برادران کیانیان یا چندجانبگی تئاتر در ایران

print

حمید کیانیان برادر کوچک‌تر داوود و رضا فعال در حوزه تئاتر معلولان

حمید کیانیان، برادر کوچک‌تر داوود و رضا کیانیان، از چهره‌های شناخته‌شده تئاتر ایران است. برادر کوچک‌تر در حوزه تئاتر معلولان در این ۱۰ سال اخیر خود و گروهش مؤسسه باران را معروف کرده و اگر همین‌طور پیش برود، به زودی در سطوح بین‌المللی صاحب اعتبار خواهند شد.

رضا آشفته: حمید کیانیان، برادر کوچک‌تر داوود و رضا کیانیان، از چهره‌های شناخته‌شده تئاتر ایران است. برادر کوچک‌تر در حوزه تئاتر معلولان در این ۱۰ سال اخیر خود و گروهش مؤسسه باران را معروف کرده و اگر همین‌طور پیش برود، به زودی در سطوح بین‌المللی صاحب اعتبار خواهند شد.
در برنامه «هزار داستان» که در شبکه نسیم هر شب پخش می‌شود، شبی، چند معلول که وابسته به گروه اجرائی حمید کیانیان هستند در کنار مربی و کارگردانانشان درباره تحولات روحی و روانی خود می‌گفتند که چگونه از طریق تئاتر بر افسردگی‌هایشان غلبه کرده و با عزت‌نفس به زندگی شرافتمندانه‌شان برگشته‌اند.
سال‌هاست کارشناسان تئاتر ایران می‌گویند که این هنر کارایی بسیار دارد و با گسترشش شاهد ایجاد بهنجاری‌ها در کشور خواهیم بود. این سه برادر هم در سه حوزه متفاوت با موفقیت‌هایشان نشان داده‌اند که گستره کاربردی تئاتر چقدر زیاد است. داوود کیانیان در زمینه تئاتر کودک، خلاق و آموزشی صاحب‌نظر است. رضا کیانیان در زمینه تئاتر اندیشمند و حرفه‌ای همواره خودی نشان داده و حالا حمید کیانیان یک نمونه درخشان در زمینه تئاتر کاربردی و آموزشی است که به شکل تراپی بسیاری از معلولان را به روال عادی زندگی برگردانده و حتی آنها را در سطوح حرفه‌ای در تئاتر و موسیقی مطرح کرده است.

داوود کیانیان
داوود کیانیان متولد ۱۳۲۱ در خیابان خراسان تهران است. او در خانواده‌ای کارگری بزرگ شد که در آن گرایش‌های متفاوتی با هنرهای نمایش بود. چنانچه پدرش با گرایش به نمایش‌های سنتی، عموی بزرگ علاقه‌مند به فیلم‌های عربی، عموی میانی عاشق نوحه‌گری و عموی کوچک عشق شبیه‌خوانی که مرگش نیز به هنگام اجرای یک تعزیه رخ داد، او را تحت‌تأثیر قرار می‌دادند. عموی بزرگ در تهران ساکن بود، عموی میانی در کربلا و عموی کوچک در مشهد. خانواده کیانیان نیز در میان این شهرها در مهاجرت بودند که کمتر درنگی برای کودکی‌کردن داشت. اما هنگامی که مشهد را برای سکونت دائم انتخاب کرد، پا به عرصه قصه و بازی گذاشت. گوش‌سپردن به قصه‌های عامیانه نامادری مادر که مهربان بود و قصه‌گو، محصول همین دوره کوتاه بود که نیاز به ادامه آن در نوجوانی باعث کتاب‌خوانی و عشق به کتاب‌های افسانه‌ای شد.
طعم خوب تشویق و بازیگری در صحنه را که برای اولین‌بار در کلاس اول در تهران، در مدرسه‌ای واقع در چهارراه مختاری شاپور چشیده بود، هرگز در مدرسه‌های ابتدایی مشهد تکرار نشد، مگر در خانه با اجرای نمایش‌های خانگی با برادرش رضا و در کوچه‌باغ‌ خونی با قصه‌گویی برای بچه‌ها. این علاقه در دوران نوجوانی در دبیرستان‌های مختلف مشهد به صورت سیری‌ناپذیری دنبال شد. مربی تئاترش، آقای مستوفی که خود از شاگردان عبدالحسین نوشین بود، آنها را با تئاتر حرفه‌ای و مطالعه تئاتری آشنا کرد.
داوود کیانیان بعد از سربازی (سپاه دانش دوره سوم) معلم شد و در اوایل دهه ۴۰ بعد از اجرای تعدادی نمایش‌های نیمه‌حرفه‌ای و مناسبتی، با دوستانش گروه نمایشی پارت را در سال ۱۳۴۴ تشکیل دادند و به اجرای تئاترهای حرفه‌ای مشغول شدند. تئاتر در حرفه معلمی‌اش بسیار نفوذ کرد و پی‌بردن به این تأثیرگذاری در آموزش نوجوانان با کارآموزی در دوره اول «انستیتو تربیت مربیان امور هنری»، فوق‌دیپلم و مربیگری تئاتر مدارس را نصیبش کرد؛ همانی که در پی‌اش بود. پس از این بود که در سال ۵۰ گروه تئاتر ویژه نوجوانان در دل گروه نمایشی پارت متولد شد و با نوجوانان به اجرای تئاتر حرفه‌ای برای آنها پرداخت که منجر به برپایی یک جشنواره به نام تئاتر جوان شد.
کیانیان پس از آن همواره برای کودکان و نوجوانان تئاتر اجرا کرده و برایشان نمایش‌نامه نوشته و سال‌ها وقتش را به پژوهش گذرانده است.

رضا کیانیان
رضا کیانیان با آنکه در سینما و تلویزیون به شهرت رسیده، اما یک بازیگر تئاتر است که همه فوت‌وفن درست بازیگری را از تئاتر به سوی تصویر برده است.
رضا کیانیان متولد سال ۱۳۳۰ در تهران است. او علاوه‌بر بازیگری، در زمینه عکاسی و نویسندگی فعالیت دارد. در یک‌سالگی او بود که خانواده‌اش به مشهد مهاجرت کردند و او دوران تحصیلش را در آنجا گذراند.
او شاگرد برادر بزرگ‌ترش، داوود است که از سال ۴۵ با بازی در نمایش «ازپانیفتاده‌ها»، به کارگردانی داوود کیانیان در مشهد بازیگری را آغاز کرد که برادر بزرگ‌تر اولین معلم او در زمینه تئاتر بوده است. بعدها برای تحصیل در رشته تئاتر وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران می‌شود که در آنجا دو استاد می‌یابد که بیشترین و بهترین تأثیرها را بر او در روال بازیگری‌اش گذاشته‌اند؛ یکی علی رفیعی و دومی حمید سمندریان که هر دو در شیوه بازیگری موسوم به شیوه‌های تکنیکی تأثیرگذار بوده‌اند. او پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۵۵ در تهران برای رفیعی در نمایش «آنتیگونه» در سال ۵۶ بازی می‌کند. او در آغاز انقلاب چند نمایش خیابانی کار می‌کند و فعالیت‌هایش را از سال ۶۸ با بازی در نمایش «ازدواج آقای می‌سی‌سی‌پی»، کار سمندریان از سر می‌گیرد که این همکاری با بازی در فیلم «همه وسوسه‌های زمینی»، کار سمندریان در همان سال تداوم می‌یابد. او سپس در سال ۷۱ برای رفیعی در نمایش «یادگار سالهای شن» بازی می‌کند که در ادامه باز هم برای او در نمایش «یک روز خاطره‌انگیز از زندگی دانشمند بزرگ وو» در سال ۷۶ در تالار وحدت بازی می‌کند. بعدها در سال ۷۸ در نمایش «بازی استریندبرگ»، کار سمندریان بازی می‌کند.
کیانیان بعدها «حرفه‌ای‌ها» را برای بابک محمدی، «پروفسور بوبوس» و «عرق خورشید، اشک ماه» را برای آتیلا پسیانی و «مردی برای تمام فصول» را برای بهمن فرمان‌آرا بازی می‌کند. آخرین کارش، «حرفه‌ای‌ها» برای خودش کارگردانی و بازی کرده است.

حمید کیانیان
حمید کیانیان از هفت‌سالگی کار تئاتر می‌کند؛ یعنی از سال ۱۳۵۰ با نمایش «بچه‌ها و سگ‌ها» به نویسندگی و کارگردانی داوود کیانیان، برادر بزرگ‌ترش. حقیقت این است که اگر نقش حمایتی برادران بزرگ‌ترش – داوود و رضا کیانیان- نبود، وارد این کار نمی‌شد و چه‌بسا هیچ‌گاه با کار تئاتر آشنایی پیدا نمی‌کرد، اما چون خانواده در راستای همین قضیه حرکت می‌کردند، او هم خواه‌ناخواه به سمت هنر تئاتر کشیده شد و اکنون همه عشق، زندگی و هنرش تئاتر است. تئاتر، بازیگری و کارگردانی، هرکدام برایش، لذت‌های خاص خودش را دارد. مطمئنا هرکدام از این دو عرصه، می‌تواند نوآوری، خلاقیت و هنر فرد را به رخ بکشد و هر دوی این هنرها به نظرش واقعا زیبا هستند. او در هر دو عرصه زیاد کار کرده و مقام‌های مختلفی آورده است.
حمید کیانیان یکی از دلایلش برای انتخاب بچه‌های معلول به‌عنوان بازیگر تئاتر این است که اعتمادبه‌نفس ازدست‌رفته‌شان را به آنها بازگرداند تا عزت‌نفس پیدا ‌کنند و توانمندی‌هایشان دیده شود.
همچنین یکی دیگر از دلایل انتخاب این بچه‌ها، آشتی مردم با معلولان است؛ زیرا درحال‌حاضر مردم با معلولان قهر هستند و اگر با هم ملاقاتی داشته باشند به دیده ترحم نگاه می‌کنند و قصد این کارگردان از این کار این است که مردم به دیده احترام به معلولان نگاه کنند.حمید کیانیان نمایش «پرواز کبک‌ها» را از پنج اسفندماه ۹۷ در تالار هنر تهران به مدت ۱۵ روز اجرا کرد. نمایش «پرواز کبک‌ها» توسط بچه‌های خیریه توانمندسازی باران اجرا می‌شد که تاکنون در ۳۱ شهر کشور بیش از ۵۶۶ اجرا را پشت‌سر گذاشته‌ و اجرای تهران، سی‌ودومین اجرای این گروه و اولین نمایشی است که خودش هم در کنار بچه‌ها بود و همراهشان بازی می‌کرد.
بازیگران این نمایش همه معلولیت‌هایی از ناحیه پا و دست و برخی از آنها هم ضعف شدید عضلانی و … دارند؛ باوجوداین استقبال خوبی در تهران و دیگر شهرهای ایران از این نمایش شد. با بازیگران این نمایش حدود ۱۰ سال کار شده است. آنها دوره‌های آموزش بازیگری را دیده‌اند و برخی از آنها در جشنواره‌های بین‌المللی هم دارای مقام‌های اول و دوم هستند. این بازیگران در جشنواره‌های بین‌المللی آلمان، ایتالیا، هلند، بلژیک، ارمنستان، اوگاندا و ۳۵ گروه داخلی دارای ۱۶ رتبه برتر هستند و نمایش آنها هم نمایش برگزیده جشنواره شد.
موضوع نمایش «پرواز کبک‌ها» در رابطه با فضای مجازی است که نوجوانان ما درگیر آن هستند و چگونگی برخورد والدین با آنها و مدیریت آنها تا بتوانند از این فضا به خوبی استفاده کنند از اهداف این اجراست. دلیل انتخاب این موضوع هم به این خاطر است که امروز عصر نوجوانان است و اگر نتوان اتفاقات این فضا را مدیریت کرد، ممکن است برای آنها اتفاقات خوبی رخ ندهد.
کیانیان بیش از ۱۱ سال است که با این بچه‌ها کار نمایش‌درمانی انجام می‌دهد؛ در اصل آنها به دنبال معلولانی هستند که در خانه‌های خود محبوس بودند و به دلیل اتفاقات زیادی بیرون نمی‌آمدند، سپس با آنها اتودهای درمانی کار می‌کرد و به اتودهای نمایشی می‌رسید و پس از آن نمایش را در سرتاسر کشور اجرا می‌کرد.
کارکردن با این بچه‌ها حس خوبی را به کیانیان منتقل می‌کند و او عاشق آنهاست و در هر صورت از بودن در کنار آنها لذت می‌برد.
شهرهایی که در آنها این نمایش اجرا شده است، شامل شیراز، یزد، اصفهان، تهران، تبریز، فردوس، شهرهای شمالی و زاهدان می‌شود که استقبال‌ها فوق‌العاده و بی‌نظیر بود. به عقیده او، دلیل استقبال مردم از این نمایش این است که با دیدن بازی بازیگران معلول و هنرهای نمایشی آنها به توانمندی‌های خودشان هم پی می‌برند.
کار بعدی این گروه، به نام «خانم خزوک» کاری در رابطه با کودکان و کاملا موزیکال است که کاملا برای اجرای آن آمادگی دارند و سال جاری روی صحنه خواهد رفت و بازیگران کار هم مانند باقی نمایش‌هایش بچه‌های معلول هستند.

منبع: شرق ؛ سایت ۵۵ آنلاین، ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *