استفاده از کامپیوتر

استفاده از کامپیوتر

تا سال ۱۳۸۳ استفاده از رایانه برایم رویایی دست نیافتنی بود. استفاده از وسیله ای که در نظرم ساکت و مرموز اما دوست داشتنی بود. هر فرد بینایی را که با رایانه کار می کرد می دیدم به حال او قبطه می خوردم وبه حال خود افسوس. با خود می گفتم دانش جو هستم و نمیتوانم با رایانه و اینترنت کار کنم. تا این که یکی از دوستان خوبم پیشنهاد کرد برای آموختن رایانه به تهران برویم. با آن که برای رفتن به تهران اضطراب زیادی داشتم اما به خاطر رسیدن به رویای دست نیافتنی که در زهنم ساخته بودم با چند تن از دوستان نابینایم به تهران رفتیم.در آن سالها کلاس های آموزش رایانه ویژه نابینایان و کم بینایان در قم وجود نداشت.در جلسه اول کلاس نکاتی در باره رایانه گفته شد. از جلسه دوم استاد به طور عملی به آموزش کار با رایانه پرداخت. هر چه کلاس ها ی رایانه جلوتر می رفت کار با آن که دیگر برایم وسیله ای خاموش و مرموز نبود جذابتر می شد.
اکنون که مانند افراد بینا می توانم از رایانه استفاده کنم و از مطالب علمی گرفته تا آشپزی را در سایت های گوناگون بخوانم خدا را شکر می کنم که با کمک او و استادان خوب و پیشرفت های نرم افزاری من و هم نوعانم می توانیم از این وسیله جادویی بهره ببریم.
خدای خوبم به خاطر همه چیز هایی که برایمان خوب است و به ما عطا کردی و هر آن چه که حتما به صلاح ما نبوده راحت تر بگویم برایمان خوب نبوده و به ما ندادی از تو ممنونم.

کبری صفایی صابر، قم، ۱۳ بهمن ۱۳۹۳

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *