فردي که از گردن قطع نخاع شده باشد و خود قادر به انجام اعمال وضوء نباشد چگونه بايد وضوء بگيرد؟
اگر ممکن است بايد نايب بگيرد.

فرد مذکور که به پشت برتخت خوابيده توسط شخص ديگر وضوء داده مي‌شود، آيا لازم است هنگام وضوء دادن سرشخص را کمي بلند کند تا جريان آب از بالا به پايين که در وضوء شرط است بر او صدق کند؟
در وضوء بايد صورت و دست‌ها از بالا به پايين شسته شود اگر چه به پشت خوابيده باشد و بلند کردن سر لازم نيست.

در فرد قطع نخاع از گردن که بر پشت خوابيده و توسط شخص ديگر وضوء داده مي‌شود مسح پا چگونه بايد کشيده شود و اين در حالي است که از پشت خوابيده و دست او به پايين نمي‌رسد آيا خود وضوء دهنده مي‌تواند از آب دست اين فرد بگيرد و مسح پاهاي او را بکشد؟
با فرض اينکه خود شخص نمي‌تواند وضوء بگيرد و وظيفه‌اش نايب گرفتن است مسح پاها رانيز در فرض حاضر، نايب انجام مي‌دهد.

 فردي هستم قطع نخاع از گردن که براي وضوء نايب مي‌گيرم و نايب کمک مي‌کند تا با دست‌هاي خودم صورتم را بشويم اما قسمتي از صورتم را دست‌هايم نمي‌تواند بشويند تکليف چيست؟
نايب بايد بشويد و احتياج به تيمم هم نيست.

 فردي هستم قطع نخاع از گردن در هنگام وضوء نايب مي‌گيرم که براي شستن صورت يک طرف صورتم را با يک دست و طرف ديگر صورت با دست ديگرم شسته مي‌شود و امکان ندارد که همه صورتم را با يک دستم بشويم آيا صحيح است؟
وضوء صحيح است.

فردي هستم قطع نخاع و باز و بسته کردن شير و ريختن آب روي صورت برايم مشکل است آيا مي‌توانم در آب ريختن از ديگري کمک بگيرم يعني يکي آب روي صورتم بريزد و من با دست آن را بشويم؟
اگر خودتان به هيچ وجه نمي‌توانيد آب روي صورت بريزيد فردي آب روي صورت شما بريزد ولي خودتان با دست خود آب را به نيت وضوء جاري کنيد وضوء صحيح است.

فردي هستم قطع نخاع از گردن که براي وضوء ساختن نايب مي‌گيرم در هنگام شستن صورت که نايب با دست‌هاي خودش اين کار را براي من مي‌کند، چه مقدار از صورت بايد شسته شود؟
در مقداري که واجب است صورت در وضوء شسته شود، ميان افراد فرقي نيست.

آيا لازم است نايب براي وضوء دادن حتماً از دست‌هاي خود فرد قطع نخاع براي شستن اعضاء کمک بگيرد درغير اين‌صورت آيا جايز است که نايب با دست‌هاي خود دست و صورت فرد قطع نخاع را بشويد و او را مسح سر و پا کند؟
گر خود شخص مي‌تواند با دست خود اعضاي وضوء را بشويد و مسح کند ولو با کمک غير، نوبت به نيابت نمي‌رسد. بلي اگر به هيچ وجه خود قادر نيست، نايب او را وضوء مي‌دهد و در اين صورت آب دست نايب براي مسح کافي نيست بلکه بايد از دست منوب عنه رطوبت را اخذ و سر و پاي وي را مسح نمايد.

فردي هستم قطع نخاع از گردن که نايب مرا وضوء مي‌دهد و با دست‌هاي خودم صورت و دست‌هايم را وضوء مي‌دهد اما مسح سر و پا را با دست خودم نمي‌توانم بکشم و نايب اين کار را براي من انجام مي‌دهد آيا نايب براي مسح کشيدن بايد از رطوبت دست و صورت من استفاده کند و يا رطوبتي که از وضوء دادن من در دست‌هايش باقي مانده براي اين کار کافيست؟
اگر خود شخص مي‌تواند با دست خود اعضاي وضوء را بشويد و مسح کند ولو با کمک غير، نوبت به نيابت نمي‌رسد. بلي اگر به هيچ وجه خود قادر نيست نايب او را وضوء مي‌دهد و در اين صورت آب دست نايب براي مسح کافي نيست بلکه بايد از دست منوب عنه رطوبت را اخذ و سر و پاي وي را مسح نمايد.

آيا به همان ترتيبي که وضوء گيرنده بايد وضوء بگيرد وضوء دهنده هم بايد آن را رعايت بکند مثلاً با دست راست دست چپ را بشويد نايب نيز بايد همين کار را بکند يا همه کارها با يک دست مي‌تواند انجام دهد؟
رعايت امر مذکور لازم است.

فردي هستم قطع نخاع که در هنگام وضوء همه اعضاء را به جز پا خودم مي‌توانم وضوء بدهم آيا براي مسح پا بايد نايب بگيرم؟ نايب بايد رطوبت لازم را براي مسح کشيدن از کجا بگيرد؟
در فرض مرقوم نايب بايد از کف دست شما رطوبت بگيرد و پاي شما را با آن رطوبت مسح کند.

افراد قطع نخاع از گردن براي وضوء گرفتن نايب مي‌گيرند آيا هر دو آنها بايد نيت قصد قربت داشته باشند يا فقط فرد قطع نخاع؟ و يا فقط نايب؟ کداميک؟
بايد خود منوب عنه نيت نمايد اگرچه احتياط اين است که نايب هم نيت کند.

در وضوء گرفتن افراد قطع نخاع از گردن حصول يقين در شسته شدن دست‌ها، صورت ومسح سروپاها به طور کامل و به مقدار واجب برعهده کيست؟ وضوء دهنده و يا فرد وضوء داده شده؟
يقين در شستن و وضوء بايد براي وضوء گيرنده حاصل شود نايب هم بايد به نحو صحيح و کامل به وظيفه عمل کند.

اگر بين نايب و فرد قطع نخاعي که وضوء داده شده اختلاف نظر باشد يکي بگويد وضوء دارم و ديگري بگويد وضوء نداري حرف کدام مقدم است و چه بايد کرد؟
ميزان يقين خود مکلف است، يقين نايب براي شخص اعتبار ندارد.

اگر بين نايب و فرد قطع نخاعي که وضوء داده شده شک در صحت وضوء ايجاد شود و يکي مي‌گويد وضوء صحيح بود و ديگري مي‌گويد صحيح نبود. حرف کدام مقبول است و تکليف چيست؟
ميزان نظر خود مکلف است، نه نايب.

اگر فرد قطع نخاعي که نايب او را وضوء مي‌دهد در اعضاء وضوء پس از وضوء نجاست ببيند و يا مانع رسيدن آن به عضو وضوء داده شده را ملاحظه کند تکليف چيست اگر نايب بگويد در هنگام وضوء نجاست و يا مانع نبوده آيا حرف او را بپذيرد؟
در فرض مرقوم که نمي‌داند هنگام وضوء مانعي در اعضاء بوده وضوء صحيح است ولي اگر بداند که وقت وضوء ملتفت آن نبوده احتياط واجب آن است که دوباره وضوء بگيرد.

يکي از شرايط وضوء پاک بودن محل وضوء است حال اگر فرد قطع نخاع از گردن امکان شستن و تطهير آن را نداشته باشد وظيفه‌اش در گرفتن وضوء چيست؟ و اين در صورتي است که نايب هم در دسترس نيست؟
اگر به هيچ وجه نمي‌تواند اعضاي وضوء را تطهير نمايد تيمم کند.

آيا براي هر وضوء بايد سند و کاندوم را به علت نجس بودن از مجراي ادرار جدا کرد و سپس وضوء گرفت، باتوجه به اينکه تعويض و تهيه آن براي فرد قطع نخاع مشقت دارد؟
تعويض کاندوم و تطهير بدن در وقت وضوء گرفتن لازم نيست.

آيا فرد قطع نخاع در هنگام وضوء علاوه بر اعضاي وضوء که مي‌بايد پاک باشد ديگر قسمت‌ها مانند اطراف مخرج بول يا غائط نيز بايد عاري از نجاست باشد اين درحالي است که دفع ادرار و مدفوع در اختيار ايشان نمي‌باشد و خود به خود بدن نجس مي‌شود؟
در وقت وضوء گرفتن لازم نيست ساير بدن پاک باشد.

نجس بودن کاندوم و کيسه ادرار آيا براي وضوء گرفتن اشکال دارد؟
نجس بودن کاندوم و همراه داشتن کيسه ادرار مضر به صحت وضوء نيست.

افراد قطع نخاع از گردن معمولاً همراه خود کيسه‌هاي ادرار دارند و اکثر مواقع بول آنها در حال ريزش است و داريم که درهنگام وضوء محل بول و غائط بايد پاک باشد وحدث باعث بطلان وضوء مي‌شود، تکليف اين گونه افراد در وضوء چيست؟
اگر در تمام وقت نماز خروج بول استمرار دارد با يک وضوء مي‌توانند نماز بخوانند مگر اينکه حدث ديگري غير از بول واقع شود که در اين صورت بايد براي آن وضوء بگيرند.

افراد قطع نخاع که ادرار از آنها به طور دائم خارج مي‌شود براي وضوء و انجام فريضه نماز چه بايد بکنند؟
اگر در تمام وقت نماز خروج بول استمرار دارد با يک وضوء مي‌توانند نماز بخوانند مگر اينکه حدث ديگري غير از بول واقع شود که در اين صورت بايد براي آن وضوء بگيرند.

وضوء گرفتن با کيسه ادرار که درون آن ادرار است چه حکمي دارد؟
همراه داشتن کيسه ادرار مضر به صحت وضوء نيست.

انگشتان دست بعضي از افراد قطع نخاع در موقع وضوء باز نمي‌شود و به قسمتي از انگشتان ايشان آب وضوء نمي‌رسد در اين حالت وضوء چه حکمي دارد؟ وظيفه‌اش چيست؟
هر مقدار ممکن است در وضوء شسته شود بايد به نيت وضوء شسته شود.

فردي هستم قطع نخاع که انگشتان دستم بسته است و تنها يک انگشت من تحرک دارد آيا با نوک همان يک انگشت مي‌توانم مسح سر و پا بکشم؟
مانع ندارد.

فردي هستم قطع نخاع که انگشتان پايم جمع شده و امکان ندارد که مسح پاها از نوک انگشت بکشم تکليف چيست؟
با فرض عدم امکان مسح از سرانگشتان پا از هرجا که امکان دارد مسح بکشيد.

فردي هستم قطع نخاع که در هنگام وضوء گرفتن هنگامي که خم مي‌شوم تا مسح پا بکشم دستم نمي‌رسد تا بتوانم از نوک انگشت پا مسح بکشم واز بالاتر مي‌توانم مسح بکشم تکليف چيست؟
در فرض مرقوم بايد نايب بگيرد و اگر امکان دارد نايب دست او را گرفته و از سر انگشتان مسح کند و در غيراين‌صورت نايب از نزي دست او گرفته و مسح نمايد.

فردي هستم قطع نخاع که انگشتان دستم بسته شده و باز نمي‌شود براي مسح سر و پا آيا از انگشتان که جمع شده يا قسمتي از کف دست مي‌توانم مسح بکشم؟
با هر قسمتي از دست سر و پا را مسح کنيد وضوء صحيح است.

فردي هستم قطع نخاع که در هنگام وضوء آب روي پاهايم مي‌چکد آيا براي مسح پا بايد نايب بگيرم تا روي پا را خشک کند؟ اگر نايب وجود نداشته باشد چطور؟ اين در حالي است که خشک کردن روي پا برايم مشقت دارد.
اگر مسح از سر يکي از انگشتان يا از کنار آنجايي که آب چکيده تا مفصل کشيد شود صحيح است.

فردي هستم قطع نخاع که با دست‌هايم به سختي مي‌توانم مسح بکشم اماهنگام مسح کشيدن آب شره مي‌کند و از روي سرم به صورت مي‌رسد آيا وضوي من صحيح است؟ درغيراين‌صورت تکليفم چيست؟
اشکال ندارد.

فردي هستم قطع نخاع که براي وضوء گرفتن اگر نايب بگيرم وضوء به شکل صحيح گرفته مي‌شود و اما اگر خودم بخواهم وضوء بگيرم در بعضي از اعضاء به جاي آنکه آب از بالا به پايين ريخته و عضو شسته شود از پايين به بالا عضو شسته مي‌شود حال اگرنايب بگيرم بهتراست يا خودم انجام دهم؟
در فرض مرقوم بايد نايب بگيريد.

معلولي هستم که هنگام وضوء گرفتن احياناً دست طوري قرار مي‌گيرد که آب وضوء به طرف بالا سرازير مي‌شود آيا اشکال در وضوء ايجاد مي‌شود يا خير؟
اگر از بالا به پايين به نيت وضوء بشوييد وضوء صحيح است.

فردي هستم قطع نخاع که اگر بخواهم خودم مسح پا بکشم از بالا به پايين و به طرف نوک انگشتان مسح کشيده مي‌شود آيا کافي‌است و يا بايد نايب بگيرم؟
بايد نايب بگيريد.

در افرادي که معلوليت جسمي دارند در هنگام وضوء ساختن يا مسح کشيدن آيا حرکات غيرارادي اعضاء وضوء را دچار اشکال مي‌کند؟
حرکات مذکور مضر به صحت وضوء نيست.

آيا فرد قطع نخاع از گردن که خود قادر به گرفتن وضوء نيست ولي مي‌تواند نايب بگيرد جايزاست بدون وضوء نماز بخواند؟
اگر شخص قادر به وضوء گرفتن نباشد و مي‌تواند نايب بگيرد بايد نايب بگيرد.

فردي هستم قطع نخاع که اگر در منزل بمانم با وسايلي که دارم و يا با کمک نايب به راحتي مي‌توانم وضوء بگيرم اما براي کار و يا تحصيل مجبورم از خانه بيرون بروم و در هنگام نماز نمي‌توانم در خارج از منزل وضوء بگيرم و يا وضويي که مي‌گيرم ناقص است آيا لازم است دائم درخانه بمانم و کار و تحصيل را رها نمايم؟
مي‌توانيد براي نماز به خانه برگرديد و نماز بخوانيد و مجدداً براي کار يا تحصيل برويد و اگر به هيچ وجه ممکن نيست هر طور مي‌توانيد وضوء بگيريد و بنا بر احتياط تيمم هم بنماييد.
فردي هستم قطع نخاع از گردن که هميشه نايب مرا وضوء مي‌دهد اگر نايب از منزل بيرون برود تا پايان وقت برنگردد تکليفم چيست؟ آيا وضوء از من ساقط مي‌شود؟
اگر به هيچ وجه نمي‌توانيد وضوء بگيريد بايد با تيمم نماز بخوانيد.

فردي هستم که براثر مجروحيت دائماً آمپول مي‌زنم و چسبي که روي محل سوزن زده مي‌شود را نمي‌توانم جدا نمايم و وضوء بگيرم تکليف من چيست؟
اگر از بين بردن چسب حرجي باشد حکم جبيره را دارد.

فردي هستم که دائماً آمپول مي‌زنم و اثر چسب زخم روي دستم کاملاً پاک نمي‌شود آيا براي وضوء گرفتن اشکالي پيش مي‌آيد؟
اگر از بين بردن چسب مشقت دارد حکم جبيره را دارد.

فردي هستم قطع نخاع که بول و غائط از من خارج مي‌شود و در هنگامي که وضوء مي‌گيرم بايد سريعاً نماز بخوانم تا وضويم باطل نشود آيا اگر احتمال بدهم که با طولاني شدن نماز وضويم باطل مي‌شود جايز است که مستحبات مانند اذان و اقامه را بگويم؟
اگر يقين نداريد از شما بول خارج مي‌شود لازم نيست اذان و اقامه را ترک کنيد، بلي اگر مطمئن به خروج در اثناء نماز هستيد بايد بر واجبات اکتفاء کنيد.

اگر نايب بخواهد مرا وضوء دهد احتمال آن مي‌رود که طول بکشد و اعضاء وضوء خشک شود آيا در اين صورت خللي به وضوء وارد مي‌شود؟
موالات در وضوء معتبر است اگر چه نايب وضوء دهد.

فردي که از کمر قطع نخاع شده باشد در وضوء گرفتن بعضي از اعمال را شخصاً مي‌تواند انجام دهد آيا براي قسمتي از اعمال که انجام دادنش مشقت دارد مي‌تواند از کسي کمک بگيرد؟
در انجام کارهايي که مشقت دارد مي‌تواند نايب بگيرد.

بعضي از افراد قطع نخاع لازم است براي وضوء گرفتن نايب بگيرند آيا نايب مي‌تواند غيربالغ باشد؟ بچه غيرمميز چطور؟ در هر دو صورت نيت وضوء کردن به عهده کيست؟
در فرص سوال نيت را بايد خود شخص انجام دهد و از بچه غيرمميز هم مي‌تواند کمک بگيرد.

فردي هستم قطع نخاع از گردن که براي وضوء گرفتن نايب مي‌گيرم نايب مرد در دسترس نيست و زن نامحرم حاضر است تکليف چيست؟
با فرض اينکه مرد يا زن محرم در دسترس نيست و نيابت زن نامحرم مستلزم لمس و نظر حرام است وضوء ساقط مي‌شود.

آيا لازم است که در هنگام وضوء نايب (وضوءدهنده) را راضي کرد و اين درحالي است که او حقوق خود را جهت پرستاري از اين معلول دريافت مي‌کند و ليکن براي وضوء دادن هنوز اکراه دارد دستمزد بيشتري مي‌خواهد؟
تابع قرارداد بين پرستار و شما است.

معلول قطع نخاع از گردن خودش نمي‌تواند وضوء بگيرد و بايد نايب داشته باشد آيا مي‌تواند براي راضي کردن نايب به او دستمزد بدهد؟
مانعي ندارد.

فردي هستم قطع نخاع که خودم مي‌توانم وضوء بگيرم اما براي کشيدن مسح پا درآوردن کفش يا جوراب برايم مشقت دارد و کمک گرفتن از ديگران برايم سخت است آيا از روي کفش مي‌توانم مسح بکشم؟ از روي جوراب چطور؟
مسح روي جوراب و کفش صحيح نيست ولو با کمک گرفتن از ديگران بايد روي پا مسح شود.

وضوء گرفتن در افرادي که قطع نخاع از کمر مي‌باشند ولي دست‌هايشان مي‌تواند حرکت کند چطور است؟
هر قدر از اعمال وضوء را که خود مي‌توانند انجام دهند نبايد نايب بگيرند

فردي هستم از معلولين و جانبازان جنگ تحميلي آيا جايز است که در هنگام وضوء بعضي از اعضاء را وضوء بدهم و براي بعضي ديگر مثلاً مسح پا يا سر مسافتي را طي بکنم و آنگاه ادامه وضوء را بجا آورم؟
اگر رطوبت اعضاي وضوء خشک نشود مانعي ندارد.

فردي قطع نخاعي هستم عادت دارم که دائماً در حالت وضوء باشم اما گاهي از اوقات حقيقتاً کسالت جسمي اجازه گرفتن وضوي مستحبي را به من نمي‌دهد آيا مي‌توانم تيمم کنم؟ در اين صورت آيا ثواب وضوي مستحبي را مي‌برم و آيا با اين تيمم مي‌توانم نماز مستحبي بخوانم؟
در فرض مرقوم تيمم صحيح نيست.

فردي هستم قطع نخاع هستم که دليل آنکه بول و غائظ با اختيار از من خارج نمي‌شود از کيسه ادرار استفاده مي‌کنم و دائماً ادرار من جريان دارد و داخل کيسه مي‌ريزد به چه شکلي مي‌توانم قرآن بخوانم و دست به آيات قرآن بزنم؟
لمس کتاب قرآن اشکال دارد مگر آنکه پس از نماز بول از شما خارج نشده باشد.

فردي قطع نخاع از گردن هستم که هنگام قرآن خواندن براي ورق زدن کتاب قرآن از لب و دهان کمک مي‌گيرم و برايم مشکل است که از ديگري کمک بگيرم تا قرآن را ورق بزند آيا خودم بدون وضوء مي‌توانم اين کار را بکنم؟ و اين در حالي است که گرفتن وضوء برايم مشقت دارد.
اگر خط قرآن را لمس نکنيد ورق زدن قرآن بدون وضوء مانع ندارد.

فردي هستم قطع نخاع که ادرار و مدفوع بي‌اختيار از من خارج مي‌شود و بسياري از اوقات بدنم نجس است آيا مي‌توانم قرآن را در جيبم به همراه خود داشته باشم و يا حمل قرآن در اين صورت براي من مجاز نيست؟
همراه داشتن قرآن اگر چه بدن نجس باشد اشکال ندارد.

فردي قطع نخاع هستم که به دليل بي‌حسي روي تخت‌خوابم قضاي حاجت را انجام مي‌دهم و در کيسه و ظرف مخصوص بول و غائط مي‌کنم آيا تخت براي من حکم مکان تخلي را دارد که بردن قرآن و اسم خداوند در آن حرام است؟
به هرحال قرار دادن قرآن بر روي تخت مانع ندارد اگرچه بي‌اختيار بول و غائط از شما خارج مي‌شود و بردن قرآن و اسم خداوند در محل تخلي نيز اگر موجب هتک حرمت نباشد حرام نيست.

فردي هستم قطع نخاع از گردن که ناچار نايب مرا وضوء مي‌دهد بعضي از اوقات وضوء دادن من طول مي‌کشد و به همين خاطر بعضي از اعضاي وضوء مانند دست و يا صورت خشک مي‌شود آيا در وضوء خللي وارد مي‌شود؟
اگر رطوبت تمام اعضايي که پيش از آن عضوء شسته خشک نشده باشد وضوء صحيح است اگرچه رطوبت عضوي که پيش از آن شسته خشک شده باشد.

فردي هستم قطع نخاع از گردن که براي وضوء گرفتن نايب مي‌گيرم نايب مرد در دسترس نيست و زن نامحرم حاضر است تکليف من چيست؟ و اين در حالي است که تنهايي تيمم هم نمي‌توانم بکنم آيا نماز از من ساقط است؟
نامحرم اگر به بدن و اعضايي که وضوء مي‌دهد نگاه و لمس نکند مثلاً با دستکش وضوء مي‌دهد وضوء صحيح است اما با فرض اينکه مرد يا زن محرم در دسترس نيست و نيابت زن نامحرم مستلزم لمس ونظر حرام است وضوء ساقط مي‌شود.

افراد قطع نخاع که قدرت حفظ و کنترل وضوء ندارند و متوجه باطل نشدن وضوء نمي‌شوند آيا براي هر نماز بايد وضوي جداگانه بگيرند و يا مثلاً براي نماز ظهر و عصر يک وضوء کفايت مي‌کند؟
بعد از وضوء تا يقين به باطل شدن آن پيدا نکنند طهارت باقي است و لازم نيست وارسي کنند.

نايب هنگام وضوء دادن فرد قطع نخاع که دست‌هايش بي‌حس است و حرکت نمي‌کند از دست‌هاي خودش کمک مي‌گيرد آيا براي شستن صورت فرد قطع نخاع کافي است که نايب به اندازه فاصله انگشت شصت و انگشت وسطي دست خودش صورت آن فرد را وضوء دهد؟ يا مقدار بيشتري از صورت او را بايد بشويد؟
نايب بايد صورت و دست منوب عنه را به نحوي بشويد که يقين حاصل شود تمام آن جايي که واجب بوده بشويد شسته است.

افراد قطع نخاع که از خود قدرت کنترل و حفظ وضوء ندارند و متوجه باطل شدن وضوء نمي‌شوند آيا براي هر نماز بايد وضوء جداگانه‌اي بگيرند و يا مثلاً براي نماز ظهر و عصر يک وضوء کفايت مي‌کند؟
مسلوس و مبطون صورت مختلفي دارند مي‌توانيد احکام آن را در رساله حضرت امام (ره) ملاحظه کنيد.

فردي هستم قطع نخاع که بول و غائظ بي‌اختيار از من خارج مي‌شود آيا براي هر نماز بايد وضوء بگيرم؟ براي سجده سهو و نماز احتياط چطور؟
مسلوس و مبطون صورت مختلفي دارد مي‌توانيد احکام آن را در رساله حضرت امام (ره) ملاحظه کنيد. مسائل مربوط به مسلوس و مبطون، قطع نخاع از توضيح المسايل امام (قدس سره) مساله 306: اگر انسان مرضي دارد که بول او قطره‌قطره مي‌ريزد يا نمي‌تواند از بيرون آمدن غائط خودداري کند چنانچه يقين دارد.

معلولين و افرادي که قطع نخاع شده‌اند و قدرت بر نگهداري بول را ندارند آيا براي ايشان جايز است شرکت در نماز جمعه و استماع خطبه و اداي نماز جمعه و عصر يا وضوي کسي که نمي‌تواند بولش را نگهدارد؟
بر اينان واجب است که نماز را بدون درنگ پس از وضوء ادا نمايند و براي نماز عصر مجدداً وضوء بگيرند. مگر اينکه پس از وضوي حدثي از ايشان خارج نشود در اين صورت همان وضوي اول براي نماز کافي است همچنين وضوء پيش از خطبه جمعه براي نماز جمعه در صورتي که بعد از وضوء حدثي از ايشان خارج نشود کافي است.

معلوليني که قطع نخاع دارند و قادر به جلوگيري بول نيستند آيا براي آنها جايز است که بين وضوء و نمازشان فاصله واقع شود تا بتوانند در نماز جماعت شرکت کنند؟
اگر بول قطره قطره از وي بيرون آيد واجب است که فاصله زماني بين وضوء و نماز ايجاد نکند.

يکي از شرايط وضوء آن است که مکلف وقت کافي براي گرفتن وضوء و نماز خواندن داشته باشد حال اگر فردي نابينا باشد و نداند که وقت کافي براي گرفتن وضوء و نماز دارد يا آنکه بايد تيمم کند تکليف او در اين حالت چيست؟
در فرض سوال بايد وضوء بگيرد.