حدیث داخل جلد

رسول اکرم (ص) و تأمین نیازهای معلولان
محمد بن عبدالله، پیامبر گرامی(ص) فرمود: مَنْ كَفَى ضَرِیراً حَاجَةً مِنْ حَوَائِجِه فَمَشی فیها حَتى یَقْضیها اَعْطاهُ اللهُ بَراءَتَیْن بَراءةً مِنَ النارِ و بَراءة ًمِنَ النِفاقِ و قَضى لَهُ سَبْعینَ اَلْفٍ حاجةٍ فى عاجِلِ الدُنیا و لَم یَزِلْ یَخوضُ فى رَحْمَةِ اللهِ. (الوسائل، ج11، ص565، ح6)
هر شخصی به تأمین نیازی از احتیاجات نابینایی بپردازد و در این راه با تلاش نیازش را برطرف نماید، خداوند [چهار پاداش] به او می‌دهد: او را از آتش جهنم ایمن نموده؛ مبرا از [رذیلت اخلاقی] نفاق و دورویی می‌نماید؛ هفتاد هزار نیاز ضروری او را در دنیا برآورده می‌سازد، و بالاخره همواره از رحمت الهی برخوردار خواهد شد.
توضیح
این روایت به چند نکته مهم اشاره کرده است: 1ـ حضرت نیاز خاصی را معین و مشخص نکرده و به صورت عام فرموده «حاجتی از حوائج نابینا» را هر کس تأمین نماید؛ چون نابینایان در هر زمان، نیاز خاص و اولویت‌هایی دارند و نیازهای افراد نسبت به شرایط و مکان‌ها و زمان‌ها متفاوت است. 2ـ توانمند و توان‌بخشی به معلولان منوط به تأمین نیازهای جسمی و روحی؛ فرهنگی و اقتصادی؛ پزشکی و دارو و درمان؛ حتی کتاب، نشریه، نرم‌افزار، وسایل مدرن ارتباطی مثل موبایل و رایانه است.
متأسفانه در سال‌های اخیر تأمین ضرورت‌های زندگی و کاری نابینایان و دیگر معلولان از طرف سازمان‌های دولتی نظیر بهزیستی کاهش یافته است. اما مدیران دولتی باید متوجه باشند که رسول خدا(ص) تأکید و سفارش خاص بر این موضوع فرموده‌اند.
3ـ رسول خدا(ص) تأمین نیازهای عملی نابینایان را مورد تأکید قرار داده است. یعنی شعار و سخن سودی ندارد بلکه باید راه افتاد و تلاش کرد تا اینکه به هدف رسید و عملاً نیازها را تأمین کرد. به همین دلیل از اصطلاحات «مشی» و «یقضی» استفاده فرموده است.
4ـ رسول خدا(ص) تأمین یک حاجت را با چهار پاداش هم‌سنگ می‌داند، آن هم پاداش‌های بسیار سنگین، همه اینها نشانگر این است که تأمین ضرورت‌های این قشر لازم است. 5ـ بری شدن از نفاق و زدودن دورویی از آثار دفع مشکلات نیازمندان و برداشته شدن تبعیض بین افراد سالم و افراد معلول است. اگر معلولان نیازمند مانند دیگر مردم از مواهب زندگی برخوردار شوند، بسیاری از مفاسد اخلاقی از جمله نفاق در جامعه رخت برمی‌بندد. 6ـ تأمین ضرورت‌های نابینایان موجب سریان رحمت‌های الهی و نعمت‌های فراوان، دسترسی به توسعه و پیشرفت، رفاه و زندگی مطلوب همگانی خواهد شد. بر عکس آن هم ممکن است و عدم رسیدگی به معلولان موجب نقمت، فقر، انواع مفاسد و بلایا و خلاصه عقب ماندگی خواهد شد. البته این روایت با اصطلاحات و ادبیات مردم آن دوره، همین نکات را یادآور شده است.

رسول خدا(ص) و زبان اشاره
عبدالعزیز بن ابی حازم از رسول خدا(ص) چنین نقل کرده است.
قال رسول الله(ص): أنا و كافِلُ اليَتيمِ في الجَنَّةِ هكذا و أشارَ بِالسَّبّابَةِ و الوُسطى (صحیح بخاری، ج5، ص2032 حدیث 4998).
رسول خدا(ص) فرمود: من و رسیدگی کننده به یتیم در بهشت اینگونه هستیم و با انگشت سبابه و میانی خود که به هم چسبیده بودند، اشاره کرد، یعنی مثل این دو انگشت در بهشت با هم و در کنار هم هستیم.
توضیح
استفاده از علائم و نمادهای اشاره در همه دوره‌ها متداول بوده است. چنانکه قرآن کریم، اشاره‌ی حضرت زکریا (آل عمران، آیه 41) و اشاره مریم مادر حضرت عیسی (سوره مریم، آیه 29) را معرفی کرده است. نیز در دوره رسول اکرم(ص) استفاده حضرت از زبان اشاره را گزارش کرده است.
همچنین این سخن حضرت، سند مهمی دالّ بر اینست که در آن دوره چسباندن دو انگشت میانی و سبابه و نشان دادن آنها به معنای در کنار هم و با هم بودن است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *