گزارش همایش فرهنگی آموزشی عملیاتی مناسب سازی در شهرستان کرج

print

همایش فرهنگی آموزشی عملیاتی مناسب سازی در کرج

با همکاری شهرداری کرج انجمن نعناع ژاپن و اساتید ژاپنی و حضور نماینده ایثارگران جناب آقای یاوند عباسی از وزارت کشور و جناب آقای مهندس ارتقایی از معاونت عمران استانداری البرز

تاریخ همایش: ۲۶ لغایت ۲۹ فروردین ۱۳۹۶
محل همایش: تالار میلاد شهرستان کرج
برنامه ریزی این همایش در سه روز بصورت کارگاهی انجام گرفته بود و از ساعت ۸:۳۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر انجام گرفت.

برنامه روز اول همایش:
از ساعت ۸:۳۰ تا ۱۱ صبح معارفه و لزوم پرداختن به مققوله مناسب سازی و اهمیت آن
۱۱ تا ۱۱:۳۰ پذیرایی
۱۱:۳۰ تا ۱:۳۰ صحبت در باره روشهای مناسب سازی استاندارد و نمایش نمونه های عملیاتی شده در کشور ژاپن و بروشورهایی در این باره توزیع شد و مقایسه موزاییکهای بریل موجود موزاییکهای استاندارد توسط تمام حضار با استفاده از عصای سفید اتفاق افتاد
۱:۳۰ تا۲:۳۰ پذیرایی نهار
۲:۳۰ تا ۴ لزوم فرهنگسازی و معلولیت شناسی و آشنایی با برخورد و نیازهای این عزیزان در بین تمام اقشار جامعه به خصوص در مقطع دربستان
و بحث و گفتگو در این باره توسط حاضرین در جلسه و اساتید بزرگوار

برنامه روز دوم همایش:
تشکیل ۴ گروه برای مطالعه میدانی دو مسیر
حد فاصل میدان کرج تا میدان بهشتی (خیابان شهید بهشتی) به سرگروهی استاد تراشیما و همراهی اینجانب سمیه زرآبادی که معلولیت جسمی حرکتی دارم و از ویلچیر استفاده میکنم
مسیر بعدی بلوار ماهان جهانشهر کرج بود که توسط سه گروه به سرگروهی استاد فوکوناگا و خانم فکوناگا و جناب مهندس پاشایی و با حضور سرکار خانم اسدی بزرگوار که ایشون نابینا هستند
از ساعت ۸:۳۰ تا ۱ بازدید انجام گرفت
بروشورهای مورد نیاز این بازدید به همراه نقشه دقیق هر مسیر بین اعضا توزیع شد تا بتوانند دیده های خود را بر روی نقشه علامتگذاری و یادداشت برداری کنند
برای هر گروه ۲ تا ۳ ویلچیر در نظر گرفته شده بود تا در تحقیق میدانی مهندسین بخش اجرای مناسب سازی بتوانند با نشستن بر روی آن تحقیقات واقعی تری را انجام دهند
در ابتدا استفاده صحیح از ویلچیر نحوه باز و بسته کردن و البته هدایت ویلچیر بخصوص در عبور از موانع آموزش داده شد
عزیزان هر گروه در محلهای مشخص شده خود حاضر شدند و به نوبت این عزیزان بر روی ویلچیرها نشستند و اینبار با وسواس بیشتری به عدم رمپ و پل و تجاوزات واحد های تجاری به معبر و قرار گیری نا مناسب تجهیزات شهری اعم از پستهای برق صندوق صدقات و …. نا همسطح بودن کف معبر کف سازی تزیینی با اختلاف سطح موزاییک انقطاع موزاییکهای بریل رعایت نشدن فواصل ۶۰ سانت از هر طرف موزاییک برای عبور ایمن عزیزان نابینا قرار گیری موانع در مسیر موزاییکهای بریل خوردگی های آسفالت و ایجاد چاله های خطرناک مشکلات جوی های روسی و وی شکل اختلاف سطح خیابان و معبر عدم دسترسی به خیابان برای افراد ویلچیری نبود دورچین جدا کننده برای فضای سبز اختلاف سطح مغازه ها عدم وجود رمپ یا بالابر در مراکز خرید و پاساژها رمپای بسیار تند و بدون محافظ عدم وجود تابلو توقف مخصوص خودروی ویژه و عدم وجود سرویس بهداشتی ویژه افراد دارای معلولیت و بسیاری ایرادات و کاستی های دیگر که بصورت بسیار دقیق توسط اساتید و مهندسین و حضور شخص دارای معلولیت اتفاق افتاد
در این بین مهندسین برای توجه بیشتر به کاستی ها و عیب یابی بهتر در مواجهه با موانع از صندلی چرخدار استفاده میکردند
حضور رییس بنیاد ایثارگران جناب آقای و بازدید ایشان از کارگاه و بحث و گفتگو با گردانندگان همایش
ساعت ۱ تا ۲ به صرف نهار و پذیرایی گذشت
۲ تا ۴ به تهیه پلن عملیاتی دقیق با علامت گزاری نواقص و اصلاحاتی باید انجام میگرفت جهت مطالعه گروهی انجام گرفت

روز سوم همایش:
۸:۳۰ تا ۱۰ به برسی راه حل های پیشنهادی و برسی مشکلات و پیشنهاد چند پیشنهاد برای هر مشکل به طور اختصاصی درکاغذهای مجزا صورت گرفت که این پیشنهادات اصلاحی با همفکری اساتید مهندسین و افراد دارای معلولیت صورت گرفت و برای هر مشکل بیش از سه راه حل پیشنهاد شد
۱۰تا ۱۱:۳۰ سخنگوی هر گروه به توضیح پلن تهیه شده گروه خود و اختصاصا توضیح موانع برای کل حاضرین ارائه شد
۱۱:۳۰ تا ۱:۳۰ هم تمام کاغذهای مربوط به موانع و راه حلهای پیشنهادی و برسی هر راه حل و حذف راه حل های ناکارامد با توجه به راهنمایی اساتید علم مهندسین و تجربیات افراد دارای معلولیت و با توجه به قوانین موجود و موقعیت محیطی خاص هر مسیر حذف و موارد قابل انجام به تصویب رسید و نتایج برای کار اجرایی اتخاذ شد.
۱:۳۰ تا ۲:۳۰ صرف نهار و پذیرایی
۲:۳۰ تا ۳ نمایش کلیپی در مورد چگونگی تردد مناسب با استفاده از وسایل شخصی و عمومی اعم از مترو و اتوبوس با استانداردهای تااید شده جهانی انجام شد
۳ تا ۴:۱۵ به جمع بندی و نظر دهی تک تک حضار از جمله اساتید مسوولان شهری و معلولین در باره کلیت همایش و نکات پر رنگی که در همایش دیده شد و انتقادات و پیشنهادات اختصاص داده شد
۴:۱۵ تا ۴:۳۰ جناب آقای مهندس ارتقائی معاونت عمران استاندار البرز نظرات و پیشنهادات خود را در مورد این همایش به طور خاص و البته توصیه های مفیدی به پرسنل و کارمندان شهرداری از جمله نظارت دقیق بر امر رعایت ضوابط مناسب سازی در ساختمانهای تازه احداث برای دادن پایانکارو اعلام آمادگی کردنددر جلسه معاونین عمرانی سراسر کشورو معاونت فنی سازمان برنامه و بودجه برای مدون کردن ضوابطی که راه خلاف از قوانین مناسب سازی برای ساختمانها و فضاهای عمومی راببندند و این قوانین لازم الاجرا شوند ایراد کردند.
در پایان گواهینامه ای مبنی برگذراندن این دوره برای حضار صادر و در روزهای بعدی به ایشان اعطا خواهد شد.
این همایشها از سال ۹۰ به همت انجمن نعناع ژاپن و اساتید ژاپنی به مرور در حال برگزاری است و عملکرد آن روز به روز بهینه تر و فراگیر تر شده و خواهد شد و گام مثبتی است برای فرهنگسازی در حوزه مناسب سازی شهری برای افراد دارای معلولیت و کهنسالان و مادران همراه با کودک برای داشتن شهری مناسب.
و رسیدن به این شعار جناب که با زبان فارسی ایراد فرمودند: ” شهری برای همه “

با تشکر از انجمن نعناع ژاپن به ویژه جناب پاشایی و اساتید محترم ژاپنی آقایان استاد تراشیما و استاد فوکوناگا و خانم فکوناگا وخانم مصلی نژاد مترجم گروه و مسوولین شهرداری که متولیان اصلی این همایش بودند که با زحمات و پیگیریهای ایشان این اتفاق مثبت رقم خورد
از حضور سرکار خانم اسدی روشندل عزیز و پرسنل آگاه دلسوز و خدوم شهرداری کرج جهت حضور در این همایش تشکر میکنیم.
و در آخر از جناب آقای یاوند عباسی نماینده ایثارگران وزارت کشور و جناب آقای مهندس ارتقایی از معاونت عمران استانداری کمال تشکر و قدر دانی را داریم که با حضورشان اهمیت و حساسیت موضوع مناسب سازی را تایید و تاکید فرمودند.

متن سخنرانی خانم سمیه زرآبادی در همایش مناسب سازی شهرستان کرج:
با تشکر از برگزارکنندگان برنامه که با نظم دقیق و یک فرایند علمی و عملی ساختار بندی شده این همایش را برگزار کردند
با تشکر از پرسنل شهرداری کرج که با حضور موثر در این همایش و انجام یک تحقیق میدانی منجر به اجرا در آینده نزدیک را رقم زدند
و درخواست از مدیران ارشد شهری در شرکت هر چه پر رنگ تر در این گونه برنامه ها . و لزوم تداوم اینگونه برنامه ها و همایشات که به گونه ای نباشد که سالی یکبار چنین همایشها و کنفرانسها و سمینار هایی با زحمت و هزینه زیاد انجام شود و تا سال دیگر هیچ اقدامی نشود . نهادینه کردن یک تفکر در گروی استمرار وپیگیری آن است. لازم به ذکر است لزوم تشکیل کارگروههای تخصصی متشکل از مهندسین شهرداری در کنار اشخاص دارای معلولیت برای برنامه ریزیهای کلان مناسب سازی شهری شدیدا احساس می شود. تنها در این شرایط است که علم مهندسین ما در کنار تجربه معلولین میتواند این مناسب سازی ها را کارامد تر از همیشه به انجام برساند. که این اقدام و این همکاری شهرداری و معلولین خود به نوعی فرهنگسازی است. چه برای خودمان چه برای بدنه عمومی تر اجتماع.
در این همایش دیده شد زمانی که مردم در مواجهه با گروهی که به برسی معبر میپرداختند و حضور خود معلولین یا گاها استفاده از ویلچیر در مواجهه با موانع توسط مهندسین را میدیدند یک “چرا” در ذهنشان بوجود می آمد.
حتی مغازه داری پرسید که این تیم چه میکنند؟ وقتی جواب داده شد این یک تحقیق و بازبینی برای مناسب سازی معابر است با تعجب پرسید مگر معبر های ما دارای مشکل است!
البته این مساله کاملا طبیعی است چرا که خود بنده هم تا پنج سال پیش از اینهمه مشکلات ترددی که برای قشر خاصی از مردم در شهر وجود دارد بی خبر بودم چرا که خودم روی ویلچیر نبودم و با تبعاتش بی گانه بودم.
و این حساسیت زایی و ایجاد این “چرا” در ذهن جامعه واقعا الزامی است و یک گام مثبت است.
لزوم تصویب قوانینی از طرف شورای شهر ها مبنی بر التزام به توجه به استاندارد فرایند های اجرایی و برخورد مناسب با تخلفات در این زمینه و اینکه سعی شود این استانداردها مطابق با استانداردهای جهانی باشد . چرا که گاها دیده میشود برخی مناسب سازیهایی که با هزینه های بسیار هنگفت انجام پذیرفته ولی ناکارامد است چون استاندارد در آن رعایت نشده.
نمونه بارز آن ناکارامدی بی آرتی در خیلی از شهرها که فلسفه استفاده آن برای تمام اقشار جامعه بخصوص معلولین و سالمندان و مادرانی که کالسکه به همراه دارند ولی یک عدم شناخت باعث شده تا پیمانکار توجه به استاندارد ایستگاهها و سکوها نکند و از طرفی موانع برای رسیدن به این ایستگاهها برطرف نشود و یا عدم وجود رمپ و یا حتی نصب گیت چرخان بر روی رمپ مناسب و استاندارد ایستگاه باعث شده تا قابلیت بی آرتی در این شهر ها عقیم بماند و باز هم افراد ویلچیری سالمندان و مادرانی که کالسکه حمل میکنند نتوانند از این حمل و نقل پر پتانسیل عمومی استفاده کنند و این خود جای افسوس دارد. و این تنها به دلیل عدم آگاهی پیمانکار از فلسفه بی آرتی و رمپ است . ویا ایستگاههای بدون آسانسور مترو.
این آموزشها باید در ابتدا به پیمانکارها داده شود و در نهایت نظارت و تایید این پروژه ها می بایست توسط افرادی که با علم استاندارد مناسب سازی آشنا هستند و یا خود دارای معلولیت باشد و کارامدی این پروژه ها را با حساسیت بالا تایید و به تصویب برساند.
همانطور که دیدیم مهندسین ما حتی با نشستن بر روی ویلچیر در مواجهه با موانع شاید توانستند به پنجاه درصد از معضلات پی ببرند . چون بدن یک بیمار و یک معلول قطعا با بدن سالم متفاوت است و در مواجهه با این موانع معضلات بیشتری را ایجاد می کند.
لازم به ذکر است تمامی شهر های ما نیازمند حمل و نقل عمومی مناسب برای استفاده ویژه معلولین است که واقعا کمبود این امکان در شهر بزرگ و پر جمعیت کرج کاملا مشهود است. واقعا جای حضور اتوبوسهای مخصوص استفاده افراد ویلچیری در این شهر پر جمعیت خالی است.
مساله دیگر اینکه لازم است تابلوهای ویژه پارک خودرو های پلاک ویژه به تعداد مناسب در خیابانها نصب گردد و علامت توقف ممنوع و حمل با جرثقیل به آن اضافه گردد تا صرفا خوردوهای پلاک ویژه مجاز به استفاده از این فضاها باشند و در مورد متخلفین اعمال قانون گردد.
لازم است شهرداری از مشورت افراد دارای معلولیت استفاده کند. شاید ما در کتابها به خیلی از علمها میرسیم ولی لمس شخصی معلولیت و تجربه معلولین خود میتواند تکمیل کننده این تخصص و علم باشد. چه خوب است علم مهندسین و تجربه و دغدغه معلولین در کنار هم قرار بگیرد و قطعا فرایند مناسب سازی کارامد تر و سریعتر پیش خواهد رفت.
رمپ با شیب مناسب همسطح سازی سعی در اصلاح اختلاف سطح جزئی موزاییکهای معابر خوردگی و شکستگی های آسفالت ها احداث پل بر روی جویها استفاده درست از موزاییکهای بریل خطی و سکه ای و توجه به از میان برداشتن موانع از جمله تاسیسات شهری و.. در مسیر این موزاییکها توجه با شاخه های درختان و … از موارد مهم و ضروری و قابل توجه در معابر است.
مورد دیگر لزوم وجود سرویسهای بهداشتی مناسب برای استفاده معلولین در شهر ها است . وجود این سرویسهای بهداشتی برای استفاده تمام شهروندان از ضروریات است ولی این مهم برای معلولین از التزام و حساسیت بیشتری برخوردار است.
مساله دیگر لزوم جامعه ما به فرهنگ سازی در حوزه معلولین با همت هر چه تمامتر است.
جامعه ما واقعا در مواجهه با معلول آگاهی چندانی ندارند.
بنده در اینجا اعلام میکنم اگر ما رز مبحث مناسب سازی از کشورهای پیشرفته ای چون اینگلیس که رتبه اول مناسب سازی در دنیاست و حتی فرا تر از آن پیش برویم ولی به مقوله فرهنگسازی نپردازیم باز هم در نقطه صفر هستیم چرا که هم معلول باید با چگونگی حضور در اجتماع آشنا شود و هم اجتماع باید فرهنگ مواجهه و برخورد با معلول را داشته باشد و هم برای هر دو قشر ظرفیتهای تعامل پیش بیاید و هم شهر شرایط حضور معلولین را داشته باشد.
اینجاست که با توجه به مسوولیت شهرداری در امر فرهنگسازی جامعه توقع می رود بخش آموزش شهرداری متولی شود و همت خود را برای فرهنگسازی چه برای پرسنل خود چه برای معلولین و چه برای آحاد جامعه در حوزه معلولین بکار برد.
به امید روزی که شهر مناسب حضور تمام شهروندان باشد.

منبع: سمیه زرآبادی، ۳۰ فروردین ۱۳۹۶

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *