گوش شنوا برای حرف دل ناشنوایان

print

گوش شنوا برای حرف دل ناشنوایان

اکرم سلیمی
پس از مدت ها انتظار، بالاخره لایحه حمایت از حقوق معلولان تصویب شد.
مطابق این لایحه، استفاده از سامانه های حمل و نقل ریلی و اتوبوسرانی درون شهری برای معلولان شدید رایگان است، بلیت هواپیما همچنان نیم بهاست، ارائه خدمات توانبخشی به آنها توسط بیمه سلامت انجام می شود، معلولان می توانند از خدمات ورزشی و آموزش عالی دولتی به صورت رایگان استفاده کنند و اگر معلول شدید یا خیلی شدید باشند از حداقل حقوق بهره مند شوند. همه اینها در کنار مزایای دیگری که در لایحه آمده است برای معلولان مزیت های خوبی محسوب می شود، اما موضوع مهم در ارتباط با این لایحه این است که به نظر می رسد قانون تصویب شده آنچنان که انتظار می رفت و نیاز بود، قانون جامعی نیست. عمده ترین مشکل لایحه این است که مفاد مندرج در آن دربرگیرنده حقوق همه معلولان به خصوص ناشنوایان و افراد دچار معلولیت حسی نیست.
این مشکل از آنجا ناشی می شود که عمده تمرکز و نگاه تنظیم کنندگان این لایحه به سمت معلولان جسمی و حرکتی است، دیدگاهی که سبب می شود بقیه معلولان به ویژه ناشنوایان و معلولان حسی از قلم بیفتند. این از قلم افتادگی در واقع مترادف است با ضایع شدن حق این معلولان و سخت ماندن شرایط زندگی شان از این پس.
با مراجعه به لایحه می توان به راحتی متوجه شد در بند بند آن هیچ اسمی از گروه ناشنوایان برده نشده است. این در حالی است که هرگاه به تنظیم کنندگان این لایحه اعتراض کردیم و انتظاراتمان را یادآور شدیم، اصرار بر این بود لایحه تنظیمی کلی است و همه معلولان را دربر می گیرد، اما وقتی در بندبند لایحه کلماتی همچون مناسب سازی، تحرک و تردد گنجانده شده نشان می دهد لایحه برخلاف ادعای تنظیم کنندگان آن کلی نیست و همه معلولان را نیز دربر نمی گیرد. به عبارت دیگر، این موضوع که نگاه تنظیم کنندگان لایحه بیشتر به سمت افراد دچار معلولیت جسمی حرکتی بوده به خوبی لمس می شود.
باید توجه داشت معلولیت حسی و ناشنوایی جزو سخت ترین معلولیت هاست که در همه دنیا نیز به سخت بودن شناخته شده است. بنابراین ضروری است در کشورما نیز از یک سو این گروه از معلولان در کنار سایر افراد دچار معلولیت مورد توجه ویژه قانون قرار بگیرند و از سوی دیگر زبان اشاره که زبان ویژه ناشنوایان است براساس کنوانسیون های بین المللی به رسمیت شناخته شود تا این افراد نیز از حقوق اولیه بهره مند شوند.
منبع: روزنامه جام جم، شماره ۵۴۲۴، ۱۶ تیر ۱۳۹۸

گوش شنوا برای شنیدن مشکلات ناشنوایان

دفتر فرهنگ معلولین

خانم اکرم سلیمی از فعالان جامعه ناشنوایان ایران در یادداشتی در ۱۶ تیر ۹۸ در روزنامه جام‌جم متذکر واقعیت‌ها شده است. درباره نکات مهمی که ایشان یادآوری کرده چند نکته را تذکر می‌دهیم:
۱ـ ناشنوایان در چند دهه اخیر در بسیای از عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی با تأخیر و عقب رفت مواجه بوده‌اند. یک علت آن، عدم آشنایی مسئولین با مقوله ناشنوایی و ناشنوایان است.
خود تشکل‌ها و نخبگان هم اطلاع‌رسانی به روز جهت تنویر افکار نداشته یا کم داشته‌اند. برای جبران این نقائص لازم است نخبگان و تشکل‌ها یک کمیته‌ای انتخاب کنند اینان هر ماه شاخص‌های ناشنوایان را رصد کند و گزارش آن منتشر نمایند.
۲ـ متأسفانه اختلافات بین مراکز ناشنوایان موجب شده که توانایی‌های آنان هدر رود. لازم است به جای اختلاف، به مشکلات ناشنوایان بپردازند.
۳ـ اما در مورد قانون که معلولین حرکتی و نابینایان دارای کفه پرتری هستند و حق با خانم سلیمی است. اما تا دیر نشده و مشغول تدوین آیین‌نامه‌ها هستند، لازم است حداقل در آیین‌نامه‌ها مواردی به نفع آنان آورده شود و امکان‌پذیر است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *