ناشنوایان در صحنه سیاست

ناشنوایان به خاطر نقص شنوایی ، از نعمت توانایی بر قراری ارتباط کلامی به عنوان شرط لازم برای حضور در اجتماع از جمله سیاست محروم هستند. با این حال ، تاکنون پنج فرد ناشنوا در سایه پشتکار و اراده آهنین و تلاشهای زیاد موفق به راهیابی به صحنه سیاست همچون حضور در پارلمان به عنوان بالاترین نهاد قانونگذار ملی شده اند.
۱- فرانسیس هامبرستون b_152_215_16777215_00_images_stories_photo_Francis_Humberston_Mackenziمکنزی Francis Humberstone Mackenzie
فرانسیس هامبرستون مکنزیفرانسیس به سال ۱۷۵۴ میلادی در اسکاتلند به دنیا آمد و ناشنوایی اش از نوع مادر زادی بود.او برای تحصیل به یک مدرسه شفاهی واقع در شهر ادینبورگ Edinburgh رفت که هر گونه استفاده از زبان اشاره در آن ممنوع بود.
فرانسیس با اینکه موفق به یادگیری مقداری از تکلّم شده بود ، همیشه از اشارات و هجی دستی برای برقراری ارتباط با اطرافیان استفاده می کرد و در صدد آموزش هجی دستی به آشنایان بر می آمد تا آنها بتوانند برای گفتگو با او از این روش استفاده کنند.
داستان معروفی از فرانسیس مکنزی در کتابهای معتبر تاریخی انگلستان نقل شده است:
“شبی فرانسیس را به مهمانی بزرگی در منزل لرد ملویل دعوت می کنند. در آنجا ، دو مهمان با گمان اینکه طرف مقابلش ناشنواست ، شروع به هجی دستی برای گفتگو با یکدیگر می کنند.
فرانسیس به محض اینکه به محل دعوت رسیده ، شاهد چنین صحبت انگشتی می شود و شروع به خندیدن می کند. در نتیجه ، آن دو مهمان با تعجب به همدیگر می گویند: من فکر کرده بودم که شما ناشنوا هستید! ”
فرانسیس در سال ۱۷۸۱ میلادی به عنوان بزرگ خاندان اصیل مکنزی شناخته شد لذا به فکر راهیابی به پارلمان انگلستان افتاد. اما با توجه به ناشنوایی اش ، هیچکس به کاندیداتوری او اهمیت نداد. با این حال ، او در سال ۱۷۸۴ میلادی موفق به شکست رقیب سرسخت اش ” لرد مک لئود ” شد. بدینوسیله فرانسیس مکنزی به عنوان اولین سیاستمدار ناشنوا در طول تاریخ شناخته شد.
فرانسیس تا سال ۱۷۹۰ میلادی در پارلمان ماند و سپس به سرزمین مادری اش – اسکاتلند – برگشت. با آغاز جنگ میان فرانسه و انگلستان ، او فرماندهی هنگ ۷۸ متشکل از سربازان اسکاتلندی را به عهده گرفت و در سال ۱۸۰۸ میلادی به درجه ژنرالی رسید ، سپس مجدداً به پارلمان انگلستان برگشت و با اخذ اکثریت آرا به مقام فرمانداری جزیره باربادوس واقع در آمریکای مرکزی منصوب گردید و به آنجا رفت.
فرانسیس تلاشهای زیاد برای بهبودی وضعیت سیاهپوستان برده جزیره باربادوس انجام داد و سرانجام در سال ۱۸۱۲ میلادی به انگلستان برگشت و در هفت سال بعد به علت فقر و فلاکت ناشی از فروش منزل اعیانی و سرزمینهای زیادی خویش که منجر به برباد رفتن ثروتش شد ، درگذشت. او متاهل و صاحب چهار پسر و شش دختر بود.

۲- جک آشلی Jack Ashley
b_225_150_16777215_00_images_stories_photo_JackAshleyجک به سال ۱۹۲۲ میلادی در انگلستان به دنیا آمد. او از بدو تولد شنوا بود و در سن چهارده سالگی مدرسه را برای کار در کارخانه فلز ترک کرد و در سن بیست و دو سالگی به عضویت کمیته دبیرخانه اتحادیه ملی کارگران امور شیمایی درآمد و همچنین عضو شورای شهر که خدمات مشاوره ای به شهردار ارائه می دهد ، بوده است.
ظاهرا جک هیچ برنامه ای برای ورود به صحنه سیاست نداشت اما فعالیتهای زیاد در جنبش کارگری ، او را به طرف سیاست کشاند.
سرانجام جک در سال ۱۹۶۶ میلادی به نمایندگی از مردم منطقه استوک آن ترنت جنوبی به پارلمان انگلستان راه یافت و در سال بعد ، برای درمان عفونت داخلی گوش تحت عمل جراحی قرار گرفت اما به علت نا موفق بودن عمل ، قوه شنوایی خود را از دست داد.
جک آشلی چون هیچ تجربه برای پذیرش شرایط ناشنوایی را نداشت ، از شدت افسردگی در صدد کناره گیری از فعالیتهای سیاسی برآمد ، اما تشویق اطرافیان باعث شد که همچنان در پارلمان بماند. به خاطر گذراندن دوره زبان آموزی ، جک قادر به سخن گفتن در حد قابل فهم است ، هر چند او را با اصطلاح ” ناشنوا شده Deafened ” می شناسند.
جک در پارلمان ، برای احقاق حقوق کارگران ، معلولان ، جوانان ناشنوا و افراد نابینا- ناشنوا ( دو معلولیتی ) بسیار تلاش کرده است.
سرانجام جک آشلی در سال ۱۹۹۲ میلادی با کمک عمل جراحی کاشت حلزون ، دوباره توانایی شنیدن را بدست آورد که برایش مثل یک معجزه بود. در نتیجه ، به همراه همسرش همیشه از فعالیتهای مرکز تحقیقات پزشکی در شاخه گوش حمایت به عمل می آورد تا از این راه ، به سایر ناشنوایان نیازمند فایده برساند.

۳- گری ملکوفسکی Gary Malkowski
b_241_178_16777215_00_images_stories_photo_garymalkwskiگری ملکوفسکی Gary Malkowskiگری به سال ۱۹۵۸ میلادی در کانادا به طور ناشنوای مادر زادی به دنیا آمد و شغلهایی همچون کارگر مزرعه ، دربان و سرایدار داشت. او به خاطر علاقه به ناشنوایان و خدمت به آنان ، به دنبال شغل مدرس زبان اشاره ناشنوایان رفت و سپس به صورت مشاوره خانوادگی ناشنوایان فعالیت کرد و در نهایت ، به مقام مشاور عالی توانبخشی ناشنوایان منصوب شد.
سرانجام گری در سن سی و دو سالگی در مبارزه انتخاباتی منطقه یورک شرقی از شهر تورنتو پیروز شده و در سال ۱۹۹۰ میلادی موفق به راه یابی به پارلمان ایالتی اونتاریو گردیده است.
در نتیجه ، او به عنوان اولین فرد ناشنوای قاره آمریکای شمالی شناخته شد که از زبان اشاره آمریکایی برای سخنرانی در جلسات پارلمان استفاده کرده است.
وقتی گری ملکوفسکی به پارلمان ایالتی اونتاریو راه یافت ، هیچ جایگاه متناسب با شرایط فیزیکی ناشنوایان و سایر معلولان پیش بینی نشده بود. تلاشهای گری موجب تصویب یک قانون ویژه گردید که اشخاص کمکی قادر به همراهی با نماینده معلول پارلمان برای حضور در جلسات شدند.
در نتیجه ، رابطان زبان اشاره ناشنوایان اجازه یافتند که در محل پارلمان خدمات رابطی گری ملکوفسکی را انجام بدهند تا او قادر به درک سخنرانی سایر نمایندگان پارلمان باشد.
گری در پارلمان در زمینه موضوعات معلولیت از جمله تساوی فرصتهای شغلی فعالیت کرده و نقش رهبری در جلب توجه همگان نسبت به مسائل ناشنوایان از جمله رفاه اجتماعی ، آموزش و سواد آموزی را داشته است.
او بانی تاسیس مدرسه فرانسه زبان ناشنوایان در ایالت اونتاریو بود و همچنین در راه اندازی دوره تدریس زبان اشاره آمریکایی و زبان اشاره کبکی به شاگردان ناشنوا و نیمه شنوا ( سخت شنوا ) نقش موثری داشت.
سرانجام گری ملکوفسکی در سال ۱۹۹۵ میلادی بعد از پنج سال مداوم حضور در پارلمان ، به محل شغل سابق اش یعنی شعبه سازمان دولتی ناشنوایی کانادا در تورنتو برگشت که خدمات ویژه به افراد ناشنوا ارائه می دهد.
گری ملکوفسکی در راه اندازی تجمع اعتراضات ناشنوایان کانادا در اردیبهشت سال ۲۰۰۷ میلادی نسبت به ترویج سیستم آموزشی تلفیقی که موجب تضعیف زبان اشاره ناشنوایان می شود ، در شهرهای کانادا همچون تورنتو و اوتاوا و حتی پایتخت آمریکا
(روبروی درب سفارت کانادا ) که مسئولیت آن بر عهده دوست ناشنوای ایرانی اش “عباس بهمنش” بود ، نقش غیر قابل انکاری داشت.

۴- آلکس ندیزی Alex Ndeezi
AlexNdeeziآلکس که در ابتدا رئیس انجمن ملی ناشنوایان اوگاندا بود ، برای پیشبرد احقاق حقوق ناشنوایان که جزو محروم ترین قشرهای قاره آفریقا محسوب می شوند ؛ تصمیم حضور در صحنه سیاست را گرفت. او با پیروزی در یک مبارزه سخت انتخاباتی به سال ۱۹۹۶ میلادی ، به عنوان اولین ناشنوای قاره آفریقا شناخته شد که به پارلمان اوگاندا راه یافت.
داشتن سوابق و تجربیات مهم شغلی به همراه تحصیلات آکادمیکی به آلکس کمک کرد که بر رقبای سیاسی پیروز شود.
آلکس در پارلمان به شدت مورد توجه رسانه های جمعی اوگاندا قرار دارد به خصوص به عنوان مدافع نظریه تساوی جنسی و نژادی گروههای اقلیت کنار گذاشته شده از جامعه ، شناخته شده است.
او به عنوان یک فرد ناشنوای عملگرا به مدت ده سال در زمینه امور معلولین به طور جدی کار کرده است.
آلکس ندیزی رئیس یک سازمان غیر دولتی به نام اتحادیه ملی افراد معلول اوگاندا بود که بعدها در تاسیس شعبات انجمن ناشنوایان اوگاندا نقش موثری را ایفا می نماید. از این رو ، در جامعه ناشنوایان اوگاندا محبوبیت زیادی دارد.

۵- ویلما نیوهایودت – دراچن Wilma Newhoudt – Druchen
b_178_216_16777215_00_images_stories_photo_WilmaNewhoudt-Druchenویلما نیوهایودت – دراچن Wilma Newhoudt – Druchenویلما در سن سه سالگی به علت ابتلا به بیماری منژیت ناشنوا شد. او در سال ۱۹۹۴ میلادی از دانشگاه گالادت آمریکا فارغ التحصیل شد و به کشورش آفریقای جنوبی برگشت.
ویلما به عنوان اولین زن ناشنوا در جهان شناخته شده که موفق به راه یابی به پارلمان گردیده است.
او در تمام زمینه های مرتبط با ناشنوایان از جمله مدیر ایالتی فدراسیون ناشنوایان فعالانه کار کرده و قبل از پیروزی در مبارزات انتخاباتی ژوئن ۱۹۹۹ میلادی ، مدیر ایالتی جامعه افراد معلول شده کشور آفریقای جنوبی بود و در راه اندازی دوره تربیت مدیریت و سخنرانی برای شاگردان ناشنوای مدارس ناشنوایان جهت آشنایی با حقوق خودشان تلاش زیادی کرد.
وقتی که ویلما به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد ، از حق داشتن رابط زبان اشاره محروم بوده است. در نتیجه ، او در صدد احقاق چنین حقی برآمده و در راه تهیه یک اعلامیه رسمی ویژه حقوق افراد معلول آفریقای جنوبی برای تصویب در پارلمان تلاش کرده است.
ویلما امیدوار است که در آینده نزدیک ، ناشنوایان بتوانند برای ایجاد تغییرات به منظور ساختن دنیای بهتر شان فعالیت کنند. او معتقد است که ایجاد روابط نزدیک با یک حزب سیاسی موجب تقویت جنبش آگاهی مردمان نسبت به نیازهای ناشنوایان می شود و گام هایی برای احقاق حقوق قشر ناشنوایان برداشته خواهد شد.
سرانجام ویلما در پانزدهمین دوره کنگره جهانی فدراسیون ناشنوایان که در ماه تیر ۲۰۰۷ میلادی در شهر مادرید اسپانیا برگزار شد ؛ با به دست آوردن رای لازم به عضویت هئیت رئیسه فدراسیون جهانی ناشنوایان در آمد و همچنین کشور آفریقای جنوبی در سایه تلاش بی مانندش ، به افتخار میزبانی شانزدهمین دوره کنگره جهانی فدراسیون ناشنوایان انتخاب شد که در چهار سال بعد ، یعنی سال ۲۰۱۱ میلادی برگزار خواهد شد.

b_264_187_16777215_00_images_stories_photo_Behzadناشنوایان ایران :
محمد علی نامداری که نیمه شنوا (سخت شنوا) و کارمند سازمان بهزیستی همدان است ؛ به عنوان اولین ناشنوای ایرانی شناخته شد که برای شرکت در انتخابات مجلس شورای اسلامی سال ۱۳۷۴ ، فعالیتهای انتخاباتی خود را شروع کرد اما موفق به راهیابی به مجلس نشد.
ناشنوایان ایرانبهزاد اشتری که ناشنوا و دبیر هنرستان ناشنوایان سید جمال الدین اسد آبادی واقع در یوسف آباد می باشد ؛ برای شرکت در انتخابات سومین دوره شورای شهر تهران سال ۱۳۸۵ ثبت نام کرد و حمایت از تشکل های غیر دولتی (NGO) از جمله کانون ناشنوایان ایران را جزو اولویت های کاری خود اعلام نمود. با این حال ، موفق نشد به پیروزی در چنین انتخابات دست یابد.
به نظر می آید که ناشنوایان در ایران برای حضور در صحنه سیاست با مشکلات زیادی روبرو هستند.

منبع:  وب سایت بنیاد پژوهش های ناشنوایان ایران

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *