با تعریف جهانی ۱۰ میلیون معلول داریم

print

معاون بهزیستی: با تعریف جهانی ۱۰ میلیون معلول داریم

تهران- ایرنا- معاون امور توانبخشی سازمان بهزیستی کشور گفت: در تعریف جهانی افراد دچار مشکلات روانی، سردردهای میگرنی، آسم یا آلرژی هم معلول محسوب می شوند و با این تعریف حدود ۱۰ میلیون معلول در کشور داریم.
به گزارش ایرنا از سازمان بهزیستی کشور، حسین نحوی نژاد روز شنبه با اشاره مشکلات ناشنوایان افزود: با وجود اینکه تنها راه ارتباطی ناشنوایان در جامعه که بتوانند حرف دلشان را بزنند یا از حقوق خود دفاع کنند، زبان اشاره است، نتوانسته ایم این زبان را در قانون جدید حمایت از حقوق معلولان وارد کنیم و از ضعف های اساسی قانون همین است.
وی ادامه داد: سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۱۱ حدود ۱۵درصد جمعیت جوامع را معلول اعلام کرده است. بر اساس تعریف جوامع غربی حتی سردردهای میگرنی، آسم و آلرژی نیز در طبقه بندی معلولیت قرار گرفته است که این موضوع اگر به ایران تعمیم داده شود، ۱۰ میلیون نفر در کشور معلول محسوب می شوند.
وی اضافه کرد: اعلام این رقم علاوه بر بار فرهنگی منفی که دارد موجب عقب نشینی افرادی که متولی امر هستند خواهد شد. در صورتی که در جوامع غربی به دلیل کفایت بیمه ها و مشخص بودن راهکارها، اعلام این رقم چندان وحشت آور نیست.
معاون توانبخشی سازمان بهزیستی کشور گفت: بر همین اساس، ملاک ما برای معرفی افراد دارای معلولیت، ناتوانی ظاهر و بارز شده ای است که افراد را نیازمند خدمات توانبخشی، وسایل کمک توانبخشی، دریافت آموزش های خاص در کارگاه های ویژه، توجه به وضعیت اشتغال و بهبود وضعیت رفاهی و مواردی از این دست می کند.
نحوی نژاد خاطرنشان کرد: با این تعریف حدود دو درصد افراد جامعه ما یا به عبارتی یک میلیون و ۵۶۰ هزار نفر، در سامانه شناسایی افراد دارای معلولیت ثبت شده اند.
وی افزود: در نظام جدید طبقه بندی معلولیت دیگر از آسیب یا ناتوانی افراد -که در گذشته بر اساس ضعف، شدید و متوسط طبقه بندی می شد- صحبت نمی شود، بلکه به توانمندی فرد توجه می شود و اینکه در صورت پرورش توانایی های بالقوه این افراد، می تواند تا چه حد فرد مفیدی برای جامعه باشد.
وی، دسترسی را رکن اصلی توانمند سازی افراد دارای معلولیت دانست و افزود: مفهوم دسترسی برای معلولان فراتر از رمپ ها، آسانسورها یا مناسب سازی فضاهای شهری است. هدف ما این است که معلول در شهرداری ها، بانک ها، ادارات مالیات، در پیشگاه قاضی و و دیگر اماکن، همه چیز را قابل دسترسی ببیند و بتواند با قاضی و منشی و دیگران ارتباط برقرار کند و از حق خود دفاع کند.
معاون امور توانبخشی سازمان بهزیستی کشور درباره بیماران روانی مزمن نیز گفت: در تعریف بیمار روانی اتفاق نظر وجود ندارد. فقط زمانی که این بیماران توسط افراد سودجو اغفال می شوند یا بر اثر حمله های ناگهانی مرتکب جرایم سنگین می شوند، به بهزیستی ارجاع می شوند.
نحوی نژاد افزود: در صورتی که قرار گرفتن این افراد در مراکز بهزیستی که به منظور درمان و توانمند سازی راه اندازی شده اند، می تواند آسیب زا باشد و به سلامت جسمی و روحی دیگران لطمه وارد کند.
وی گفت: این دسته افراد مراجعان بالقوه محاکم هستند و ممکن است متشاکی شوند. شناسایی این موارد و شناسایی نحوه رفتار با آنان باید مورد توجه قرار گیرد.
وی درباره بکارگیری واژه های مختلف برای معلول افزود: کلمه به خودی خود بار مثبت یا منفی ندارد. به طور مثال اگر به جای معلول بگوییم «توان جو» خوب است، اما اگر به حقوق او توجه نشود هیچ تفاوتی ندارد. این فرهنگ باید جاری و ساری شود تا کسی به خود اجازه ندهد به معلول بی احترامی کند یا از وجود او سوء استفاده کند.
نحوی نژاد گفت: افراد دارای معلولیت کسانی هستندکه به گفته شهید فیاض بخش نه گوشی برای شنیدن، نه زبانی برای فریاد کشیدن و نه پایی برای فرار دارند و تنها پناه آنان نظام اسلامی و عدالت کسانی است که از حقوق آنها دفاع می کنند.
منبع: ایرنا، ۶ بهمن ۱۳۹۷

در تعریف جهانی ده میلیون معلول داریم
دفتر فرهنگ معلولین
حسین نحوی‌نژاد معاون توان‌بخشی مطالبی گفته است که خبرگزاری جمهوری اسلامی (۶ بهمن ۹۷) منعکس کرده است. چند تأمل درباره سخنان ایشان هست:
۱ـ در سطر اول و دوم این گزارش آمده که تنها راه ارتباط ناشنوایان با جامعه، زبان اشاره است، اگر ایشان حداقل مطالعه‌ای داشتند می‌دانستند که ناشنوایان به چند روش می‌توانند با جامعه ارتباط داشته باشند که یکی از آنها و البته مهم‌ترین روش، زبان اشاره است.
۲ـ سپس اشاره می‌کند که یکی از ضعف‌های قانون اساسی عدم ورود زبان اشاره در قانون جدید است. جناب آقای نحوی‌نژاد سازمان بهزیستی اصلی‌ترین متولی تدوین قانون جدید بود و شما در رأس بهزیستی بوده و هستید ولی مثل کسی حرف می‌زنید که گویا هیچ مسئولیتی نداشته‌اید.
۳ـ می‌فرمایید سازمان بهداشت جهانی، پانزده درصد جمعیت جهان را معلول اعلام کرد، چنین نیست و سازمان بهداشت کشورها را دسته‌بندی کرده و اعلام کرده در اروپا و آمریکای شمالی، حدود ۷ درصد و در کشورهای در حال توسعه حدود پانزده درصد معلولیت هست. بنابراین با آن سخن شما که می‌فرمایید غربی‌ها از پانزده درصد وحشت نکرده‌اند، می‌خواهید بگویید در همه کشورها وضع یکسان است. در حالی که کشورهایی هستند که با تدابیر درست و مدیریت درست، نرخ معلولیت را کاهش داده و نرخ رشد معلولیت را کنترل کرده‌اند. اما مدیریت بهزیستی طی چهار دهه نتوانسته نه کنترل کند و از ازدیاد معلولیت جلوگیری به عمل آورد و نه آمار معلولیت را کاهش دهد.
۴ـ آقای نحوی‌نژاد از مواردی مثل سردرد و آلرژی نام برده و گویا به آمار ۱۵ درصدی معترض هستند و می‌خواهند بگویند سازمان بهداشت با احتساب این موارد جزئی و کم اهمیت به پانزده درصد رسیده است.
در حالی که اینگونه نیست و سازمان بهداشت، مبنا و قواعدی برای طبقه‌بندی معلولیت‌ها دارد و مناسب بود مبنای سازمان بهداشت جهانی که ناتوانی است و مثلاً کسی که فقیر است پس توانایی اداره زندگی مطلوبش نیست را توضیح می‌دادید.
۵ـ در مورد تواناسازی و توانمند شدن معلولان سخنان گفته‌اید که قبلاً بارها تکرار شده است، اما تاکنون سازمان بهزیستی و معاونت توانبخشی طرح و برنامه بلند مدت و میان مدت و کوتاه مدت برای رسیدن به وضع مطلوب اعلام نکرده است.
۶ـ آقای نحوی‌نژاد در آخر به سخن مرحوم فیاض بخش اشاره کرده که معلولان هیچ پناهی ندارند جزء اسلام اما آیا شما تاکنون چند کتاب درباره تعالیم اسلامی درباره رهایی معلولان منتشر کرده‌اید؟

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *