بازگرداندن بیماران روانی

بازگرداندن بیماران روانی به جامعه

دفتر فرهنگ معلولین

جولیان لف و ریچارد وارنر دو تن از استادان روان پزشکی در دانشگاه لندن و دانشگاه کاله راد هستند که تجارب و دستاوردهای خود در زمینه بیماری‌های روانی را تدوین و کتابی تألیف کردند. این اثر به فارسی ترجمه شد و در ایران منتشر گردید:
بازگرداندن بیماران روانی به جامعه، ترجمه بابک جعفری و چند تن دیگر، تهران، نشر دانژه، ۱۳۸۸، ۳۲۰ص.

مؤلفان این اثر سه مسئله را در بیماران روانی مهم‌تر دیده و به بررسی آنها پرداخته‌اند: انک و برچسب زدن؛ بیماران روانی در معرض انواع تهمت‌ها و القاب و تعابیر غیر واقعی هستند و معمولاً از ترس این انگ‌ها خود را مخفی می کنند یا بیماری خود را در معرض نگذاشته و به پزشک مراجعه نمی‌کنند. مسئله دیگر اشتغال و کار و شغل است. مردم به آنها کار نمی دهند و بیکای موجب تشدید بیماری آنها می‌شود. مسئله سوم تبعیض است. تبعیض موجب تشدید بیماری‌های روانی می‌گردد.
اما این کتاب شامل این مباحث است:
موانع اجتماعی شدن، ضرورت اشتغال بیماران روانی، سیر روان‌ پرسشی‌ها، ماهیت انگ، فقر و مشکلات اجتماعی، بهبود بیماران و سیر آن، کاستن از ترس و تبعیض، خود انگ زنی و ضرورت زدودن آن، کار و درآمد و اشتغال، موانع اشتغالف طیف برنامه‌های کاری، ورود بیماران به جامعه و توانمندسازی آنها.
اصطلاح Social Inclvsion در فارسی اغلب به جامعه پذیری تعبیر و به کار می‌رود در حالی که این اصطلاح متفاوت از جامعه‌پذیری است. مترجمان این کتاب به «بازگرداندن به جامعه» ترجمه کرده‌اند. منظور بیماران روانی است که پس از اعمال شیوه‌هایی به آغوش جامعه باز می‌آیند. اهمیت این کتاب در این است که با تحقیقات میدانی، شیوه‌هایی که در چند کشور برای توان‌بخشی و مهارت آموزی بیماران روانی به کار رفته را تجزیه و تحلیل کرده و به ضعف‌ها و قوت‌های آنها پرداخته‌اند.
*.م.ن

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *