بسیاری از معلولان به دلیل ضعف جسمانی، از سیستم ایمنی ضعیفتری برخوردارند و بی‌توجهی به مدیریت بحران برای آنان می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری به دنبال داشته باشد.
منبع: سایت کمپین پیگیری حقوق افراد دارای معلولیت، ۲۴ اسفند ۱۳۹۸

ضرورت پیوستن شهروندان دارای معلولیت به کمپین های مردمی مقابله با کرونا ویروس
ناصر سرگران وکیل دادگستری و فعال حوزه حقوق افراد دارای معلولیت
این روز ها کروناویروس ( بدون نیاز به ویزا و هیچ مجوزی، مرز های کشور های شرق و غرب را به نحوی درنوردیده است که اندیشه و عمل به مقابله با آن ضرورتی مسلم برای هر انسانی صرفنظر از جایگاه، نژاد، قومیت، زبان، جنسیت، معلولیت و … است. شاید کمتر واقعه و اتفاقی در این کره خاکی است که اینگونه قادر باشد دوست و دشمن، فقیر و غنی، ضعیف و قوی را به هم نزدیک کرده و در یک سنگر بنشاند.
در این میان افراد دارای معلولیت و خانواده های آنان،اگرچه به دلیل شرایط جسمانی و فقر محیطی و اجتماعی بیش از سایرین در معرض آثار نامطلوب (اعم از مستقیم و غیر مستقیم) کروناویروس هستند و به تبع آن نیازمند حمایت دوچندان از سوی دولت ها، تشکل ها و پویش های مردمی می باشند؛ لکن یادداشت حاضر در صدد بهره جستن از ظرفیت های موجود در میان جامعه مربوط به افراد دارای معلولیت است تا به عنوان بخش بزرگ و مهمی از جامعه بشری به تکلیف شهروندی خویش در مقابله با این مخاطره ویرانگر عمل نمایند.
از آنجا که در مقدمه کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت بر رابطه فقر و معلولیت اذعان شده است که صد البته این امر نه معلول معلولیت بلکه ناشی از علل دیگری چون فقر محیطی و عدم دسترسی به فرصت های برابر در جامعه است، ممکن است اینگونه به ذهن متبادر گردد که بدین جهت افراد دارای معلولیت صرفا می بایست مورد حمایت باشند و تکلیفی در برابر خانواده و جامعه خویش ندارند. بی شک چنین نگاه ناصوابی ناشی از جاری بودن رویکرد های سنتی در جامعه نسبت به مقوله معلولیت است.
به منظور اصلاح چنین رویکرد شکل گرفته ای، خاطر نشان می سازد که افراد دارای معلولیت بیش از افراد فاقد معلولیت مکلف به پیشگیری و رعایت بهداشت فردی و جمعی هستند. چرا که به دلیل شرایط جسمانی خاص بیشتر در معرض بیماری بوده و در صورت عدم توجه به توصیه های لازم، سلامتی خود و اطرافیان را با خطر جدی مواجه می سازند.
به علاوه بایسته است تا افراد دارای معلولیت به عنوان یک شهروند، با قلم، گفتار و رفتار صحیح و در حد توان با حمایت های مالی، با پیوستن به کمپین های مردمی این عرصه که با تلاش های صادقانه و آگاهانه اعضای خویش به مدد مردمان دیارمان شتافته اند؛ ضمن خروج از انفعال، معنای عملی و متفاوتی به جامعه ای فراگیر برای همه بخشند.
نگارنده، به عنوان یک فرد با معلولیت بینایی و فعال این عرصه، ضمن حمایت و پشتیبانی از پویش های مردمی فعال و به ویژه کمپین مردمی پیشگیری و مبارزه با بیماری کرونا ویروس (پرسمان سقز) که از نزدیک در جریان برنامه ها، اقدامات، چشم انداز و تلاش های شبانه روزی و خستگی ناپذیر اعضای آن هستم؛ آحاد مردم و به ویژه شهروندان دارای معلولیت را به حمایت و همراهی پویش های مردمی کوشا در شهر و دیار خویش و عمل به توصیه های لازم تا غلبه بر کروناویروس در این مبارزه سخت و بس دشوار دعوت می نمایم.
منبع: کانال تلگرامی کمپین معلولان

ملاحظه
۱ـ آقایان سمیعی و سرگران هر دو، نسبت به آسیب‌پذیر بودن معلولان نسبت به دیگر اقشار هشدار داده‌اند؛ زیرا اینان به دلیل فقر و نداشتن امکانات کافی، به ملزومات پزشکی و تغذیه سالم و مکفی دسترسی ندارند.
۲ـ ضرورت رسیدگی بیشتر و تشکیل «مدیریت بحران برای افراد دارای معلولیت» در وزارت بهداشت و سازمان بهزیستی توسط آقای سمیعی مطرح شده و گفته است: هنوز هیچ برنامه‌ریزی جامعی در زمینه پیشگیری و درمان معلولان صورت نگرفته است.
۳ـ تهیه پک‌های آموزشی برای خود معلولان و نیز افراد مرتبط به آنان لازم است و آقای سمیعی ابعاد این مسئله را معرفی کرده است.
در شرایطی که معلولان باید بیش از دیگران در خانه بمانند و از خود مواظبت کنند لازم است هم به سرگرمی آنان و سرگرم شدن آنان از طریق یادگیری و مهارت‌افزایی فکری کرد و هم برای آموزش کادر پزشکی و درمانگرها.
۴ـ دکتر سرگران روی فعالیت‌های مردمی و تشکیل تشکل‌های مردمی جهت رسیدگی به امور معلولان تأکید کرده که واقع بینانه است. چون دولت در شرایط کنونی توانایی رسیدگی به این‌گونه امور ندارد.
*.م.ن

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *