سخن سردبیر

بالاخره پس از ماه‌ها انتظار مجوز این مجله صادر شد و قرار شد به صورت فصلنامه و شماره نخست آن تابستان 1394 منتشر شود. پیش از این، شش پیش شماره منتشر شد تا به مجوز رسیدیم؛ از این‌رو تجارب لازم کسب شد؛ و خط‌مشی و اهداف خود را در عمل به آزمایش گذاشت و عیار آن را در بوته تحولات دوران و آراء نخبگان سنجید.
توان نامه با هدف توان‌سازی، توان‌بخشی و توان‌نمایی مددجویان معلول شکل گرفت و متولد شد. چند دهه است، نهادهای معلولیتی و تشکل‌های معلولان در ایران صاحب نشریه هستند؛ هر یک دغدغه خاصی دارند و نشریات به سبک‌ها و با ساختارهای مختلف منتشر کرده‌اند. ولی جای نشریه‌ای با خط‌مشی فرهنگ سازی در راستای توانمندسازی و معرفی توانایی‌های معلولان از طریق تجزیه و تحلیل علمی رخدادها و کاوش در تاریخ، فرهنگ و جامعه معلولان خالی است. با اینکه جامعه نابینایان، ناشنوایان و مددجویان حرکتی به اندازه‌ای از بلوغ و رشد رسیده‌اند و به مجله‌ای مرجع با مباحث کاملاً علمی نیاز مبرم دارند. از این‌رو لازم است نشریه‌ای در سطح معلولان نخبه و هم افق با تفکرات و تأملات آنان و در شأن شخصیتشان منتشر گردد. معلولان امروزی به رایانه و شبکه جهانی اینترنت مجهزاند و هر روز اخبار حوادث جهان را مرور و آخرین شیوه‌های فناوری در رشته‌های متعدد را مطالعه می‌کنند، این نسل، نشریه‌ای هم وزن و هم طراز خودش می‌خواهد. توان نامه پاسخی به این ضرورت‌ها است و پس از رصد کردن نیازمندی‌های اطلاعاتی، اجتماعی و فکری مددجویان شکل گرفته و پا به هستی گذاشته است. و با کشف استعدادها و خلاقیت‌های آنان، درصدد تأمین خواسته‌های آنان، نیز معرفی نبوغ‌های کشف شده به جهان است. در این راه از شخصیت‌های دارای معلولیت غفلت نخواهیم کرد و از قدرت فکری و ابتکارات نویسندگی و دیگر زمینه‌های خود معلولان استفاده می‌شود. امید است آنان هم این مجله را از خود دانسته؛ همکاری صمیمانه داشته؛ خطاها را منصفانه تذکر دهند و اطلاعات لازم را در اختیار مدیریت مجله بگذارند. اما پرونده ویژه این شماره، «ناشنوایان و زبان اشاره» است.
جامعه ناشنوایان ایران در سه دهه اخیر با مشکلات عملی و نظری، علمی و اجتماعی متعدد دست به گریبان بوده است. با گذشت زمان نه تنها این مشکلات مرتفع نشده و حتی کمتر نشده بلکه به تعداد آنها افزوده شده، پیچیده‌تر و مشکل‌تر شده است.
فقدان جامعه مرجع در ناشنوایان، نیز فقدان اراده جدی و کارشناسانه برای حلّ مشکلات ناشنوایان موجب شده که عقل جمعی و اتفاق عمومی در این جامعه شکل نگیرد؛ به تبع نتوانند راه‌کار بر مبنای تدبیرهای اجماعی و قابل قبول همگان برای مشکلات پیدا کنند. در سال‌های متوالی، ناشنوایان در نشست‌ها و همایش‌های خود همواره بر مشکلات مختلف از جمله زبان اشاره تأکید کرده و از مسئولین و مدیران محترم درخواست عاجزانه برای حل آنها مطرح کرده‌اند. آنان در همایش مترجمین زبان اشاره (تیرماه 91- زنجان)، همایش مترجمین در مشهد (بهمن 1392)، همایش بانوان ناشنوا (زاهدان، شهریور 1393)، گردهمایی معلمان ناشنوا (تهران، 1385)، گردهمایی دانشجویان ناشنوا (اصفهان، 1385) و چندین نشست دیگر همواره بر خواست‌های خود تأکید کرده و به روش‌های مختلف از مسئولین خواستار یاری و مساعدت شده‌اند. اما پاسخ شایسته و بایسته از مسئولان محترم سراغ نداریم:
حادّترین مشکل در جامعه ناشنوایی ایران، «زبان اشاره» است. توان‌نامه درصدد برآمد با کالبدشکافی مشکلات زبان اشاره و تجزیه و تحلیل راه‌کارهای عرضه شده در باب مشکلات حادّ ناشنوایان، بستری برای همفکری و حلّ اساسی مشکلات فراهم آورد. از اینرو دست نیاز و یاری به سوی همه نخبگان و متفکران برده و استدعا داریم در گشودن گره‌های فرهنگ و جامعه ناشنوایی همفکری و همکاری فرمایند.
توان‌نامه در هر شماره برحسب نیازها و ضرورت‌ها دارای این فصل‌ها و بخش‌ها است: معرفی شخصیت‌های معلولان صاحب فرزانگی و فرهیختگی؛ مقالات علمی؛ اطلاع‌رسانی درباره نشست‌ها و همایش‌ها؛ کتابشناسی و نقد کتاب‌های منتشره، نشریات، لوح‌های فشرده و پایان‌نامه‌های جدید؛ راهنمایی در مورد فیلم‌ها؛ معرفی تشکل‌های دولتی یا مردمی و گزارش فعالیت‌های آنها؛ تجزیه و تحلیل طرح‌نامه‌ها؛ گفت‌وگو با نخبگان. نیز این مجله در هر شماره از اسناد و مدارک تاریخی مانند تصاویر قدیمی بهره می برد.
در مورد حجم توان‌نامه همواره با دیدگاه‌های مخالف و موافق مواجه بوده‌ایم. با توجه به اینکه هم اکنون نشریات فراوان کم حجم در شهرهای مختلف در عرصه معلولیت منتشر می‌شود، اما نشریه علمی و جامع در زمینه مسائل معلولین نداریم؛ از طرف دیگر، ده‌ها موضوع هست که لازم است جنبه‌های آن کاوش و بررسی شود و پرونده جامع و کامل تشکیل گردد تا پژوهشگران، نویسندگان و حتی مدرسین، روزنامه‌نگاران و دیگر کاربران به راحتی بتوانند مراجعه و استفاده کنند، همه این دلایل، مدیریت توان‌نامه را مجاب کرد تا نشریه‌ای جامع، کامل و رفرنس منتشر کنند؛ هرچند حجم آن چشمگیر شود.
از منظر دیگر، لازمه فرهنگ‌سازی، نشریه‌ای حجیم و با پرستیژ است. نشریه جامع به عنوان یک شیوه برای فرهنگ‌سازی پذیرفته شده؛ تجربه آن را بهترین ابزار در راستای القای فرهنگ مطلوب می‌داند.
جامعه هدف توان نامه همه قشرهای مددجویان از ناشنوا، نابینا و حرکتی است و سطح ادبیات مقالات و گزارش‌ها قابل استفاده برای عموم کاربران است. با این حال در تلاش هستیم به نخبگان و نیازها و دغدغه‌های آنان اهتمام خاص داشته باشیم. زیرا طبقه فرهیخته به عنوان «گروه مرجع» در همه شؤون جامعه معلولان تأثیر خواهد داشت. تأمین نیازهای فکری این گروه، بالمآل به سامان‌دهی و اصلاح امور عموم جامعه خواهد انجامید.
دفتر فرهنگ معلولین به عنوان بنیانگذار این نشریه همواره از حمایت‌های جناب حجة الاسلام والمسلمین سید جواد شهرستانی رئیس محترم دفتـر آیت‌الله العظمی سید علی سیستانی دام ظله برخوردار بوده و توصیه‌های ایشان راهگشا و راهنمای ما در همه زمینه ها بوده است.
مجله بر خود فرض می‌داند همه آراء را اطلاع‌رسانی کند؛ از این‌رو اندیشه‌های موافق و مخالف را در هر زمینه معرفی خواهیم کرد. زیرا بر این باور هستیم، فقط با گفت و شنود و تضارب آراء می‌توان به کمال فکری رسید و بر حلّ مشکلات فائق آمد. البته بدون نقد، اظهارنظر و داوری مخاطبان و کاربران نمی‌توان به اهداف مزبور نائل شد. از این‌رو از راهنمایی‌های شما کمال تشکر را داریم.
سردبیر

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *