“معلول” کسی است که قدرت تفکر، تغییر و تلاش ندارد

Disebledباید باور کنیم همه معلول علتیم، مهم نیست معلول کدام علت، اما خوب است بپذیریم خدمتگزاری را با تمام وجود، و خدمت کنیم در جهت رساندن سرانگشتان روشندلی به صبح آرزوهایش.

برسانیم ناشنوایی را به پیامی، اگرچه نمی تواند بشنود اما لبهای صادق گویا خبری باشد از سر شوق. می شود با لبخندی از سر صدق، نه عصا بلکه ستونی محکم برای تپیدن قلب توان یابی شد. می توان دست توانمندی شد بابت رستن یک معلول از چرخ بلا تکلیفی.

می توان خارج شد از پس قدرت و در چرخه عزت به توانایی شان به کسی اندیشید که توانایی هر کار از اوست. می توان عشق شد و در دل تنهایی این آدمها تابید و به هیچ فکر نکرد،\” جز رضای حقیقی ترین رضا\”.

منبع: فاطمه عبدالوند، وب سايت موسسه نيكوكاري رعد الغدير، مرداد ۱۳۹۰

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *