نشریات ناشنوایان در غرب

نشریات ناشنوایان در غرب

ژرومه دی. شاین
ترجمه لقمان سرمدی

یوهان گوتنبرگ با اختراع دستگاه چاپ در سال ۱۴۰۰ به ناشنوایان کمک بیشتری کرد زیرا ناشنوایان برای مبادله و ارتباطات، به این صنعت، بیشتر از دیگر قشرها نیاز داشتند. در قرن هجدهم، که انتشار مجلات به شکل امروزی آن آغاز شد. این پدیده، کارآیی صنعت چاپ و نشر را توسعه داد. ناشنوایان نیز با استفاده از هر دو پدیده، پیشرفت‌های قابل توجهی به دست آوردند. توسعه صنعت چاپ و تولید مجله در میان ناشنوایان، پی‌آمدهای بسیاری را به همراه داشت؛ از جمله به اقتصاد مراکز ناشنوایی، تحکیم و گسترش روابط در جامعه ناشنوایی، اطلاع‌یابی از فرهنگ، دانش، رخدادها و اطلاع‌رسانی کمک کرد.
به دلیل زمینه‌هایی که در جامعه آمریکا بیش از دیگر مناطق جهان وجود داشت، ناشنوایان این کشور بیش از دیگران از این امکانات استفاده کردند. مدیریت آموزشی ناشنوایان در این کشور، از دوره متوسطه، ناشنوایان را با چاپ و نشر، روزنامه‌نگاری و تولید نشریه آشنا می‌ساخت. از این‌رو، نشریات گوناگونی که دانش‌آموزان در این مقطع عرضه کردند، در بایگانی مجلات، موجود است.
نشریات دانش‌آموزی
بسیاری از مدارس با دسترسی به صنعت چاپ، از تجربیات دانش‌آموزان خود به صورت‌های گوناگون استفاده کردند و شروع به انتشار نشریات ادواری کردند. ابتدا بیشتر نشریات ادواری در شکل و اندازه روزنامه، و سپس در قطع مجله‌های امروزی منتشر می‌شدند. بسیاری از آن‌ها در ابتدا به صورت ماهانه منتشر شدند؛ اما با گسترش و ارتقای مهارت‌های دانش‌آموزان، توانایی خود را افزایش دادند. در دهه ۱۸۹۰ دست کم سه مدرسه اقدام به انتشار روزنامه می‌کرد و بالغ بر سی هفته نامه منتشر می‌شد.
همین نشریات مدرسه‌ای، موجبات گسترش مهارت‌های نویسندگی را فراهم کردند و فرصتی را پدید آوردند که دانش‌آموزان شروع به نوشتن مطالب کنند و به واسطه دیدن نام خود در نشریات و مجلات، اشتیاق‌شان برای نویسندگی بیشتر شود. برخی از همین دانش‌آموزان بعدها نویسندگان، سردبیران و روزنامه‌نگاران برجسته‌ای شدند.
نشریات جامعه ناشنوایان
لوی باکوس، دانش‌آموخته مدرسه ناشنوایان آمریکا، از شاگردان لورنت کلرک، از این حیث که نخستین روزنامه تخصصی و حرفه‌ای جامعه ناشنوایان را راه‌اندازی کرد، قابل تحسین است. او سردبیر و صاحب امتیاز هفته نامه کاناجوهاری رادی بود.
وی شروع به انتشار ستون خبری مورد علاقه شهروندان ناشنوا نمود؛ این نشریه از ابتدا در محل مدرسه مرکزی ناشنوایان نیویورک بود. بعدها باکوس از تمهیدات قانونی مناسب برای ارسال نشریه به ناشنوایان ایالات دیگر از طریق پست بهره‌مند شد.
در ۱۸۶۰ انتشار ماهنامه راهنمای گالودت و رفیق ناشنوایان آغاز شد. این ماهنامه، نخستین نشریه‌‌ای بود که منحصراً به خوانندگان ناشنوا اختصاص داشت و ویلیام ام. چمبر لین سردبیری آن را بر عهده داشت. چاپ این نشریه در بوستون صورت می‌گرفت. نشریه مزبور، به عنوان ارگان رسمی انجمن ناشنوایان گالودت نیوانگلند فعالیت می‌کرد.
حدوداً در ۱۸۷۰ بود که هنری سی. رایدر اقدام به انتشار نشریه ناشنوایان کرد. این نشریه، نخستین هفته نامه خبری جامعه ناشنوایان بود. بعدها مدرسه ناشنوایان نیویورک مسئولیت انتشار آن را بر عهده گرفت. ملویل بالارد، جان بی. هاچکیس، جوزف. پی. پارکینسون و جیمز دنیسون از نخستین کسانی بودند که اقدام به انتشار نخستین نشریه و مجله ادبی ناشنوایان به نام سایلنت ورکر نمودند. از این مجله استقبال چندانی نشد و پس از پنج سال، انتشار آن متوقف شد.
در ۱۸۹۴ ا. اچ. رجنز برگ در شیکاگو اقدام به انتشار نشریه مظهر ملی کرد. در میان کارکنان نشریه، نویسندگان برجسته ناشنوا از جمله روبرت پی. مک گرگور، جیمز اچ. کلاود، جی شویلر لانگ، جورج دبلیو. ودیتز و جیمزای. گالاهر حضور داشتند. با اینکه شمارگان نشریه به ۱۲۰۰ نسخه رسید، پس از دو سال با کاهش شمارگان مواجه شد.
در ۱۸۸۷ مجله سایلنت ورکر در مدرسه ناشنوایان نیوجرسی منتشر شد. در ۱۹۲۹ انتشار آن متوقف شد، اما بار دیگر در ۱۹۴۸ به عنوان ارگان رسمی انجمن ملی ناشنوایان فعالیت خود را از سر گرفت. سردبیران متعددی، مسئولیت این مجله را بر عهده داشته‌اند، از جمله: بیل آر. وایت، لوئل اف. شرایبر و بایرون بی. برنز. در ۱۹۴۹ جس ام. اسمیت، نایب رئیس انجمن ملی ناشنوایان و آموزگار مدرسه ناشنوایان تنسی، سردبیری نشریه را بر عهده گرفت.
در ۱۹۶۴ نام این نشریه به ناشنوای آمریکا تغییر یافت و در ۱۹۸۰ دفتر مرکزی انجمن ملی ناشنوایان در مریلند، مسئولیت سردبیری آن را به عهده گرفت. همچنین انجمن ملی ناشنوایان در ۱۹۷۹ شروع به انتشار روزنامه‌ای به نام نادبرودکستر نمود.
در ۱۹۲۹ نشریه شهروند ناشنوای آمریکا منتشر شد، یعنی همان سالی که انتشار سایلنت ورکر متوقف شد. سردبیری نشریه را روی بی. کانکلینگ بر عهده داشت و در اوهایو چاپ و منتشر می‌شد. انتشار این نشریه در ۱۹۴۲ متوقف شد. در ۱۹۳۷، لئولویس، ناشر و رئیس انجمن ناشنوایان تگزاس، انتشار مدرن سایلنت را آغاز کرد. این نشریه از کیفیت بالایی برخوردار بود و در طراحی آن از شیوه‌های مدرن استفاده شده بود؛ به گونه‌ای که از این لحاظ قابل مقایسه با نشریه قدیمی سایلنت ورکر بود. متأسفانه انتشار آن پس از دو سال متوقف شد.
در ۱۹۳۸، ویلارد اچ. وودز، انتشار دف دایجست را آغاز کرد. این نشریه از لحاظ قطع و اندازه مشابه ریدرز دایجست بود و به موفقیت‌ها و دستاوردهای ناشنوایان در هنر، علوم و صنعت می‌پرداخت. سردبیری نشریه را وودز والنور ای. شرمن بر عهده داشتند. مدیر اجرایی نشریه، چارلز موسکویتز بود و فلورنس بی. کرامت یکی از اعضای هیئت تحریریه آن بود. گیلبرت سی. برادوک، پترا اف هوارد، وسلی لوریتسن، مارگارت ای. جکسون، و هوارد ال. تری که از نویسندگان به نام زمان خود به شمار می‌آمدند، از جمله اعضای هیئت تحریریه بودند.
در دهه ۱۹۴۰ ریوبن آلیتزر، روزنامه سایلنت کاوالیر را به عنوان ارگان رسمی انجمن ناشنوایان ویرجینیا منتشر کرد. پس از مدتی، این روزنامه به واشنگتن دی. سی انتقال یافت و در آنجا آلن بی. کرامت سردبیری آن را بر عهده گرفت و به صورت یکی از خواندنی‌ترین روزنامه‌های زمان خود درآمد. پس از مدتی، با حذف واژه سایلنت تنها با عنوان کاوالیر منتشر شد. کاوالیر، خوانندگان نشریات قدیمی همچون سایلنت مدیا و نشریه قدیمی ناشنوایان را جذب خود کرد. این روزنامه، در اوج فعالیت خود، بالغ بر چهار هزار مشترک دایمی داشت که از طریق پست، روزنامه خود را دریافت می‌کردند.
بعدها کاوالیر به ادگار ام. وینکوف و لوتر بون واگذار شد و مقر آن به کارولینای شمالی انتقال یافت. در آنجا با اخبار ناشنوایان آمریکا با سردبیری تروی هیل ادغام شد و بدین ترتیب ناظر ملی منتشر گردید. اما انتشار ناظر ملی در ۱۹۵۶ متوقف گردید.
در ۱۹۶۹، خبرنامه سایلنت یا سایلنت نیوز منتشر گردید. جولیوس ویگینز و همسرش در نیوجرسی، چاپ و انتشار آن را به عهده داشتند. والتر ام. شولمان نیز سردبیر نشریه بود. شمارگان سایلنت نیوز به سرعت افزایش یافت. هم اینک، انتشار آن به صورت ماهانه صورت می‌گیرد و حاوی خبرهایی درباره جامعه ناشنوایان از گوشه و کنار آمریکاست.
در اوایل دهه ۱۹۷۰، کلارنس سوپالا اقدام به چاپ و انتشار خبرنامه‌ای کوچک و دستی به نام طیف ناشنوایان نمود. یکی از موضوعات مورد توجه این خبرنامه، وضعیت آموزش و پرورش فرزندان ناشنوا به ویژه در ایالت اورگان بود. این خبرنامه، مدافع سرسخت حقوق ناشنوایان بود و از نخستین نهادها و نشریاتی بود که از شیوه ارتباط کلی حمایت کرد. همین خبرنامه کوچک، مخاطبانی در سراسر کشور داشت و بیشتر خوانندگان، با دیدگاه‌ها و تلاش‌های سوپالا موافق و هم رأی بودند.
اما این خبرنامه در ۱۹۷۹ منحل شد و به انتشار خود پایان داد.
امپایر استیت نیوز و نشریه یه سایلنت کریر و ادپایلت از جمله قدیمی‌ترین نشریات ایالتی به شمار می‌آیند. دو نشریه دف اپیسکوپالین و دف لوترن از قدیمی‌ترین نشریات مذهبی‌اند که امروز هم به انتشار خود ادامه می‌دهند.
شاید نشریه دی سی آیز که انجمن ناشنوایان واشنگتن دی. سی آن را منتشر می‌کند، قدیمی‌ترین نشریه ادواری باشد که به صورت مستمر انتشار یافته است. این نشریه، در ۱۹۶۱ با همت فردریک سی. شرایبر منتشر شد.
امروزه، نزدیک به پانصد نشریه مرتبط با ناشنوایان و ناشنوایی وجود دارند که همچنان به فعالیت خود در این زمینه ادامه می‌دهند. جامعه ناشنوایان در سال‌های اخیر شاهد ظهور نشریاتی چون خبرنامه اخبار سیاهان ناشنوا، دف انجلر و دف اسکایر بوده است که در حوزه خاصی فعالیت می‌کنند و مخاطبان ویژه‌ای دارند. از واژه سایلنت به معنای خاموش و صامت، بیش از شصت بار در عناوین نشریات استفاده شده است.
شاید روزنامه تمام رنگی و دینی- مذهبی رنچ هند که در بیل رایس رانچ واقع در تنسی منتشر می‌شود، از بیشترین مخاطب و خواننده در میان جامعه ناشنوایان برخوردار باشد؛ به گونه‌ای که شمارگان آن به حدود یکصد هزار نسخه می‌رسد. دیگر نشریات و مجلات شاخص سراسری عبارت‌اند از ناشنوایان آمریکا یا سایلنت نیوز، نادبرود کستر، دف آمریکن نیوز، ولتا ریویو، گالودت آلومنی نیوزلتر، ان. تی. آی. دی. فوکوس و گالودت امروز که این نشریات و مجلات در حال حاضر فعال‌اند.
رسانه‌های نوشتاری تخصصی
ناشنوایان آمریکا همواره به ایجاد و گسترش رسانه‌های نوشتاری تخصصی، تمایل و گرایش داشته‌اند. در این بخش از نوشتار، نشریاتی مورد بررسی قرار می‌گیرد که عمدتاً درباره ناشنوایی است و نگرش به آن، از زاویه و چشم‌انداز نهادهای خاص تعداد این نشریات بسیار است؛ به گونه‌ای که تمامی جوانب زندگی ناشنوایان را تحت شعاع قرار می‌دهند.
قدیمی‌ترین نشریه تخصصی در حوزه آموزش و پرورش ناشنوایان که انتشار آن مستمر بوده، سالنامه ناشنوایان آمریکا است که نخستین شماره آن در ۱۸۴۷ منتشر شد و به استثنای دوره جنگ‌های داخلی، همه ساله منتشر شده است.
جامعه شناسان آمریکا نیز از همان آغازین روزهای شکل‌گیری این رشته علمی، به ناشنوایان و مسائل مربوط به آن‌ها علاقه‌مند بوده‌اند؛ روان‌شناسان، مقالاتی را درباره معاینه کودکان ناشنوا منتشر کردند؛ در سده شانزدهم، زبان‌شناسان نیز توجه خود را به زبان اشاره ناشنوایان معطوف ساختند.
همین علاقه‌مندی را در میان مددکار اجتماعی و توان‌بخشی نیز می‌توان مشاهده کرد. با این حال، میزان این علاقه‌مندی به اندازه جامعه شناسان نیست.
حدود یک سده پیش، توجه به ناشنوایانی که معلولیت‌های متعددی داشتند، بیشتر شد. ای. ای. فای، مقالاتی درباره عقب ‌ماندگی ذهنی و ناشنوایی در ویژه نامه‌های سالنامه ناشنوایان آمریکا نوشت. در ۱۸۷۹، ای. ای. فولر مقاله‌ای را درباره ناشنوایی و نابینایی ارائه کرد.
به طور کلی، نشریات ادواری در زمینه تعریف و تعیین فرهنگ خود، به ناشنوایان یاری رسانده‌اند. به خاطر تماس و ارتباط این نشریات با جامعه ناشنوایان و کارشناسان مربوط، تأثیرگذاری آن‌ها بر امور اجتماعی- سیاسی ناشنوایان قابل توجه بوده است. در واقع، این نشریات افزون بر اطلاع‌رسانی، مجال و فرصتی را برای سازمان‌دهی رویدادهای آینده به وجود آورده‌اند. برای نمونه، همین گفت‌وگوها بود که منجر به سازمان‌دهی دوباره در مدیریت انجمن ملی ناشنوایان در اواخر دهه ۱۹۵۰ شد و مبنای سازمان‌دهی دوباره آن را ۱۹۶۲ و ۱۹۶۴ فراهم ساخت. نشریاتی همچون ناشنوایان آمریکا، عمدتاً به وسیله ناشنوایان منتشر می‌شوند. بیشتر مطالب به نوعی با جامعه ناشنوایان مرتبط است؛ از مقالات فلسفی و گزارش‌های علمی تا خبرهایی در ارتباط با مسابقات زیبایی، همایش‌های اجتماعی و رویدادهای ورزشی.
طبقه ‌بندی و دسته بندی
نشریات ادواری عمده را، که به نوعی با ناشنوایی و ناشنوایان مرتبط‌اند، می‌توان به چهار عنوان کلی دسته‌بندی کرد.
– نشریاتی که به موضوعات و مسائل مرتبط به ناشنوایان می‌پردازند، از جمله مسائل و موضوعات اجتماعی- سیاسی و کارآفرینی یا نوآوری. در این بخش، معتبرترین نشریات و مجلات عبارت‌اند از: فرات و ناشنوایان آمریکا. این دو نشریه که به ترتیب، نمایندگی انجمن ملی برادری ناشنوایان و انجمن ملی ناشنوایان را بر عهده دارند. باید در حوزه مورد علاقه خود، با بسیاری از نشریات ایالتی و محلی همکاری کنند.
بدون شک، هر سازمانی که به بعد اجتماعی زندگی ناشنوایان می‌پردازد، یک نشریه ادواری دارد که به صورت خبرنامه و یا مجله‌ای وزین و معتبر منتشر می‌شود.
– ارتباطات شناسی، اصطلاحی است که وندل جانسون آن را پیشنهاد کرد. وی شخصیت برجسته‌ای است که در رشد و گسترش تخصص‌های مرتبط با گفتار و شنوایی در آمریکا نقش مؤثری داشته است. او با این اصطلاح، درصدد بیان تمامی رویکردها و نگرش‌های موجود در رشته‌های صوت شناسی، شنوایی شناسی، زبان شناسی، گویش شناسی، آموزش استثنایی، آسیب شناسی گفتاری و سایر رشته‌های مرتبط با ارتباطات انسان و عوامل مخل این ارتباطات بوده است. تمامی نشریات و مجلاتی که به نوعی به موضوع مختل شدن روابط انسانی در اثر ناشنوایی می‌پردازند، در این بخش جای می‌گیرند.
از جمله نشریات ادواری که در این بخش جای می‌گیرند، می‌توان به نشریات زیر اشاره کرد: سالنامه‌های گوش، حلق و بینی شناسی، آرشیوهای گوش و حنجره شناسی، آشا و ادسیبل، نشریه آموزشی شنوایی و شنوایی شناسی، گوش و شنوایی، نگرش ارتباط، نشریه پژوهش‌های ارتباطات انسانی، نشریه انجمن صوت شناسی آمریکا، نشریه کمک شنوایی.
– نشریات آموزشی؛ با توجه به تعدد نشریات و مجلاتی که در زمینه آموزش ناشنوایان فعالیت می‌کنند، می‌توان به اهمیت و تأثیر آن در زندگی ناشنوایان پی برد. نشریات و مجلات مهمی که با آموزش ناشنوایان سر و کار دارند، عبارت‌اند از: سالنامه ناشنوایان آمریکا، نشریه وابسته به انجمن مربیان ناشنوایان کانادایی و مبتلایان اختلالات شنیداری، نشریه تخصصی آموزش زبان انگلیسی به ناشنوایان و نشریه والتاریو بو.
توان‌بخشی را هم باید در کنار مقوله آموزش و تحصیل لحاظ کرد. با این حال در آمریکا ساختار اجتماعی و بهزیستی جامعه، از جایگاه مجزا و جداگانه‌‌ای برخوردار است و به ارائه خدمات به بزرگسالان ناتوان، به ویژه ناشنوایان اختصاص دارد. از این رو، بخشی از نشریات و مجلات ویژه ناشنوایان را می‌توان در این بخش جای داد؛ از جمله: ای. سی. دی. دی. اکشن، نشریه توانبخشی آمریکا، نشریه توانبخشی ناشنوایان، نوشتگان توانبخشی و روانشناسی توانبخشی.
تنها نشریه‌ای که منحصراً به موضوع توانبخشی ناشنوایان می‌پردازد. نشریه توانبخشی ناشنوایان است که در ۱۹۶۶به عنوان ارگان رسمی مددکاران حرفه‌ای توانبخشی که با ناشنوایان سر و کار داشتند، شروع به فعالیت کرد. سازمانی که اقدام به انتشار این نشریه نمود، انجمن ناشنوایی و توانبخشی آمریکا نام داشت.
خدمات چکیده نویسی
انفجار اطلاعات، موجبات گسترش روز افزون خدمات چکیده نویسی را فراهم ساخته است. امروزه خوانندگان برای یافتن مطالب مورد نظر خود، نیاز به کمک و خدمات خاصی دارند و بیشتر محققان و پژوهشگران با چنین مسأله و مشکلی مواجه‌اند؛ آنها برای یافتن بخش‌ها و مطالب مورد نظر خود و جدا کردن آنها از سایر بخش‌ها با این معضل روبرو هستند.
از همین رو، ارائه خدمات ویژه در زمینه چکیده نویسی و استخراج اطلاعات مورد نیاز، شکل گرفت. در ۱۹۶۰ دانشکده گالودت و انجمن گفتار و شنوایی و آمریکا اقدام به تأسیس شرکت نشریات شنوایی گفتاری ناشنوایان نمودند. این شرکت، از کمک‌های اعطایی اداره بازپروری شغلی و حرفه‌ای مرکزی، برای چاپ و نشر دی. اس. اچ. ابسترکتس استفاده کرد که فصلنامه‌ای است حاوی چکیده‌های منابع مربوط به ناشنوایی، گفتار و شنوایی.
سردبیران نخستین شماره این فصلنامه، که در اکتبر ۱۹۶۱ کامل شد، عبارت بودند از: استفن پی. کویگلی و ژرومه دی. شاین.
در این فصلنامه، خلاصه مقالات و چکیده‌هایی از مطالب و مندرجات نشریات تخصصی، بدون ارائه هر گونه تحلیلی، به چاپ می‌رسید. در واقع تنها نقش و کارکرد نشریه، اطلاع‌رسانی بود. از این رو، از ارائه هر گونه تحلیل و نقد درباره مطالب انتشار یافته خودداری می‌شد.
البته در این زمینه، یعنی ارائه خلاصه و چکیده مقالات، نشریات متعددی دیگری نیز در کنار پایگاه‌های اطلاع‌رسانی رایانه‌ای فعالیت می‌کنند.
این نشریات عبارت‌اند از: چکیده مقالات ویژه مددکاران اجتماعی، چکیده مقالات و کتابشناسی ویژه رشد کودک، چکیده مقالات ویژه آموزش و پرورش استثنایی، چکیده مقالات مربوط به عقب‌ماندگی ذهنی، چکیده مقالات روانشناسی، پایگاه‌های اطلاعاتی مربوط که به ارائه خدمات رایانه‌ای در این زمینه می‌پردازند، عبارت‌اند از: مرکز اطلاعات تحقیقات آموزشی و مرکز اطلاعات روانشناسی و روانپزشکی.
دیگر مناطق جهان
فعالیت ناشنوایان در زمینه روزنامه‌نگاری و انتشار مجله، در همه مناطق جهان، کم و بیش وجود دارد. در ایران از قدیم نشریات متعددی را منتشر کرده‌ا‌ند. هم اکنون شکست سکوت به همت گروهی از ناشنوایان مشهد منتشر می‌شود. کانون ناشنوایان ایران هم نشریه‌ای به صورت جزوه در سطح محدود منتشر می‌کند. گویا اولین کسی که در ایران نشریه برای ناشنوایان تأسیس کرد جبار باغچه‌بان بود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *