طیبه عبدلی

بانوی نابينايی که مسئول اولين و تنها کتابخانه نابينايان استان قم است

tayebe abdoliکتابخانه آيت‌الله خامنه‌ای استان قم چند سال پيش ميزبان نابينايی شد که با وجود معلوليت خود با تمام وجود به احيای کتابخانه نابينايان پرداخت و اين گونه اولين کتابخانه نابينايان استان قم متولد شد.
سايت زنان قم نوشت: روابط عمومی بالايی که داشت در جا ميخکوبم کرده بود، کمی جا خورده بودم اما ديدن آن همه اشتياق در نگاه پرشور کسی که سالهاست دنيا را تاريک نگريسته است برايم خوشايند است اين درحالی است که اميد در تمام کلماتش موج می زند و سپاسگذاری بی حد و حصر از خداوند متعال هر انسانی را به فکر فرو می برد، از امکانات سخن می گويد و اينکه نيروی جوانی موهبتی است که نبايد بيهوده سپری شود و در می مانم در اين همه شوق و اشتياق از معلولی که سالهاست با ديدن دنيا وداع کرده است.
خبرنگار ما به سراغ خانم طيبه عبدلی بانوی روشندلی که مسئول تنها کتابخانه نابينايان در استان قم است، رفته و پای صحبت های دلنشين او نشسته است:
* لطفا خودتان رامعرفی کنيد؟
من طيبه عبدلی متولد سال ۱۳۵۶ در استان قم و کارشناس ارشد ادبيات هستم و هم اکنون افتخار مسئوليت اولين و تنها کتابخانه نابينايان استان قم را دارم.
* خانم عبدلی فرموديد که کارشناسی ارشد داريد، آيا درس خواندن برای يک نابينا سخت نيست؟
هرکاری سختی دارد حتی برای کسانی که نابينا نيستند و از نعمت بينايی برخوردارند ممکن است درس خواندن مشکل به نظر برسد، خوب اين مشکلات برای ما نابينايان به خصوص زمانی که من درس می خواندم به دليل امکانات محدودی که وجود داشت به مراتب سخت تر بود اما به لطف خدا توانستم در اين راه با کمک خانواده ام به موفقيت برسم، البته زمانی که قرار بود در کنکور سراسری شرکت کنم به دليل نبود منابعی به خط بريل و يا گويا نتوانستم موفق شوم اما نهايتا با مشاوره دوستان دانشگاه آزاد را انتخاب کردم و در اين دانشگاه ادامه تحصيل دادم.
* دوران دانشگاه را چگونه سپری کرديد؟
خوب دوران کاردانی و کارشناسی ام را بسيار دوست دارم به دليل داشتن دوستانی که مرا بسيار ياری کردند. اما به دليل نبود منابع باز هم به مشکل برمی خوردم يعنی مجبور بودم صحبت های استاد را در کلاس ضبط کنم و همين منبع من برای امتحان بود البته گاهی دوستانم لطف می کردند و برخی منابع را برايم می خواندند تا ضبط کنم اما متاسفانه اين منابع معمولا دير به دستم می رسيد و تقريبا بی فايده بود اما به فضل الهی توانستم اين دوران را به اتمام برسانم.
اما در دوره ارشد مشکلاتم بسيار بيشتر بود به دليل اينکه مجبور بودم به اراک رفت و آمد کنم و همين موضوع معضلی بزرگی بود. البته به دليل اينکه يکی از دوستان نابينايم نيز با من همراه بود کمی دلگرم بودم اما خوب شرايط هميشه مطلوب نيست و هميشه دوستان خوب سر راه آدم قرار نمی گيرند. دوستانی که در دوره های قبل داشتم و زحمات زيادی برای من می کشيدند را در دوره ارشد نيافتم و خوب اين موضوع برايم مشکلاتی را در بر داشت، کمک کردن به معلولان اگرچه برای بسياری از افراد خوشايند است اما هميشه اين افراد در دسترس نيستند.
* خانم عبدلی چگونه وارد اين شغل شديد؟
وقتی من وارد اين مجموعه شدم کتابخانه مجزايی برای نابينايان در سطح استان قم وجود نداشت بنابراين تصميم گرفتم به هر صورتی که شده کتاب های بريلی که به صورت پراکنده در کتابخانه ها موجود بود را جمع آوری کرده و تجميع کنم. البته ناگفته نماند در اين راه برادرم که ايشان نيز کم بينا هستند کمک زيادی به من کردند.
* به نظر شما نابينايان در زمينه اشتغال با چه مشکلاتی روبه رو هستند؟
بچه های نابينا اکثرا باوجود مشکلات فراوان، تحصيل کرده هستند اما کم لطفی زيادی در حقشان صورت می پذيرد درحاليکه نابينايان به دليل معلوليت خود معمولا از فن بيان بسيار بالايی برخوردارند و می توانند در اين زمينه مشغول شوند اما حتی در شغل های اپراتوری هم دوستان کم لطفی کرده و ترجيح می دهند از افراد بينا استفاده کنند به همين دليل نابينايان با مشکلات فراوانی روبه رو هستند و بسياری از آنان به انزوا کشيده می شود.
* کتابخانه نابينايان چه فرقی با کتابخانه معمولی دارد و آيا استقبال خوبی از آن می شود؟
خوب ما هم کتابهای به خط بريل داريم و هم کتابهای گويا که به صورت کاست و يا سی دی در مجموعه وجود دارد که به طبع به دليل فقرفرهنگی که در اين قشر معلول موج می زند استقبال خوبی از طرف نابينايان داشته ايم.
ما کتابهای معمولی را توسط تايپيست ها به صورت فايل ورد در می آوريم و سپس آنرا به خط بريل تبديل می کنيم و بعد توسط پرينترهای مخصوص آنها را به صورت کتاب های بريل در کتابخانه قرار می دهيم.
* آيا نهاد و يا سازمانی در اين زمينه به شما کمک کرده است؟
نه هيچ نهاد و سازمانی به ما کمک نمی کند، حتی سرانه کتابی که به کتابخانه های معمولی تعلق ميگيرد را به ما نمی دهند و ما مجبوريم تمامی کتابها را خودمان توليد کنيم و خوب اين کار کمی سخت و زمان بر است و نيازهای نابينايان عزيز را برطرف نمی کند.خود من بيشتر دوست دارم در زمينه کودکان فعاليت کنم و کتابهای داستانی کودکان را بريل و گويا کنم حتی کتابهايی داريم که برای اولين بار عکس های آن رانيز برجسته کرديم تا بچه های نابينا بتوانند اشکال را نيز لمس کرده و حس کنند اما به دليل حمايت هايی که صورت نمی گيرد هميشه در مضيقه هستيم.
* آيا می توانيد از افراد داوطلب در اين زمينه استفاده کنيد؟
بله حتما، همين جا از تمامی کسانی که می توانند به صورت داوطلبانه به ما کمک کنند درخواست همکاری می کنم به دليل اينکه برخی کارها فقط از عهده افراد بينا برمی آيد و ما نمی توانيم آنرا انجام دهيم و يا کند انجام می دهيم روند توليد کتابهای گويا و بريل بسيار کند است. اما اگر کسانی باشند که فايل ورد کتاب ها را دراختيار ما بگذارند و يا با صدای خود کتاب گويا توليد کنند بسيار استقبال می کنيم.
* خوب اين افراد داوطلب بايد چگونه به شما دسترسی پيدا کنند؟
آدرس ما خيابان ساحلی جنب سازمان ثبت احوال کتابخانه آيت الله خامنه ای بخش نابينايان است و از ساعت ۸ تا ۱۴ بعداز ظهر در خدمت دوستان هستيم.
* يک خاطره خوب…
يادم هست اولين باری که سرکلاس دانشگاه قرار گرفتم با برخوردهای نامناسب استادان کمی دچار ياس و نااميدی شدم تااينکه کلاس زبان فرا رسيد و استادی که در ذهنم حک شد. اين استاد با ديدن من برخورد مناسبی با من کرد و از دو تن از بچه های کلاس خواست که کنار من بنشينند و مرا در خواندن درس ياری کنند. آن دونفر دوستان صميمی من شدند و يار و ياور دوران دانشجويی ام اما خاطره آن استاد و مهربانيش هيچگاه از ذهنم پاک نمی شود.
* آيا طيبه عبدلی خاطره بدی هم دارد؟
بعداز کمی تامل می گويد: خاطره بد که گفتن ندارد اما خوب می گويم تا ديگر کسی ناخواسته ديگران را نرنجاند. يادم هست روزی بچه ها را برای بازديد به اينجا آورده بودند همراه آنها يکی از اساتيدوروسای دانشگاه نيز حضور داشت، وی وقتی مرا ديد مرا با واژه کور خطاب کرد، با شنيدن طرز صحبت او کمی ناراحت شدم اما به روی خود نياوردم چراکه يک فرهنگی تحصيل کرده نبايد از اين واژه استفاده کند و اينرا هم بدانيد همه نابينايان از واژه کور بدشان می آيد اما شايد به روی خودشان نياورند.
منبع: خبرگزاری فارس؛ وب سایت شمعدانی، ۴ آذر ۱۳۹۳

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *