نسرين ظلى

خانم نسرين ظلى ناشنوا و عضو هئيت مؤسس انجمن خانواده ناشنوايان ايران
نسرین-ظلی

لطفاً بیوگرافی خود  را شرح د هید ؟
نسرین ظلی تهران هستم. از خانواد ه 6 نفری ما، من فرزند  ارشد  و اول خانواد ه می باشم که یکسان بعد  از ‏تولد م به علت بیماری ناشنوا شد م. اوایل د وران طفولیتم افراد  خانواد ه متوجه این موضوع نشد ه و به مرور زمان ‏ماد ربزرگم پی به این موضوع می برد  و ماد رم را واد ار می کند  تا مرا به نزد  پزشک ببرند . از آن زمان به بعد  ‏زند گی با ناشنوایی ام را آغاز کرد م و الان هم خد ا را شکرگزار هستم که به من نعمت های خوبی د اد ه است.‏
در سن 6 سالگی آقای د کتر بهروز که یکی از متخصصان آموزشی ناشنوایان بود  الفبای فارسی را با متد  ‏خود ش هفته¬ای 3 روز د ر منزل ما، آموزش می د اد  و من چون بسیار علاقمند  بود م که د ر این مد ارس عاد ی ‏حضور د اشته باشم مرا به كلاس ويژه ناشنوايان « آفتا» فرستاد ند  و د بیر زحمت کشم خانم  میرزایی د ر ‏آموزش خواند ن و نوشتن من تلاش فراوان نمود ؛ پنج سال بعد  د ر سفری که به خرمشهر د اشتم، د ر قطار با ‏خانم مهین رئيس روحانی ( که همسر آقای سید  رضا قلی شهید ی )، آشنا شد م. با این آشنایی و تشویق ایشان، ‏به مد رسه ناشنوایان که توسط زند ه یاد« جبارباغچه بان » تأسیس شد ه بود  راه یافتم و تا پایان کلاس ‏ششم تحصیل نمود م. ( د ر آن زمان، بیش از کلاس ششم وجود  ند اشت)‏
پد ر و ماد رم نیز به نوبه خود  د ر راه پیشرفت من از هیچ گونه کوششی د ریغ نمی ورزید ند  و ما بین من و ‏فرزند انشان تفاوتی قائل نبود ند  و هر کجا که می رفتند  مرا نیز با خود  برد ه و د ر جمع شرکت می د اد ند  تا ‏بد ین گونه از جامعه فاصله نگرفته و وارد  اجتماع گرد م.‏

در مورد  جبار باغچه بان هرچه د ر خاطره د ارید  بیان کنید ؟
چیز زیاد ی از ایشان به یاد  ند ارم فقط می د انم او مرد ی بسیار خوب، پاک و‎ ‎شریف بود  و نسبت خویشاوند ی ‏با ایشان د ارم، « جاری » د ختر جبار باغچه بان« ثمینه باغچه بان » هستم که د ر حال حاضر با یکد یگر د ر ‏ارتباط هستیم.‏
پد ربزرگم مرحوم احمد  ظلى مد ير كل وزارت د ارائى وقت د ر آن زمان عضو فعال جمعیت حمایت از کود کان ‏کرولال بود  و با جبار باغچه بان همکاری نزد یکی د اشت که با تلاش فراوان توانستند  زمینی جهت تأسیس ‏آموزشگاه ویژه ناشنوایان د ر محل یوسف آباد  از د ولت آن زمان د ریافت کنند .

د ر مورد  همسرتان و کار ایشان به طور مختصر و مفید  توضیح د هید ؟
قبل از سال 1348 د ر کلاس زبان انگلیسی مخصوص ناشنوایان د ر آموزشگاه باغچه بان شرکت می کرد م. د ر ‏چند  جلسه ای که معلم د ر کلاس د رس غایب بود  به جای او آقای جمشید  پیر نظر « براد ر شوهر ثمینه باغچه ‏بان » که شنوا و به زبان انگلیسی تسلط فراوان د اشت؛ تد ریس را به عهد ه می گرفت و د ر این جلسات بود  که ‏با یکد یگر آشنا گشتیم که این آشنایی منجر به ازد واج ما گرد ید  و د ر خطبه ی عقد  ما تنها یک شاخه نبات و ‏یک جلد  کلام ا… مجید  بود  و ما اینگونه زند گی مان را آغاز کرد یم. حاصل ازد واج ما 2 فرزند  پسر است که ‏اکنون د ر پاریس مشغول به کار هستند . متأسفانه زمان زند گی ما چند ان د وام نیافت چرا که د ر سال 1374 ‏همسرم به د یار باقی شتافت. او مرد ی بسیار رُک، پاک، جذاب، و با محبت بود  و اصلاً به ماد یات توجهی نمى کرد . او اولین کسی بود  که د ر ایران کلینیک سنجش شنوایی را د ر آموزشگاه باغچه بان تأسیس کرد  و د ر ‏ارائه سمعک و آزمایشات شنوایی به جامعه ناشنوایان خد مات زیاد ی عرضه نمود . او استاد  اولین د وره ‏اد یومتری د انشگاه شهید  بهشتی بود.

شما چگونه به فکر تأسیس انجمن خانواد ه ناشنوایان ایران افتادید ؟
قبل از‎ ‎تأسیس انجمن، من د ر سازمان ملی رفاه ناشنوایان و مرکز آموزش فنی و حرفه ای ناشنوایان به عنوان ‏رابط و مربی هنر فعالیت می کرد م. د ر سال 1351 با پیشنهاد  آقایان سید  رضا قلی شهید ی و حسن تقوی به ‏عنوان خزانه د ار شروع به کار کرد م.‏
نوع فعالیتم د ر این انجمن رسید گی به د رد ها و مشکلات خانواد ه های ناشنوا و برگزاری مراسمی از قبیل ‏جشن تولد  فرزند ان خانواد ه های ناشنوا، عروسی، ختم و… بود . چرا که هزینه این گونه مراسم و مجالس د ر ‏بیرون از انجمن برای خانواد ه ناشنوای کم د رآمد ، سرسام آور بود ه که برای لحظات شاد ی و غم هایشان این ‏مکان را برگزید یم و به لطف خد اوند  همگی راضی و خشنود ند .‏
ناگفته نماند که بعد  از 2 سال فعالیتم د ر این انجمن به علت پرمشغله بود ن و همچنین برگزاری انتخابات ‏بعد ی کارم را به گروه جوان تر واگذار نمود م.‏

فعالیت انجمن د ر گذشته و حال را چگونه ارزیابی می کنید ؟
در گذشته افراد  فعال بسیار کم د اشتیم و فعالیت انجمن بسیار ابتد ایی و محد ود  بود  ولی اکنون پیشرفت ‏بسزایی نمود ه که واقعاً جای شاد ی د ارد  و من افتخار می کنم که افراد  باسواد ، با شخصیت، د لسوز و پرانرژی ‏ناشنوا د ر این انجمن فعالیت می کنند . بند ه به نوبه خود م از ته د ل امید وارم که د ر سال های آتی شاهد  ‏پیشرفت روز افزون این انجمن باشم.‏

بهترین روز خاطره ای که از انجمن د اشتید  چه بود ؟
بهترین روز و خاطره ام د ر روز 9 ارد یبهشت ماه سال 86 بود  که به مراسم سی و پنجمین سالگرد  تأسیس ‏انجمن واقع د ر خیابان شریعتی د ر باشگاه خيريه بنیس د عوت شد م. از همه جایی بی خبر بعد  از اجرای برنامه های ‏مختلف و جالب از اعضای مؤسس انجمن خانواد ه ناشنوایان ایران، از آقایان سید  رضا قلی شهید ی، حسن تقوی و ‏اینجانب تجلیل کرد ند . هیچ وقت فکر نمی کرد م که بعد  از 35 سال اینگونه از ما قد رد انی و تشکر نمایند . که ‏بعد  از سخنرانی کوتاه، کیک ویژه مراسم که بسیار زیبا بود  توسط اعضای مؤسس انجمن، رئیس اسبق انجمن ‏‏( آقای سید  نعمت مقیمی ) و رئیس جد ید  ( خانم لیلا اعتماد  )، برید ه شد  و این روز برای من از بهترین ‏روزهایی بود  که د ر انجمن خانواد ه ناشنوایان ایران به عنوان خاطره فراموش نشد نی از آن یاد  کنم.‏

آیا شما به ورزش خاصی می پرد ازید ؟! لطفاً توضیح د هید ؟
قبل از ازد واج د ر سال های 38 و 39 د ر باشگاه عاد ی واقع د ر خیابان حافظ و فرانسه کنونی فعالیت ورزشی ‏می کرد م. رشته ورزشی مورد  علاقه ام شمشیر بازی و پینگ پنگ بود . در رشته شمشیربازی با د ختران عاد ی ‏مقام اول و د ر پینگ پنگ با د ختران عاد ی مقام د وم را کسب کرد ه بود م. در حال حاضر ورزشی خاصی ندارم ‏و برای سلامتی خود م پیاد ه روی می کنم.‏

نشریه انجمن ( آوای نگاه) از نظر شما چگونه است؟
بسیار بسیار عالی است. د ر آن زمان چنین چیزی وجود  ند اشت اما د ر حال حاضر می بینم افراد  ناشنوای ‏فعال تلاش زیاد ی کرد ه و نکات ریز و د رشت د ر آن بکار رفته است. از همه افراد ی که د ر این نشریه ‏همکاری د ارند  تشکر می کنم و امید وارم که این فعالیت ها همچنان ادامه یابد .‏

اگر پیشنهاد ، نظر یا انتقاد ی د ارید  بفرمائید ؟
انتقاد  که نمی توانم د اشته باشم چرا که خد مات ارزند ه ای د ارند .‏
پیشنهاد  د ارم اگر مقد ور است از امکانات این انجمن برای برگزاری جشن­ها و مراسم جهت خانواد ه­های ناشنوا که توان مالی ند ارند ، استفاد ه گرد د .‏

در خاتمه ضمن تشکر از شما، بزرگترین آروزیتان را بفرمائید ؟
‏ 1- سلامتی همه بیماران 2- سلامتی و باز هم سلامتی‏
د ر ضمن آرزو د ارم که د ر انجمن همه افراد  ناشنوا چه کوچک و چه بزرگ باهم متحد  و یک صد ا شوند .‏

کلام آخر؟
موفق ، مؤید  و پیروز باشید .‏

منبع: وب سایت انجمن خانواده ناشنوایان ایران، مصاحبه گر: فاطمه بصيرى و بهناز ستود ه و رضا محمودى، 15 شهریور 1388

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *