به مناسبتِ روزِ جهانی معلولان

print

به مناسبتِ روزِ جهانی معلولان

طاقتِ رنج چنان سنگِ صبورم دادند
از دل سنگ اگر راهِ عبورم دادند

قامتم در غمِ و اندوه فرو رفت ولی
سروِ افتاده نشد بس که غرورم دادند

گر چه در روزِ ازل بال ندادند مرا
شوقِ پرواز همانندِ طیورم دادند

شکوه ها دارد از این چرخِ فلک خلق ولی
من ندارم گله چون درک و شعورم دادند

همه جا پیشِ همه سفره‌ی دل باز نشد
نزدِ دلدار فقط جلوه‌ی طورم دادند

خبر از حالِ نهانم نتوان داد ولی
در عیان خنده به لب حالِ سرورم دادند

خنده زینت شده بر چهره‌ی پر چینم گاه
پسِ این خنده ولی چشمِ نمورم دادند

تا که تکمیل شود مستیم از باده‌ی وصل
جهد از دارِ فنا تا لبِ گورم دادند

تا به سر منزلِ مقصود رسانم غمِ دل
از سرِ خوانِ کرم همتِ مورم دادند

عاشقان را به طریقی سرِ سوداست اگر
نزدِ معشوق چنین فیضِ حضورم دادند

جسمِ معلول اگر قسمتِ من شد عوضش
نقشِ پیشانی و سربندِ غیورم دادند

حسنعلی بالایی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *