جلسه سازمان بهزیستی کشور با موضوع تشکیل شبکه ملی ناشنوایان

print

جلسه سازمان بهزیستی کشور با موضوع تشکیل شبکه ملی ناشنوایان
۴ آبان ماه ۱۳۹۸

حبیب مهدوی (دبیرکل شبکه ملی ناشنوایان ایران)

درود بر همه عزیزان عضو شبکه ملی و همکاران .میخواهم خلاصه درباره جلسه ۴ آبان در سازمان بهزیستی گزارش بدهم.
دعوت شدیم به جلسه در جلسه نمایندگان شبکه و کانون ناشنوایان و انجمن خانواده و معاون و تعدادی افراد بهزیستی حضور داشتند.دو موضوع دستور جلسه بود، یکی شبکه ملی و دیگری زبان اشاره.الان در مورد اولی می‌گویم که چطور شد.
باید نماینده شبکه ملی را بهزیستی معرفی کند برای حضور در «کمیته نظارت بر اجرای قانون حمایت از معلولان»شبکه ملی به بهزیستی نماینده معرفی کرده ولی بهزیستی نماینده را به کمیته نظارت معرفی نمی‌کند و می‌گوید شبکه ملی مورد تایید بهزیستی نیست چون مجوز آن از وزارت کشور است و باید شبکه دیگری با مجوز از بهزیستی ساخته شود و نماینده آن را معرفی کنیم!
کتابچه قانون حمایت از معلولان را نشان دادیم و گفتیم کجای این قانون نوشته که باید مجوز از بهزیستی باشد؟
گفتند ننوشته ولی ما خودمان اینطور تصمیم میگیریم!
در قانون نیامده که بهزیستی خودش می‌تواند تصمیم بگیرد ولی در مصوبه هیات وزیران گفته شده که مجوز شبکه های ملی سازمان‌های مردم نهاد (غیر دولتی) را فقط وزارت کشور می‌تواند بدهد گفتند قانون دیگری هست که می‌گوید بهزیستی باید مجوز بدهد گفتیم این قانون را نشان دهید و گفتند ماده ۵۷ احکام برنامه های توسعه بند ۸ همیشه فقط این ماده را می‌گویند و خود آن را نشان نمیدهند.
بالاخره خودمان رفتیم این ماده را پیدا کردیم و دیدیم اصلن ربطی به موضوع شبکه ندارد و در مورد موسسات حمایتی و توانبخشی و آموزشی و فعال در حوزه معلولان است که مربوط به بهزیستی می‌شوند و اصلن در مورد شبکه نیست.بهزیستی خودش تفسیر کرده این در مورد شبکه است!
بهزیستی سالها عادت کرده بود که از بی اطلاعی ناشنوایان استفاده کند و قوانین را به نفع خودش تفسیر کند و ناشنوایان هم قبول کنند ولی الان دیگر ناشنوایان سوادشان بالا رفته و قوانین را خودشان می‌فهمند و یا با کمک وکیل و مشاور مفهوم آنها را پیدا می‌کنند.
ما دوباره در جلسه شرکت میکنیم و قوانین را می‌دهیم و آنها هم قانون بدهند و هر دو را به مرجع تفسیر قانون نشان می‌دهیم.اگر بهزیستی قبول نکرد می‌گوییم خودشان شبکه بسازند و ببینند که نمی‌توانند چون آنکه بهزیستی می‌خواهد بسازد با اعضای حقیقی است و شبکه نمی‌شود چون شبکه باید با اعضای حقوقی باشد.
بهزیستی می‌گوید چون تمام موسسات صد در صد در شبکه شما عضو نیستند پس مورد قبول نیست گفتیم خب اگر شما شبکه بسازید و همه ۷۰ عضو شبکه ما در آن عضو نشوند چطور می‌شود؟گفتند با اکثریت همان اعضایی که عضو شده اند تصمیم نهایی گرفته می‌شود!
عجیب است که شبکه بزرگی را که الان اکثریت در آن عضو هستند قبول ندارند ولی شبکه دیگری به هر چند عضو را قبول دارند!مشخص شده که نمی‌خواهند نماینده از شبکه ملی باشد و می‌خواهند شبکه دیگری بسازند که افراد مورد قبول خودشان در آن باشند.چرا؟ چون این شبکه مستقل است و وابسته به بهزیستی نیست و حرف بهزیستی را گوش نمی‌کند و دنبال حق ناشنوایان طبق قوانین است ولی بهزیستی می‌خواهد شبکه ای باشد که افراد آن مورد قبول خودش و مطیع بهزیستی باشند و مطالبه کم شود و بهزیستی خودش راحت شود.
ولی ما اجازه نمیدهیم،باز پیگیر می‌شویم و اگر بهزیستی باز کارشکنی کرد با روش دیگر و از مراجع بالاتر پیگیری میکنیم و این برای خود بهزیستی بد میشود.تابحال نخواستیم با بهزیستی بجنگیم و خواستیم با گفتگو مساله را حل کنیم ولی اگر بهزیستی باز هم این روش را ادامه دهد دیگر کوتاه نمی‌آییم با جدی تر پیگیر میشویم.
بنظر شما آیا بهتر است بهزیستی تشویق کنید که همه سمن ها بیایند عضو شبکه ملی ناشنوایان بشوند یا اینکه بهزیستی شبکه دیگری درست کند و موسسات ناشنوایان را دچار اختلاف کند؟

موضوع زبان اشاره
موضوع دوم درباره زبان اشاره، معاون توانبحشی بهزیستی حرف زد
او گفت: زبان اشاره باید همه یکی باشد.
دوم مترجم تلویزیون چطور انتخاب بشوند.
سوم از کتاب های زبان اشاره استفاده کنید.
و چند مورد دیگر هم گفت گفت گفت ……
و من گوش کردم و بالاخره جوابش دادم (با حالت خنده)
و گفتم: آیا شما به زبان اشاره وارد هستید؟ آیا شما تخصص زبان اشاره دارید!؟
معاون توانبخشی گفت: نه
گفتم: پس چطور درباره زبان اشاره جلسه می گذارید و تصمیم می گیرید؟
گفت: من نه ، شماها تصمیم می گیرید.
گفتم: شما که الان نظر می دهید ،
درباره زبان اشاره دارید نظر می دهید!؟
نگفتید: کمیته زبان اشاره را درست کن ،
اول نظر میدهید بعدا میگید کمیته درست کن!
نظر نباید بدهید.
شما زبان اشاره بلد نیستید!
در داخل سازمان بهزیستی کشور سال ها حتی یک نفر زبان اشاره بلد نیست!
کارشناس ناشنوایان در سازمان بهزیستی از چهل سال پیش تا حالا زبان اشاره بلد نیست!
چطور شما می خواهید درباره زبان اشاره تصمیم بگیرید!؟
بعد گفتم: شما نمی توانید درباره زبان اشاره صحبت کنید و تصمیم بگیرید.
خودمون ناشنواها و تشکل ها باهم جلسه بگذاریم تا درباره زبان اشاره نظر بدهند و تصمیم بگیرند. شما تصمیم نگیرید و به کنار بروید.
تموم شد.
بعد موضوع جالب درباره دعوتنامه بهزیستی کشور،
من گفتم: در متن دعوتنامه نوشته ریئس هیات مدیره یکی مدیرعامل و یکی عضو هئیت مدیره و یکی یکی یکی … همه شان فرق می کنند.
می بایست همه شان رئیس هئیت مدیره باشند یا همه شان مدیرعامل باشند که همه شان مساوی باشند نه اینکه باهم فرق داشته باشند.
شما خودتان تصمیم میگیرید یکی این را انتخاب می کنید و آن دیگری را انتخاب می کنید. اون دیگری را انتخاب می کنید.
خودتان به صورت گزینشی تصمیم می گیرید.
در حالیکه شما نباید تصمیم بگیرید.
نامه باید مساوی به همه فرستاده بشود. خودشان نماینده ای می فرستند.
این روش شما درست نیست.
دوم شبکه ملی از دوسال پیش تا حالا تاسیس شد. ما دوسال با بهزستی ارتباط داشتیم ولی بازهم اسم شبکه ملی را اشتباهی می گوید: شبکه سراسری ناشنوایان (حالت عجب) !!!
این از دو سال پیش تا حالا اسم کامل را نمی داند!!!
سوم درمورد موضوع دعوتنامه ، درباره ناشنوایان چه نوشته. به ناشنوایان می گوید: افراد دارای اختلالات ناشنوایی (حالت تعجب همراه با ترسیم اندازه نوشته) !
در پایین آن ، نوشته افراد دارای اختلالات شنوایی (حالت تعجب!) این دو تا که فرق دارد.
من جواب دادم این اصطلاح درست نیست. این دو تا فرق دارد ، ناشنوایی درسته یا شنوایی؟ این یا آن (حالت خنده)؟
بعد شما اصولا نباید این اصطلاح را درست کنید.
به ناشنوایان بگویید: خودتان اسم تان را چه می گویید؟ آنها می گویند: “ناشنوایان” ، دیگر تمام شده.
اسم را خود بهزیستی درست می کند (با ترسیم اندازه نوشته) ، این یعنی چی؟! از ناشنوایان سوال نمی کند. از فکر خودش ، یک اسم در آورده و بگذارد (با ترسیم اندازه نوشته) درباره ناشنوایان.
درست نیست! این توهین به جامعه ناشنوایان است.
مثلا اسم من حبیب است و در شناسنامه نوشته حبیب ، شما حق ندارید با اسم دیگر ، مرا صدا کنید رضا… حسن… خوبی؟ در حالیکه اسم من حبیب ، شما اسم دیگری نباید بگذارید روی من. این درست نیست!
جامعه ناشنوایان خودش تصمیم می گیرد. اسم شما چیست؟ آنها می گویند: “ناشنوایان”
شما می روید اسم دیگری درست می کنید و روی آنها می گذارید
این درست نیست.
درمتن دعوتنامه بهزیستی ، اشتباهات زیادی بود.
در آخر نامه ، چه گفته. شبکه و زبان اشاره. این دو تا ، تصمیم بگیرید.
من گفتم: شبکه یک موضوع جداست. زبان اشاره یک موضوع جداست. باهم فرق می کند.
دو تایشان را توی یک جلسه گذاشتید. اصلاً درست نیست!
این جلسه جدا است و آن جلسه جدا هم است. دو جلسه جداگانه.
مربوط به زبان اشاره ، باید افرادی که تخصص داشته باشند و به زبان اشاره وارد باشند ، را به جلسه دعوت کنند.
مربوط به شبکه ، باید افرادی که با قوانین شبکه ای و سازمانی آشنا باشند ، را به جلسه دعوت کنند.
این دوتا باهم یک جلسه گذاشته ، یعنی چی؟
بهزستی (با حالت قیافه گرفته) ، هدفش این است که الکی جلسه می گذارد و با عجله و تند برنامه می گذارد و زود تصمیم می گیرد و تصویب می کند و بعد می رود!
دعوت از ناشنوایان مثل یک دکور می ماند. بهزیستی می خواهد (با حالت پز) به همه نشان بدهد که ناشنوایان را دعوت کرده اما تصمیم را خود بهزیستی می گیرد!
معلوم است به این دو موضوع خیلی اهمیت نمی دهد.
و فقط هدفش این است که زود تصمیم بگیرد و جلسه بگذارد و کارشان را تمام بکند.
ولی ما گفتیم: نه درست نیست
این دوتا موضوع خیلی مهمه.
۱-شبکه ۲- زبان اشاره ، این دوتا خیلی مهمه.
نباید این دو تا موضوع باهم را در یک جلسه بگذارید.
هم گفتیم
شما هرچی حرف میزنید!
درباره زبان اشاره، زبان اشاره مسئله آموزشی و پژوهشی است
کار بهزیستی پژوهشی و آموزشی نیست!
بهزیستی حمایتی است
کار حمایتی را خوب انجام نمی دهد ، وارد کار پژوهشی و آموزشی میشه!
آموزشی مربوط به آموزش و پرورش استثنایی است ، شما بهزیستی باید با آموزش و پرورش استثنایی همکاری کنید
نه خودش کار حمایتی را ول کرده و خوب آن را انجام نمی دهد و رفت دنبال کارهای آموزشی پژوهشی. (با حالت تعجب) این یعنی چی!؟
خیلی موارد ، ایراد شان زیاد است !!!
من خواندم (با حالت استفهامی) بهزیستی که یک سازمان است ، حتی یک دونه دعوتنامه ساده نتوانست خوب درست کند؟
این ساده بود ، حالا می خواهد یک کار بزرگی بکند ، شبکه درست کند و درباره زبان اشاره …. تصمیم را خودش می گیرد و تایید می کند. این یک کار بزرگ را می تواند بکند؟!!!
فکر کنید. یک دعوتنامه ساده را یک کارمند میتواند بنویسد و خوب فکر کند و خوب و درست بنویسد ولی بهزیستی نتوانست. این برای ما خیلی عجیبه!!!!
پس من میخواستم به شما نشان بدهم بهزستی چه جوری به کار ناشنوایان نگاه می کند کار ناشنوایان مثل….الکی و سرسری است. زود تموم میشه و برود. بهزیستی ما را ساده گرفته ولی ما اجازه نمی دهیم. ما را دست پایین حساب می کند، ما حق خودمان را گفتیم.

منبع: کانال کمپین دفاع از حقوق افراد دارای معلولیت

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *