باپین

print

bapin1نابغه نابینا و ناشنوا
نوآوری در تکنولوژی، زندگی مستقل

فناوری، زندگی روزمره ی ما را متحول می سازد، اما تصور این که افرادی که هم ناشنوا هستند و هم نابینا از نوآوری فناوری، بهتر استفاده می کنند، کمی سخت است.

‘باپین’ به زبان اشاره می گوید: «نمی دانستم قرار است در دنیای فناوری یک تکنسین شوم.»

او فراتر از این است، یک نابغه ی فناوری که نه تنها به دانشجویان درس می دهد، بلکه به شرکت های فناوری کمک کرده است تا ابزار جدیدی تولید کنند که به نابینایان و ناشنوایان فرصت می دهد تا با دنیای سمعی و بصری ارتباط برقرار کنند.

وی با زبان اشاره به خبرنگاری می گوید: «دوست دارم نابینایان و ناشنوایان در هر کاری که انجام می دهند، موفق باشند. با انجام این کار حس خوبی می کنم.»

از روستای فقیرانه اش در هند (جایی که 38 سال قبل در آنجا متولد شد) تا آمریکا راهی است طولانی. باپین گذراندن دوران سخت کودکی به آمریکا آمد و دوستدار رشته ی فناوری پیشرفته شد.

‘باپین’ در تحقیق و توسعه مشارکت داشته است و آزمایشاتی را روی خط بریل تلفن لپ تاپ تغییر یافته انجام داده است که نابینایان و ناشنوایان می توانند از طریق یک اپراتور سخنگو با بقیه ی دنیا ارتباط برقرار کنند.

همچنین به توسعه ی “تابلوی سخنگوی لمسی” کمک کرده است که به افرادی نظیر خودش کمک می کند تا خیابان های مَد نظر خود را جستجو کنند.

یک مرورگر صفحه ی بریل هم اختراع کرده است که افراد نابینا و ناشنوا به کمک آن می توانند خرید کنند، در رستوران غذا سفارش دهند و یا با خدمه ی کابین هواپیمایی ارتباط برقرار کنند. باپین نیز با استفاده از همین تجهیزات در دنیا سفر می کند.

اختراع بعدی یک سیستم مکان یاب ماهواره ای جهانی است که به باپین کمک می کند تا حین رانندگی مفسرش، وی را هدایت کند. این وسیله بسیار مفید است و باپین می تواند به بیش از یک نفر که او را می بیند، کمک نماید.

‘باپین’ می گوید: «مردم بینا به من وابسته هستند.»

‘جو مکنالتی’ سرپرست مرکز ملی هلن کلر و رییس باپین است. وی اظهار می دارد: «باپین یکی از برجسته ترین افراد نابینا و ناشنواست که تا به حال دیده ام» به عقیده ی ‘مکنالتی’، باپین یک الگوی نمونه برای دانشجویانی است که به آنها درس می دهد.

وی می گوید: «ما افرادی داریم که برای شرکت های بزرگ کار می کنند. ارباب رجوع یا حساب های مشتریان را از طریق اینترنت اداره می کنند، و کسی نمی گوید با کارمندی رابطه برقرار کرده است که نابینا و ناشنوا است.»

‘باپین’ به طعنه می گوید اگر در سن 9 سالگی توسط کودک حسودی که در چشمش خاکستر پاشید و وی را نابینا کرد، نابینا نشده بود، هرگز صدایش را کشف نمی کرد. وی به میلر گفت که نابینایی اش یک موهبت بود.
‘باپین’ قصد دارد بقیه ی زندگیش را صرف دانش و شور و ذوق دانشجویانش کند.

منبع: ترجمه میکاییل مسیحا، وب سایت کانون معلولین توانا

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *